Ο Θεός έπλασε τον κόσμο σε έξι μέρες και την έβδομη κατέβηκε Ελλάδα για ψώνια!


μελινα

Μόλις διέρευσε από έγκυρη πηγή πως
Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΘΗΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ούτως ώστε τα μεγάφωνα των σούπερ μάρκετ  και των εμπορικών κέντρων τύπου The Mall να ….  παίζουνΛειτουργία τι Κυριακές το πρωί! Δυο σε ένα, κάτι σαν σαμπουάν δηλαδή !

Δυο ώρες μετά..
Νεότερα απο τη Μητρόπολη Αθηνων. Εκλεισε ο α΄ κύκλος των διαπραγματεύσεων. Τελικα τις Κυριακές η λειτουργία θα μεταφερθεί το αργά το απόγευμα μετά την ώρα που κλείνουν τα μαγαζιά για να μπορούν οι γυναίκες να βγαίνουν  για

ΨΩΝΙΑ …

ψωνια

Επιτέλους, η Ελληνική κοινωνία θα μπορεί να κάνει τα ψώνια της αποφορτισμένη!

Δεν ήταν κατάσταση ως τώρα αυτή!

Ξέρεις Ελληνάκο μου τι είναι να θέλεις να πας στο σούπερ μάρκετ στις  12 το βράδυ να χαζέψεις μουστάρδες και να είναι κλειστά.

ΣΟΒΙΕΤΙΑ!

Αν το καλοσκεφτεί κανείς δεν είναι τόσο ανώδυνο όσο ακούγεται , τελικά  το   γεγονός ότι ενάμισι εκατομμύριο άνεργοι ( παρακαλώ)   δεν προλαβαίνουν να ψωνίσουν τις καθημερινές…!

όσο για άτομα σαν κι εμένα   κι εσάς που με διαβάζετε Κυριακάτικα, “σιχάθηκα πια  την εκκλησία κάθε Κυριακή.”

Άντε λίγη δουλίτσα!
Καλημερα σε όλο τον κόσμο. Παγκόσμια ειρήνη εύχομαι. Θα πάω Κυριακή σήμερα να ανάψω ένα κεράκι στα Η&M. pppp σκέφτηκα.
Πέρασα πρωί πρωί έξω από την Παναγία να προσκυνήσω.
Ούτε ένας πιστός.
Ακόμη και η νεωκόρος στο Βερόπουλου! Ηταν κεφάτη!
Οι πιστοί στο The Mall κι ο παπα- Γιάννης στου Χυτήρογλου!
τα ΜΑΤ αραγμένα τοίχος παραδίπλα μην ποδοπατηθεί ο κόσμος…

Πηγή.

Η δολοφονία, η Κυβέρνηση, τα ΜΜΕ και κάτι παράξενες συμπτώσεις!


Με αφορμή τη δολοφονία των δυο μελών της Χρυσής Αυγής αλλά κυρίως με αφορμή όσα λέγονται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και από διάφορους «ετοιμόλογους» κύκλους για το γεγονός αναδημοσιεύουμε ένα προφητικό άρθρο του Θανάση Λεκάτη το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ριζοσπάστης στις 16/10/2013. Αξίζει να το διαβάσετε

Κάτι παράξενες συμπτώσεις…

Συνέχεια

Ως πότε κωπηλάτες της γαλέρας;


γαλέρα

Του Αλέκου Σύλογλου

Στις 23/4/2010 ο τότε πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου ανήγγειλε στον ελληνικό λαό από το Καστελόριζο ότι «Ανάγκη εθνική μας μας επέβαλε να ζητήσουμε και επισήμως την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης που από κοινού αποφασίσαμε με τους εταίρους μας. Έχω δώσει εντολή στον υπουργό οικονομικών για τις αναγκαίες ενέργειες». Έτσι ανακοινώθηκε η κατάργηση της de jure κυβέρνησης της χώρας. Η de facto διακυβέρνηση θα ασκείται πλέον από το Δ.Ν.Τ.

Μετά τη παραίτηση του GAP από την πρωθυπουργία ακολούθησαν διαδοχικά τρεις κυβερνήσεις. Η πρώτη με πρωθυπουργό το τεχνοκράτη Λουκά Παπαδήμου, η δεύτερη με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά και τελικά η δικομματική των κομμάτων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και πάλι με πρωθυπουργό τον Α.Σαμαρά.

Το έργο που προσέφεραν όλες οι κυβερνήσεις που παρήλασαν ήταν να φέρουν το αποτέλεσμα ο λαός μας να βιώνει το γολγοθά της οικονομικής εξαθλίωσης, του περιορισμού κοινωνικών κεκτημένων που αποκτήθηκαν με αιματηρούς αγώνες, όπως στην εργασία, υγεία, παιδεία κ.α.

Μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Α.Σαμαρά και μετά παρέλευση ορισμένου χρόνου, άρχισαν οι αναγγελίες των επιτυχιών της κυβέρνησης, ρίχνοντας το σύνθημα success story, πιστεύοντας ότι ο λαός θα το πιστέψει. Δεν έφτανε όμως αυτό, ακολούθησε η αναγγελία ότι το έτος 2014 η χώρα μας θα απαλλαγή από το μνημόνιο και ελεύθερη πλέον θα έχει τη δυνατότητα να βγει στην ελεύθερη αγορά.

