Κι άλλο, κι άλλο!


Σημ.Αμετανόητου: three and the koukos band ήταν εχτές στο Σύνταγμα…απογοήτευση.Σκέτη…

Ο Σύριζα μάλλον δεν ήθελε κόσμο εχτές…φοβήθηκαν το μετεωρολογικό δελτίο…

***

Πανηγυρίζει ο Αντώνης Σαμαράς για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας μετά την πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ αλλά είναι τέτοια τα μέτρα της Τρόικας που θα πρέπει να περάσει τις επόμενες ημέρες η κυβέρνηση, που είναι αντιληπτό πια σε όλους πως το λαδάκι του Σαμαρά και του Βενιζέλου τελείωσε.

Ο Αντώνης Σαμαράς είπε στον Αλέξη Τσίπρα πως δεν έπρεπε να κάνει πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, αφού κυβερνάει η Τρόικα και όχι η κυβέρνηση που είναι απλά διακοσμητική. Και είναι άσχημη διακόσμηση.

Αίσθηση προκάλεσε το γεγονός πως ο Αντώνης Σαμαράς μιλάει πια σαν παλιός μαχαλόμαγκας από την Τρούμπα.

Βέβαια, η φάτσα γεροντομπούλη του Σαμαρά δεν ταιριάζει καθόλου με το μάγκικο ύφος του, ενώ και η φωνή του είναι πολύ φλώρικη γιατί, με όλα αυτά τα δήθεν μάγκικα που λέει θα περίμενες να έχει τουλάχιστον την φωνή του Βασίλη Καρρά που μιλάει σαν να έχει 300 κιλά αρχίδια. Συνέχεια

Εδώ το καλό ανέκδοτο…


ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Αν γελάσει έστω κι ένας… επιτυχία θα είναι.!

*****

-Αντρούλη μου πάω στο supermarket ! Θές να σου φέρω κάτι ?

-Ναί.

-Τί ?

-Ρέστα …
*****
-Συγχαρητήρια κύριε, είναι αγόρι… μπορείτε να μιλήσετε με τη γυναίκα σας…
-Μωρό μου να μας ζήσει… ποιανού μοιάζει ?
-Και να σου πω, δεν τον γνωρίζεις…
*****
Συζητούν 2 φίλοι….
-Πω πω, τις τελευταίες μέρες με την κρίση και τα νέα μέτρα της κυβέρνησης δεν μπορώ να κοιμηθώ με τίποτα…….
-Εγώ πάλι κοιμάμαι σαν μωρό…….
-Πλάκα μου κάνεις !!!
-Καθόλου! Κάθε 2 ώρες ξυπνάω και κλαίω…..
*****
Είναι μία κατσαρίδα ανάποδα και κουνάει τα πόδια της συνέχεια. Μια άλλη κατσαρίδα την πλησιάζει με απορία και την ρωτάει:
-Αερόμπικ, αερόμπικ??
Κι εκείνη της απαντά:
-Όχι. Αεροζολ.
*****
-Παιδί μου δε σου είπα να μην πηγαίνεις κάθε βράδυ στο κλαμπ !
Θα κουφαθείς στο τέλος!
Ρε μάνα, έφαγα! Παράτα με!!!

*****

Πέφτει ένα αυτοκίνητο πίσω από ένα άλλο.
-Καλά, ρε στραβός είσαι;;;

-Γιατί; Δεν σε πέτυχα ;;;;

*****

Ήταν κάποτε δύο πολύ άτακτα παιδιά.

Η μαμά τους αποφάσισε να τα πάει στον παπά της ενορίας, μήπως και βελτιωθούν…..
Ο παπάς παίρνει πρώτα κατά μέρος τον μικρό αδερφό, του προσφέρει καρέκλα, και κάνει την πρώτη ερώτηση.
– Πού είναι, παιδί μου, ο Θεός;
Ο μικρός δεν απαντά.
– Πού είναι ο Θεός; ξαναρωτά ο παπάς.
Πάλι δεν απαντά ο μικρός.
– Που είναι ο Θεός, παιδί μου; ρωτά και τρίτη φορά ο παπάς.
Ο μικρός δεν απαντά και τρέχει έξω από το δωμάτιο.
Βρίσκει τον μεγάλο αδερφό και του λέει:
– Αστα ρε ! Χάσανε τον Θεό, και ο παπάς νομίζει ότι τον πήραμε εμείς !

