Καλό ταξίδι Γιάννη Καλαμίτση


ΚΑΛΑΜΙΤΣΗΣ

Τον Γιάννη Καλαμίτση δεν τον ήξερα καθόλου.Πραγματικά δεν ξέρω ακόμα και τώρα ποιά ήταν τα πολιτικά πιστεύω του.Μπορεί και να είμαι «φάουλ» αν μου διαφεύγει κάτι σημαντικό στην σταδιοδρομία του αλλά δεν με ενδιαφέρει.Τον Γιάννη Καλαμίτση τον άκουγα και τον διάβαζα…Επειδή λοιπόν έφυγε από αυτόν τον μάταιο κόσμο ήθελα λοιπόν κι εγώ να τον αποχαιρετήσω μέσα από την καρδιά μου.Δεν ήξερα πώς.Μέχρι που έψαξα τα αρχεία μου.Και ξετρύπωσα αυτό το υπέροχο άρθρο (κατά τη γνώμη μου).Το δικό του άρθρο.Το διάβαζα και στο νου μου ερχόταν αυτή η μεταλλική φωνή που με έκανε να τον σκεφτόμουν πάντα σαν Αρχαίο Ελληνα,να καυτηριάζει τα ήθη των Νεοελλήνων…δεν ξέρω γιατί αλλά τον Καλαμίτση τον έβλεπα πάντα σαν μία Αριστοφανική φιγούρα.Ετσι λοιπόν ήθελα να το αναδημοσιεύσω να το διαβάσετε κι εσείς και να πώ ένα ταπεινό ευχαριστώ για τις στιγμές που μας χάρισε.

Το «πήδημα» λοιπόν «με την άδεια του νόμου» έμεινε στην ιστορία Γιάννη Καλαμίτση.

Στη δική μου ιστορία.Καλό ταξίδι.

***

18 Οκτωβρίου

ΓΙΑΝΝΗΣ  ΚΑΛΑΜΙΤΣΗΣ Συνέχεια

Επειγόντως μέτρα για το δημοκρατικό έλλειμμα της ΕΕ


Της Heather Grabbe*

Η πρόταση για αλλαγή των διαδικασιών στις ευρωεκλογές και γιατί δεν λύνει το πρόβλημα δημοκρατικού ελλείμματος. Το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών του 2014 και η ευκαιρία να γεφυρωθούν οι διαφωνίες και να αντιμετωπιστούν οι αντιευρωπαϊστές.
Επειγόντως μέτρα για το δημοκρατικό έλλειμμα της ΕΕ – Η προεδρία της Κομισιόν

Η Ε.Ε. χρειάζεται επειγόντως μέτρα για να καλύψει τη δημοκρατική της νομιμότητα. Η πρόταση που συζητείται στις Βρυξέλλες για το συγκεκριμένο θέμα είναι να καταθέσουν τα τέσσερα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά κόμματα τις προτάσεις τους για τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έτσι ώστε, μέσω των ευρωεκλογών, να επιλέγεται κατά κάποιον τρόπο και ο πρόεδρος της Κομισιόν.

Έτσι, όμως, το πρόβλημα μπορεί να γίνει ακόμη χειρότερο.

Το άρθρο 17 στη Συνθήκη της Λισαβόνας αναφέρει ότι το αποτέλεσμα των εκλογών πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιλέγει νέο πρόεδρο, ο οποίος στη συνέχεια πρέπει να επικυρωθεί από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Δεν πρέπει η ερμηνεία αυτού του άρθρου να γίνει κατά τέτοιο τρόπο ώστε να περιορίζονται οι επιλογές στην αναζήτηση του καλύτερου προσώπου για την προεδρία της Κομισιόν. Με αυτήν την πρόταση, υποψήφιοι θα είναι μόνο οι προτεινόμενοι από τα μεγάλα κόμματα. Συνέχεια

ΟΟΣΑ: Η ευημερία των Ελλήνων μειώθηκε πολύ λόγω της κρίσης


11322324

Σημ.Αμετανόητου: Mετά από μακρά αναμετάδοση των Μεξικάνικων, Βραζιλιάνικων και Τούρκικων σειρών από τα Ελληνικά κανάλια, το τηλεορασόπληκτο ελληνικό κοινό, εξομοιώνεται ΚΑΙ βιοτικώς… με τα αντίστοιχα Μεξικάνικα, Βραζιλιάνικα και Τούρκικα λαϊκά βιώματα.

Τους «πιάσαμε» και αυτούς.Μεγάλες επιτυχίες…και εις ανώτερα.

