ΠΡΟΔΟΔΥΣΣΕΙΑ



Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ

Μετά τη  ΔΟΣΙΛΟΓΙΑΔΑ

ἄνδρα μοι ἔννεπε, μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ

 πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν

……………..

ΡΑΨΩΔΙΑ Ω

Ματάκια μου πότε θα ’ρθεις; Και πότε θα γυρίσεις;

Είκοσι έτη σε θωρώ, στον ύπνο μου μονάχα

Δέκα απ’ αυτά στον πόλεμο, κομματικών γραφείων

Και άλλα δέκα στο νερό, έγλυφες τους δελφίνους Συνέχεια

Καν» το όπως ο Χίτλερ;


Καν” το όπως ο Χίτλερ;

Ναζιστικό κόμμα 1931: «500.000 άνεργοι, 400.000 Εβραίοι η λύση είναι απλή»

Λεπέν 2002: «Τρία εκατομμύρια άνεργοι, αυτό σημαίνει ότι μας περισσεύουν 3 εκατομμύρια μετανάστες».

Σαμαράς 2013 : «Εχουμε τόσους ανέργους όσο και παράνομους μετανάστες, φτάνει πια»

Σατανικές φάρσες σκαρώνει κάποτε η ιστορία. Το άγχος του Σαμαρά να καρπωθεί τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής τον οδηγεί σε αξιοθρήνητες και άλλο τόσο ανατριχιαστικές μιμήσεις. Έτσι, μετά τη συνάντησή του τη Δευτέρα με τον πρωθυπουργό της Μάλτας στη Βαλέτα, δήλωσε: «Στην Ελλάδα υπάρχουν τόσοι άνεργοι όσοι και παράνομοι μετανάστες και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο». Την Πέμπτη, προσερχόμενος στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών, αναφέρθηκε στο «οξύ και μακροχρόνιο» πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης που αντιμετωπίζουν κυρίως οι χώρες της Νότιας Μεσογείου, ξεχνώντας τις… αγριάδες που ξεστόμιζε πριν μια εβδομάδα στην Ελλάδα ότι ο λαός δεν αντέχει νέους φόρους και οριζόντια μέτρα. Συνέχεια

Στρατηγικά προβλήματα της Ελλάδας το 1939-1941


 

του Χρήστου Βούλγαρη   
1. Μέχρι το 1939 (κατάκτηση της Αλβανίας από τους Ιταλούς)   το Γενικό Στρατηγείο θεωρούσε ως σημαντικότερο κίνδυνο τους Βούλγαρους από τους Ιταλούς (η παραμεθόριος με την Αλβανία άρχισε να οχυρώνεται μόλις  το 1939). Για παραπάνω πληροφορίες μπορούμε να κοιτάξουμε τα βιβλία των Κολιόπουλου- Παπάγου (ο πρώτος στα πλαίσια της εξωτερικής πολιτικής εξετάζει και την Ελληνική στρατηγική και ο δεύτερος αναφέρεται εκτενώς στον πολεμικό εξοπλισμό).Ομώς κάποίος θα μπορούσε να κατήγορήσει την Ελληνική Ηγεσια για στρουθοκαμηλισμό καθώς η Βουλγάρια από μονη της δεν είχε τα μέσα για να απειλήσει την Ελλάδα, δεδομένου μαλιστα και της υπάρξης του Βαλκανικού Συμφώνου  το οποιο έιχε σχεδιαστεί ακρβώς για να ανάσχέση τον βουλγαρικό αναθεωρητησμό-επιθετικότητα όπως ακομά και το γεγονός ότι η Βουλγάρια επρέπε να ξεπέρασει τις συνέπειες της συνθήκης του Νεύγυ (περιορισμός του μεγεθους του στρατού της και του οπλισμού που έίχε δικαιώμα να κατέχει π.χ. σε μια μυστική εκθεση του ΓΕΣ για τις Βουλγαρικές ενοπλές δυναμεις του 1938 ή οποια βρισκέται στο ΓΑΚ Αθηνών ανάφερει οτί οι Βουλγαροι προσπαθούσαν ακομα να ανελκίσουν ένα Γερμανικό υποβρύχιο που είχε βυθιστει το 1918 για να αποκτήσουν ενα αξομάχο για αυτούς υποβρύχιο )  .Αρα η Βουλγάρια για να απειλήσει την Ελλάδα έπρεπε να έχει την υποστήριξη μόνο μιας Μεγάλης Δύναμης και η μόνη Δύναμη μέχρι το 1938 η οποιά είχε τα μεσά και το κίνητρο και τα μέσα να σπηρίξει την Βουλγάρια ήταν η Ιταλία.Εξάλλου η Αλβάνια τουλαχιστον από τα μέσα της δεκαετίας του 20 είχε σιώπηρα “καταχωρηθεί” στην Ιταλική σφαίρα επιοορης. Συνέχεια