Ας δούμε λοιπόν τι ακριβώς συμβαίνει στην πραγματικότητα. Οι κυβερνήσεις του Γ.Παπανδρέου και του δίδυμου της συμφοράς Σαμαρά-Βενιζέλου, έχουν βάλει την Ελλάδα σε καθεστώς μνημονιακής υποδούλωσης στην ΕΕ μέχρι το… 2050. Με βάση κανονισμό της ΕΕ (Νο 472/2013) που αποφασίστηκε φέτος, όποια χώρα έχει δανειστεί λεφτά από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, θα βρίσκεται υπό καθεστώς «ενισχυμένης επιτήρησης» μέχρι να έχει αποπληρώσει το 75% του χρέους της. Επομένως, ο λαός μας θα βρίσκεται υπό καθεστώς μνημονιακής υποδούλωσης μέχρι το 2050, δηλαδή περίπου μισό αιώνα μας έχουν θάψει οι κ.κ. Αντωνάκης και Γιωργάκης. «Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι» όπως λέει ο θυμόσοφος λαός μας.

Στο σημείο αυτό είναι αναγκαίο να ανατρέξω στην ιστορική πορεία της Ελλάδος από πλευράς σκλαβιάς μετά την άλωση την Κωνσταντινούπολης το 1453. Τετρακόσια ογδόντα χρόνια σκλαβιάς από τους Οθωμανούς, 114 χρόνια αποικία της Αγγλίας, 60 επικυριαρχία των ΗΠΑ και σήμερα άλλα 50 χρόνια υπόδουλη της ΕΕ και κυρίως της Γερμανίας της Μέρκελ.

Μπαίνει λοιπόν το ερώτημα «Ως πότε θα είμαστε κωπηλάτες της γαλέρας που φέρει την ονομασία Ελλάδα και με κυβερνήτες ξένων κρατών έχοντας μάλιστα βοηθούς κολαούζα εσωγενείς παράγοντες; Ως πότε επιτέλους;».

Πηγή.

Για μια χούφτα Ευρώ!


ερήμωση

Ο ένας μετά τον άλλον, οι άνθρωποι που γνωρίζω χάνουν τη δουλειά τους. Τουλάχιστον ένας επιπλέον κάθε ημέρα που ξημερώνει.

Άλλοι απολύονται χωρίς να παίρνουν ούτε την αποζημίωση. Σκύβουν το κεφάλι και το ράβουν. Τι να κάνουν; Πού χρήμα, πού ελπίδα για δικαίωση στα δικαστήρια… Και να την πάρουν την αποζημίωση από ποιον; Πότε;

Άλλοι κλείνουν το μαγαζί τους, και μετά ανακαλύπτουν ότι δεν δικαιούνται επίδομα, παρά τις εισφορές που κατέβαλλαν στο Ταμείο τους ειδικά γι αυτήν ακριβώς την καταραμένη ημέρα. Δεν το δικαιούνται το επίδομα, λέει το Ταμείο, διότι για να το πάρουν, θα πρέπει να μην χρωστάνε. Ρε κάθαρμα, πώς γίνεται να να μην χρωστάει, αφού έφτασε να κλείσει το μαγαζί του;;; Για ποιον άλλο λόγο να υπάρχει το επίδομα;;;

Συνέχεια

Σε βλέπω, σ’ ακούω!


(Επενδυτής, 2/11/2013)

Την ώρα που πληκτρολογώ αυτά τα γράμματα, αυτές τις φράσεις, όσο κοντοστέκομαι στις λέξεις, σβήνω τη μια και ψάχνω άλλη, ένας γιγαντιαίος σέρβερ που δεν ξέρω πού ακριβώς βρίσκεται -υποθέτω κάπου στη Silicon Valley- καταγράφει κι αποθηκεύει κάθε δισταγμό και κάθε αποφασιστική μου κίνηση. Εφόσον το laptop μου είναι συνεχώς online και κάθε λίγο ανατρέχω στις μηχανές αναζήτησης για να ψάξω μια πληροφορία, να στείλω ή να πάρω ένα μήνυμα, να χαζέψω, να λύσω ένα Sudoku ή να κρυφοκοιτάξω μια τσόντα, ό,τι κάνω με τα μάτια και τα χέρια μεταξύ οθόνης και πληκτρολογίου απομνημονεύεται σε έναν τεράστιο ψηφιακό εγκέφαλο. Δεν είναι βέβαιο ότι οι πληροφορίες που διαθέτει αυτός ο «Μεγάλος Αδελφός» για μένα ή για καθένα από τους 2,5 δισεκατομμύρια χρήστες του Διαδίκτυου θα του είναι ποτέ χρήσιμες. Αλλά έχει όλες τις δυνατότητες να τις χρησιμοποιήσει κάποια στιγμή εις βάρος μου και εις βάρος οποιουδήποτε. Το ίδιο συμβαίνει με τους περίπου 6 δισεκατομμύρια χρήστες κινητών και σταθερών τηλεφώνων, το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού, οι συνομιλίες των οποίων μπορούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να καταγραφούν, να αποθηκευτούν, να απομαγνητοφωνηθούν και να χρησιμοποιηθούν εναντίον τους, αν παραστεί ανάγκη.

Συνέχεια