ΑΥΞAΝΟΝΤΑΙ ΡΑΓΔAIΑ ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡHΣΕΙΣ ΜΕ ΧΡEΗ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡIΑ


ΔΕΛΑΣΤΙΚ του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Τρόμο για την κατάσταση των επιχειρήσεων στην Ελλάδα προκαλούν τα στοιχεία. Στις 31 Αυγούστου 2013 οι επιχειρήσεις με ληξιπρόθεσμα χρέη προς την Εφορία ανέρχονταν σε 182.785, βάσει στοιχείων που δημοσιοποίησε το υπουργείο Οικονομικών.

Εναν -κυριολεκτικά έναν!- μήνα αργότερα, στις 30 Σεπτεμβρίου 2013, οι επιχειρήσεις που δεν είχαν ανταποκριθεί στις φορολογικές τους υποχρεώσεις είχαν… τριπλασιαστεί! Οσο απίστευτο και αν ακούγεται, ο αριθμός των επιχειρήσεων με ληξιπρόθεσμα χρέη προς την Εφορία είχε εκτοξευτεί στις… 526.477! Μέσα σε έναν μήνα δηλαδή 343.692 επιχειρήσεις επιπλέον των προηγουμένων πέρασαν στην κατηγορία αυτών με ληξιπρόθεσμες οφειλές στην Εφορία. Μετά την εξέλιξη αυτή, το συνολικό ποσό που οφείλουν αυτό το μισό εκατομμύριο επιχειρήσεις στο Δημόσιο ανήλθε στο αστρονομικό ύψος των 39,3 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ελάχιστο τμήμα του τεράστιου αυτού ποσού έχει υπαχθεί σε ρυθμίσεις αποπληρωμής με δόσεις. Μόλις… 0,6 δισεκατομμύρια ευρώ, για την ακρίβεια 647,69 εκατομμύρια ευρώ! Ούτε το… 1,7%!!! Συνέχεια

Πιστεύουμε στο σοσιαλισμό;


ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Το ερώτημα του τίτλου κάθε άλλο παρά ρητορικό είναι. Πάει πολύς καιρός τώρα που οι «μαγαρισμένες» λέξεις αναφέρονται σε κείμενα και ντοκουμέντα χωρίς και να τις πολυεννοούμε πραγματικά. Ξαναρωτάω, λοιπόν, και εντός κειμένου: πιστεύουμε στο σοσιαλισμό; 

του Χρήστου Λάσκου

Ο Φώτης Τερζάκης, σε μια πολύ παραγωγική συνέντευξή του [Δρόμος της Αριστεράς, 21.01.2012], που δόθηκε την περίοδο μεταξύ πλατειών και εκλογών και αξίζει να ξαναδιαβαστεί σήμερα, προσπάθησε να κάνει ένα ισοζύγιο όσων έχουμε και όσων μάς λείπουν, προκειμένου να αλλάξουμε τη ζοφερή κοινωνική μας μοίρα. Διαπίστωνε, λοιπόν, πως η πλειοψηφία των ανθρώπων επιθυμεί πράγματα ασύμβατα με την τωρινή φάση του καπιταλισμού, όπως όρους ζωής που να του εξασφαλίζουν ειρήνη και βιοτική ασφάλεια, δικαιότερη κατανομή του πλούτου κι έλεγχο πάνω στην ίδια τη ζωή του. Διαπίστωνε, επιπλέον, πως -μετά από αιώνες χειραφετητικών αναζητήσεων και θεωριών- διαθέτουμε και τη συστηματική σκέψη που μπορεί να αρθρώσει αυτά τα αιτήματα σε ένα σχέδιο ριζικής απελευθέρωσης. Και, παρόλ’ αυτά, δεν φαίνεται μια δυναμική ανατροπής σε ευρύτερο επίπεδο, μια διάθεση των ανθρώπων να εμπλακούν στην αλλαγή του κόσμου. Ως εάν, για να θυμηθώ τον Σπινόζα, «αγαπούν τη σκλαβιά τους σαν να πρόκειται για την ελευθερία τους».

Αποκαρδίωση και απελπισία

Με τα λόγια του ίδιου του Τερζάκη, «έχουμε από τη μία πλευρά επιθυμίες, από την άλλη πλευρά τα θεωρητικά όπλα που τους αντιστοιχούν, υπάρχει όμως κάτι που εμποδίζει την αποφασισμένη ανάληψή τους και τη μετουσίωσή τους σε μορφές δράσης». Τι είναι αυτό; Κατά τη γνώμη του, «η φοβερή αποκαρδίωση των ανθρώπων, η αδυναμία τους να πιστέψουν πως μια απελευθέρωση είναι εφικτή». Νομίζω πως έχει δίκιο. Συνέχεια

Copyright: Ένα εργαλείο λογοκρισίας!