Η προϊστορία της σύγχρονης ελληνικής άκρας δεξιάς!


Του Σπύρου Μαρκέτου *

 

Εισαγωγή

Η άκρα δεξιά έχει αρκετά μελετηθεί σε πανευρωπαϊκή κλίμακα, από τον Μεσοπόλεμο και μετά, αλλά στη χώρα μας δεν έχει συγκεντρώσει το επιστημονικό ενδιαφέρον ως τώρα, και σπάνια αντιμετωπίζεται ως ενιαίο ιστορικό φαινόμενο στο πλαίσιο μιας ιστορικής και συγκριτικής προσέγγισης.[1] Αυτό βεβαίως διευκόλυνε την πρόσφατη επανεμφάνιση εδώ του ναζισμού, καθώς «η ανάδειξη του παρελθόντος και η ιστορική μνήμη είναι ουσιώδη στοιχεία για την πολιτική νοηματοδότηση και δράση».[2] Στις σημερινές συνθήκες οικονομικής κρίσης και πολιτισμικής αβεβαιότητας είναι πιο επίκαιρη από ποτέ η αναζωογόνηση της δημόσιας μνήμης, η συμπύκνωση των πορισμάτων της ιστορικής έρευνας και η παρουσίασή τους με τρόπο παραστατικό κι εύληπτο. Επείγει να παρουσιάσουμε την ιστορία της ελληνικής άκρας δεξιάς κριτικά και συγκριτικά, και κατεξοχήν να συνδέσουμε τις εξελίξεις στην Ελλάδα με αντίστοιχα φαινόμενα της Ευρώπης και των Βαλκανίων. Το κείμενο που ακολουθεί δεν μπορεί φυσικά να τα κάνει όλα αυτά, αλλά θέλει απλώς να συνοψίσει κάποια στοιχειώδη ιστορικά δεδομένα, για τις καταβολές της ελληνικής ακροδεξιάς από την εποχή της Εθνικής Εταιρείας ως τη χούντα των συνταγματαρχών, του 1967-1974, με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να συμβάλει στον κριτικό στοχασμό και τη δράση για την αντιμετώπιση του φασισμού στη σημερινή Ελλάδα.

Συνέχεια

Δεν πειράζει…


by 

let's hug

Η τετραλογία των τυχερών σχέσεων

Ατελής συνύπαρξη — η βασική ιδέα, το βασικό πλαίσιο. Που σημαίνει:

— Συνύπαρξη ανθρώπων, δηλαδή όντων ατελών. Καθένας έχει τους περιορισμούς του, τα κενά, τις τρύπες του, τις παραξενιές του, τις ιδιοτροπίες του, τα γούστα του, τη μικρή ή μεγάλη νεύρωσή του — κατά κανόνα, αταίριαστα με του άλλου τις ατέλειες. Κανείς δεν είναι τέλειος. Δεν πειράζει.

— Συνύπαρξη μερική, όχι ολική. Ο κοινός χώρος ζωής και απολαύσεων δεν εξαντλεί όλο το χώρο ζωής, ούτε όλους τους χώρους απολαύσεων. Υπάρχει πάντα κι ένας χώρος απόλυτα προσωπικός, ιδιωτικός, αδιαμοίραστος, ακοινώνητος κι απαραβίαστος. Η κοινοκτημοσύνη της φαντασίας και των αισθημάτων είναι μια χίμαιρα. Και δεν πειράζει.