Υ.Γ. Μ’αρέσει που οι «Μένγκελε» βρίσκονται πάνω από το «τεμαχισμένο πτώμα» και δημοσιεύουν τις μελέτες τους…

***

Το μέσο ελληνικό νοικοκυριό επηρεάστηκε πάρα πολύ από την κρίση, σύμφωνα με την έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για την ευημερία (Well Being) που μετρά το ανθρώπινο κόστος της κρίσης και δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

 

 

 

Η έρευνα αναφέρει ότι σε ένα σύνολο 11 κριτηρίων που χρησιμοποιήθηκαν για να μετρηθεί η ευημερία, η Ελλάδα βρισκόταν μόνο στα τρία από αυτά πάνω από το μέσο όρο των 34 αναπτυγμένων χωρών του ΟΟΣΑ, ενώ ήταν κάτω από το μέσο όρο στα υπόλοιπα οκτώ.

 

 

 

Ειδικότερα, πάνω από το μέσο όρο ήταν όσον αφορά στην κατάσταση της υγείας, στην ισορροπία μεταξύ εργασίας και ζωής και στην προσωπική ασφάλεια. Συνέχεια

Tσίπρας: Δεν θα βγούμε εθελοντικά από την ευρωζώνη


Tsipras-Soults

Σημ.Αμετανόητου: Επειδή λοιπόν εικάζω ότι ο «μικρός» θα είναι ο επόμενος πρόεδρος…οι λόγοι του με ενδιαφέρουν.Θυμίζω ότι στο Ινστιτούτο Brookings κατά τη γνώμη μου δεν μας τα είπε καλά…H Αμερική ακόμα ελέγχει στην Ελλάδα πρόσωπα και καταστάσεις και είναι φυσικό να χρειάζονται επιδέξιοι χειρισμοί-ελιγμοί.Απομονώνω λοιπόν μία παράγραφο…

» Το δεύτερο μέτωπο θα είναι εγχώριο. Γνωρίζουμε ότι θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε  τη νέα κλεπτοκρατία, που χρηματοδοτήθηκε από τα κεφάλαια διάσωσης και χτίστηκε πάνω στα λείψανα της διεφθαρμένης ολιγαρχίας που κυβέρνησε την Ελλάδα επί δεκαετίες. Αυτή η ομάδα γνωρίζει ότι η ώρα για αυτή τη μάχη πλησιάζει. Ως τώρα ήταν πολύ απασχολημένοι προσπαθώντας να μας παρουσιάσουν ως αντι-Ευρωπαϊστές. Σαν ένα κόμμα που επιθυμεί την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Ότι είμαστε επικίνδυνοι και ακραίοι. Γιατί τόσο δηλητήριο; Επειδή ακριβώς μία κυβέρνηση του Σύριζα  θα δώσει τέλος στον εναγκαλισμό αυτών των ομάδων με την εξουσία στην Ελλάδα. Αυτή η αποφασιστικότητα μας είναι ο αληθινός λόγος για τον οποίο συκοφαντούν τον ΣΥΡΙΖΑ.»

…και διαβάστε προσεκτικά.

Τολμώ να πώ ότι σε επίπεδο διπλωματίας είναι έξυπνος λόγος και σαφώς καλύτερος από τον λόγο του «Brookings».Δεν έχει σοσιαλιστική «υφή’ όμως, αλλά αμιγώς σοσιαλδημοκρατική.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

***

Σας ευχαριστώ κ. Frassoni για την εισαγωγή. Ευχαριστώ και το Lyndon B. Johnson School of Public Affairs για την πρόσκληση και για την ευκαιρία να συζητήσουμε για  την κρίση της ευρωζώνης, και την κατάσταση στην Ελλάδα, με ειδικούς και με φορείς χάραξης πολιτικής και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Πρέπει να σωθεί η Ευρωζώνη;

Ο τίτλος του συνεδρίου θέτει ένα ερώτημα: Μπορεί η Ευρωζώνη να σωθεί;

Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι μια τέτοια ερώτηση μπορεί να τεθεί στο Τέξας. Θα ήταν δύσκολο να τη θέσει κανείς στις Βρυξέλλες ή στη Φρανκφούρτη. Το ερώτημα θα μπορούσε να θεωρηθεί θρασύ, ακόμα και προσβλητικό, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αυτό που θα πουν εκείνοι είναι, ότι η κρίση στην ευρωζώνη έχει τελειώσει. Και μέχρι στιγμής, όπως ισχυρίζονται, η Ευρώπη κινείται πλέον σε μια νέα φάση, στην ανάκαμψη της εμπιστοσύνης και την επάνοδο της ανάπτυξης.
Το ερώτημα μπορεί να ενοχλήσει και κάποιους που καταλαβαίνουν ότι η κρίση στην ευρωζώνη δεν έχει τελειώσει. Μπορεί να ενοχλήσει κάποιους που βιώνουν την ανεργία, τις περικοπές μισθών και συντάξεων, την υποβάθμιση της παιδείας και της υγειονομικής περίθαλψης. Υπάρχουν πολλοί, οι οποίοι ζουν μέσα στην κρίση, για τους οποίους το σημαντικό ερώτημα δεν είναι αν η ευρωζώνη μπορεί να σωθεί, αλλά εάν πρέπει να σωθεί. Η θέση μας για το θέμα αυτό είναι σαφής: Η ευρωζώνη πρέπει να σωθεί. Συνέχεια