MikeBlogs  shutterstock_95478811

Το μονοπώλιο του copyright δημιουργήθηκε ως ένα εργαλείο λογοκρισίας κι ακόμη χρησιμοποιείται ως τέτοιο.

Πολλοί υποστηρικτές του μονοπωλίου του copyright λανθασμένα έχουν υποστηρίξει πως δημιουργήθηκε το 1710. Αυτό είναι αναληθές, απλά μονομερώς επαναθεσμίστηκε εκείνη τη χρονιά. Δημιουργήθηκε το 1557 ως ένα εργαλείο λογοκρισίας, για να καταστείλει τις πολιτικές αντιθέσεις.

Όταν η τυπογραφεία χτύπησε την Ευρώπη, οι βασιλείς και ο κλήρος πανικοβλήθηκαν. Εξαπίνης, είχαν χάσει την πρωτοκαθεδρία στο να καθορίζουν ποιο μέρος του πολιτισμού και της γνώσης θα ήταν διαθέσιμο στις μάζες, κι επιπλέον, έχασαν τον έλεγχο των πολιτικών πραγμάτων της εποχής τους.

Συνέχεια

Ποιά ειναι η γνώμη σου για τον Τσώρτσιλ και τον Στάλιν;


Γράφει ο Λεωνίδας

Προσωπικά στις συζητήσεις μου με «αντί-σταλινικούς» (το βάζω σε εισαγωγικά  γιατί πιστεύω ότι ειναι λάθος να πέφτουμε στην λούμπα της αστικής ιστοριογραφίας, που συνήθως ερμηνεύει την ιστορία  μέσα από την δράση ενός προσώπου)  θέτω πάντα ένα πρώτο ερώτημα για να δω κατά πόσο έχει αξία να συνεχίσω τον διάλογο   «Ποιά ειναι η γνώμη σου για τον Τσώρτσιλ;»

Αν η απάντηση περιλαμβάνει βωμολοχίες, κατάρες και απρεπείς χαρακτηρισμούς θεωρώ ότι ο συνομιλητής μου είναι σε καλό δρόμο και ο διάλογος έχει νόημα. Συνήθως όμως οι απαντήσεις είναι πιο μετριοπαθείς και, αν τεθεί θέμα σύγκρισης, κάποιοι «προτιμούν» τον Τσώρτσιλ από το «φασίστα, δικτάτορα» Στάλιν (…όπως και ο Όργουελ άλλωστε…)

Αυτό για μένα δείχνει που οδηγεί πολλές φορές η κατευθυνόμενη αντι-σταλινική εκστρατεία (με την ίδια λογική που η αντι-σοβιετική υστερία οδηγεί σε λογικές του στυλ «καλός ο μαρξισμός αλλά δε μπορεί να εφαρμοστεί». Συνέχεια

Alpha Bank και ΟΠΑΠ αντί του Γρηγόρη Λαμπράκη!


Σπόνσορες και διοργανωτές έχουν σφετεριστεί τον κλασικό Μαραθώνιο που καθιερώθηκε προς τιμήν της πορείας ειρήνης του Γρηγόρη Λαμπράκη. Στην πορεία ο αγώνας μεταλλάχθηκε σε «Μαραθώνιο Alpha Bank», και κατάντησε σήμερα στο κοσμικό event «31ος Κλασσικός Μαραθώνιος ΟΠΑΠ», με δεκάδες χορηγούς και με αλμυρό δικαίωμα συμμετοχής.
Του Νικόλα Λεοντόπουλου31ος ο Μαραθώνιος, οπότε ας γυρίσουμε 31 χρόνια πίσω, στο 1983. Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται λιγότερο από δύο χρόνια στην εξουσία, και ο ΣΕΓΑΣ (η ελληνική ομοσπονδία στίβου), σε συνθήκες πυρετού προοδευτικότητας, καθιερώνει τον «Διεθνή Αγώνα Ειρήνης Γρηγόρη Λαμπράκη», καταργώντας ταυτόχρονα τους Μαραθώνιους όπως γίνονταν έως τότε.