Καλό ταξίδι Γιάννη Καλαμίτση


ΚΑΛΑΜΙΤΣΗΣ

Τον Γιάννη Καλαμίτση δεν τον ήξερα καθόλου.Πραγματικά δεν ξέρω ακόμα και τώρα ποιά ήταν τα πολιτικά πιστεύω του.Μπορεί και να είμαι «φάουλ» αν μου διαφεύγει κάτι σημαντικό στην σταδιοδρομία του αλλά δεν με ενδιαφέρει.Τον Γιάννη Καλαμίτση τον άκουγα και τον διάβαζα…Επειδή λοιπόν έφυγε από αυτόν τον μάταιο κόσμο ήθελα λοιπόν κι εγώ να τον αποχαιρετήσω μέσα από την καρδιά μου.Δεν ήξερα πώς.Μέχρι που έψαξα τα αρχεία μου.Και ξετρύπωσα αυτό το υπέροχο άρθρο (κατά τη γνώμη μου).Το δικό του άρθρο.Το διάβαζα και στο νου μου ερχόταν αυτή η μεταλλική φωνή που με έκανε να τον σκεφτόμουν πάντα σαν Αρχαίο Ελληνα,να καυτηριάζει τα ήθη των Νεοελλήνων…δεν ξέρω γιατί αλλά τον Καλαμίτση τον έβλεπα πάντα σαν μία Αριστοφανική φιγούρα.Ετσι λοιπόν ήθελα να το αναδημοσιεύσω να το διαβάσετε κι εσείς και να πώ ένα ταπεινό ευχαριστώ για τις στιγμές που μας χάρισε.

Το «πήδημα» λοιπόν «με την άδεια του νόμου» έμεινε στην ιστορία Γιάννη Καλαμίτση.

Στη δική μου ιστορία.Καλό ταξίδι.

***

18 Οκτωβρίου

ΓΙΑΝΝΗΣ  ΚΑΛΑΜΙΤΣΗΣ

ΣΤΗ ΜΕΣΗ της εβδομάδας που αρχίζει σήμερα, θα είναι Πέμπτη 18 Οκτωβρίου.Στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια θα κρίνεται η οικονομική τύχη της Ελλάδος, αλλά μάλλον η απόφαση θα πάρει αναβολή κι αν είναι να έρθουν τα λεφτά που θα μας σώσουν, αν είναι ποτέ να έρθουν, θα έρθουν προς το τέλος του Νοεμβρίου. Επομένως, η 18η Οκτωβρίου 2012, μάλλον δεν θα μείνει στην Ιστορία, όπως έμεινε η 18η Οκτωβρίου του 1981.

18 Οκτωβρίου 1981! Τι ημέρα ήταν εκείνη! Και τι νύχτα! Ολοι οι Ελληνες, όλη την ημέρα στις κάλπες κι όλη τη νύχτα μπροστά στις τηλεοράσεις! Τα κανάλια να δίνουν τα αποτελέσματα και κάθε τόσο να προβάλουν έναν χάρτη της Ελλάδας, που όλο και περισσότερο πρασίνιζε. Συμφώνως με τις φωνές που ακούγονταν παντού, είχε έρθει στην Ελλάδα η επί χρόνια αναμενόμενη ΑΛΛΑΓΗ.
Η κραυγή που επικρατούσε ήταν «Απόψε παθαίνει η Δεξιά!» και ο νικητής αρχηγός, από το μπαλκόνι στο Σύνταγμα, δήλωσε πως «Η Δεξιά μπαίνει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας!».

Ευκαιρία να γράψουμε ένα – δυο στοιχεία από τις πρώτες ημέρες της Αλλαγής, για να θυμούνται οι παλαιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι.
Την επομένη των εκλογών, σε όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις εμφανίστηκαν χιλιάδες άτομα που κρατούσαν μια πράσινη κάρτα, σημάδι ότι ανήκαν σε κάποια κλαδική του ΠΑΣΟΚ, και ζητούσαν τον διορισμό που τους είχαν υποσχεθεί.

Και διορίσθηκαν. Κι αμέσως μετά τους διορισμούς, εμφανίστηκαν και τα πρώτα φαινόμενα δωροδοκίας. Ο διοικητής της ΔΕΗ ζήτησε και πήρε μίζα 500.000 δραχμές, αναγκάζοντας τον ακέραιο πρωθυπουργό να πει: «Είπαμε να κάνει ένα δώρο στον εαυτό του, αλλά όχι και πεντακόσιες χιλιάδες!» Ετσι ετέθησαν τα όρια: Πάρε μίζα, αλλά το ποσόν να είναι κάπως λογικό.Η νέα κυβέρνηση έπιασε αμέσως δουλειά και σε λίγες ημέρες είχε ψηφίσει δύο πολύ σημαντικά νομοσχέδια. Το πρώτο ήταν η κατάργηση της σχολικής ποδιάς.

Από την επομένη, οι γονείς τρέχαν να αγοράσουν για τα παιδιά τους σινιέ ρούχα, για να μη δείχνουν υποδεέστερα των συμμαθητών τους.
Το δεύτερο νομοσχέδιο (που πολλούς Ελληνες χαροποίησε) ήταν η αποποινικοποίηση της μοιχείας. Τέρμα οι συλλήψεις και η μεταφορά των μοιχών στα αστυνομικά τμήματα, τυλιγμένων σε σεντόνι.

Ετσι μπήκαν τα θεμέλια της νέα Ελλάδας, της Αλλαγής: Διορισμοί με πράσινη κάρτα, μίζες με μέτρο και πήδημα με την άδεια του νόμου.
Κι έτσι φτάσαμε κι ώς εδώ. Κι έτσι πάμε και σήμερα.

15/10/2012

Πηγή. http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=blogitem&eid=25&id=179978

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s