Αντικαπιταλισμός: ιδεοληψία ή δογματισμός;


Η απερίφραστη εναντίωσή μας στον καπιταλισμό δεν υπάρχει, επειδή απλώς αυτή είναι η πολιτική μας άποψη ή επειδή έτσι μας “την βάρεσε”. Ο καπιταλισμός, το σύστημα που επιτρέπει στους λίγους να κατέχουν τα μέσα παραγωγής και να αρπάζουν τον πλούτο που παράγουν με τον ιδρώτα τους οι εργάτες και ο λαός, επιτρέπει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, επιτρέπει την συσσώρευση αμύθητου πλούτου από την μία και την απόλυτη εξαθλίωση και φτώχεια από την άλλη. Ειδικά σήμερα, είναι μεγάλη αναγκαιότητα η εναντίωση και ο αγώνας για την ανατροπή του καπιταλισμού. Και αυτό, δεν το λέμε επειδή απλώς μας αρέσουν οι κόκκινες σημαίες, τα σφυροδρέπανα ή το μουστάκι του Στάλιν!

Επίσης, το ότι εναντιωνόμαστε στην διαχείριση του συστήματος της εκμετάλλευσης, ακόμα κι όταν αυτή θέλει να ονομαστεί “αριστερή”, δεν συμβαίνει απλώς επειδή έτσι λέει το Κόμμα! Δεν μπορεί να υπάρξει πολιτική πραγματικά υπέρ του λαού και οικονομία φτιαγμένη έτσι ώστε να ικανοποιεί τις λαϊκές ανάγκες, αν τα κλειδιά της οικονομίας και ο πλούτος είναι στα χέρια των καπιταλιστών. Κοροϊδεύουν το λαό όσοι ισχυρίζονται το αντίθετο. Και δεν μπορεί να υπάρξει συμμαχία, στήριξη ή συμπόρευση με όσους καλλιεργούν αυταπάτες.

Είτε θεωρείς τον εαυτό σου μαρξιστή-λενινιστή, είτε όχι. Είτε υποστηρίζεις τον διαλεκτικό υλισμό, είτε όχι. Είτε πιστεύεις στο Θεό, είτε όχι. Είτε έχεις ελληνική ιθαγένεια, είτε όχι. Είτε είσαι αριστερός, είτε όχι! Σε κάθε περίπτωση (καλώς ή κακώς), το θέμα είναι να αρχίσεις να αντιλαμβάνεσαι τι εστί καπιταλισμός, τι είναι η εργατική τάξη, η εκμετάλλευση, η υπεραξία, το κεφάλαιο, η συσσώρευση πλούτου, η εξαθλίωση, η ανισότητα. Κι αυτό δεν είναι θέμα ιδεοληψίας ή δογματισμού, έχει να κάνει με τη ζωή σου!

Πηγή.

Στο Κιλιμάντζαρο δεν έχει θάλασσα!


Υπερθαλαμηγός

Με τον ενιαίο φόρο ακινήτων, ένα χωραφάκι στο χωριό επιβαρύνει μια οικογένεια πολύ πάνω από χιλιάρικο. Σύμφωνα με τον Γιάννη Στουρνάρα όμως οι αντιδράσεις απέναντι στη νέα αυτή φορολογική λαίλαπα οφείλονται όχι στο χωραφάκι, αλλά στην «οργανωμένη αντίδραση πλουσίων, που είχαν επενδύσει τα χρήματά τους σε αδρανή περιουσιακά στοιχεία».

Συνέχεια

Ονειροπολώντας Στο Μπουντρούμι!


Είναι μια σκηνή από το «Δόκτωρ Ζιβάγκο», του Ντέιβιντ Λιν.

Η μόνη σκηνή της ταινίας που θυμάμαι.

Όπου ο πρωταγωνιστής με την οικογένεια του έχουν κλειστεί σε ένα τρένο που τους μεταφέρει στην εξορία.

Κάποια στιγμή ο Ομάρ Σαρίφ ανοίγει ένα μικρό παράθυρο και κοιτάζει το φεγγάρι. Το τρένο τους οδηγεί στις παγωμένες στέπες της Σιβηρίας και αυτός, χωρίς θλίψη, αλλά με τα μάτια βουρκωμένα από το θέαμα, κοιτάει το φεγγάρι.

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έχουν έμφυτη ικανότητα και ταλέντο στην… πραγματικότητα. Ζουν το παρόν και αρπάζουν κάθε ευκαιρία. Ποτέ δεν έχουν αμφιβολίες για ό,τι κάνουν και η αυτοπεποίθηση τους είναι πάντα ανώτερη από την ευφυΐα τους.

Μπορεί να μην ξέρουν να χορεύουν, αλλά θα καταφέρουν να γίνουν εκείνοι που «σέρνουν το χορό».

Συνέχεια