— Και ο κοινός χώρος και η συνύπαρξη μέσα σ’ αυτόν είναι επίσης ατελή. Η απόλυτη συνταύτιση είναι χίμαιρα. Η απόλυτη συμπληρωματικότητα είναι χίμαιρα. Η απόλυτη πληρότητα είναι χίμαιρα. Η απόλυτη αναγνώριση είναι χίμαιρα. Η απόλυτη αποδοχή είναι χίμαιρα. Η απόλυτη διαφάνεια είναι χίμαιρα. Η απόλυτη σαφήνεια είναι χίμαιρα.Η απόλυτη ειλικρίνεια είναι χίμαιρα. Η απόλυτη επικοινωνία είναι χίμαιρα. Ακόμη και για τα κοινά, το απόλυτο μοίρασμα είναι χίμαιρα. Πάντα κάτι λείπει, κάτι δε χωράει, κάτι δεν ταιριάζει, κάτι περισσεύει, κάτι διαφεύγει, κάτι κρύβεται, κάτι δε μπορεί να ειπωθεί, να εκφρασθεί, να κοινοποιηθεί. Και δεν πειράζει.

— Καμία σχέση δεν είναι δεδομένη, μια για πάντα. Πολλά θα παιχτούν, ξανά και ξανά — και καλά και κακά. Και τίποτε δεν διαρκεί για πάντα. Μα δεν πειράζει.

— Σταθερότητα και εξέλιξη. Δηλαδή σεβασμός του άλλου και του βασικού πλαισίου — της ατελούς συνύπαρξης — και αναζήτηση νέων εκφράσεων, νέων σκηνικών, νέων τρόπων, νέων απολαύσεων, νέων μορφών και λόγου και αισθημάτων και αλήθειας. Καθένας έχει βέβαια τους δικούς του ρυθμούς και τρόπους και τις δικές του προνομιούχες περιοχές αναζητήσεων — που η συνάντηση ή η εναρμόνισή τους με του άλλου πάντοτε είναι ατελής. Δεν πειράζει.

— Χάρη και αλήθεια — όσο είναι ανθρωπίνως δυνατόν. Η χάρη του ψεύτικου γρήγορα χάνεται, αφήνοντας πίσω της άγρια πίκρα, άγονο κενό και αίσθηση απόλυτης ματαιότητας. Αυτό πειράζει. Η γυμνή αλήθεια, πάλι, δίχως χάρη, πάντα και παντού, απονεκρώνει τη φαντασία και το παιχνίδι — είναι σαδισμός. Πληγώνει δίχως να δυναμώνει. Κι αυτό πειράζει. Χάρη και αλήθεια, λοιπόν — όσο είναι ανθρωπίνως δυνατόν. Δηλαδή, με σεβασμό, αγάπη και ανεκτικότητα. Είμαστε όλοι μας άνθρωποι. Κι αυτό δεν πειράζει.

— Στοχαστικές προσαρμογές. Σώμα και φαντασία, κενό και παρουσία, λογική και παιχνίδι, εγγύτητα και απόσταση, διεκδίκηση και διακριτικότητα, αγάπη και αυτονομία… Πολλά, μα όχι όλα… Κι ο συνδυασμός τους ατελής και δύσκολος. Ωστόσο, αν μένει ζωντανή η υπόσχεση και ανοιχτή η αναζήτηση, ό,τι κι αν γίνεται και ό,τι κι αν δε γίνεται, δεν πειράζει.

Νίκος Σιδέρης

»ἐγώ εἰμι το αντι-μεταναστευτικό σκότος τοῦ κόσμου, το αληθινόν…»


«Είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για την ψηφιακή οικονομία, την τραπεζική ενοποίηση, για την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, κυρίως για την απασχόληση των νέων. Είμαστε όμως εδώ και για να βρούμε λύση σε ένα οξύ και μακροχρόνιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν κυρίως οι χώρες της Νότιας Μεσογείου και έχει να κάνει με τη λαθρομετανάστευση. Έχουν τεθεί πολλοί στόχοι και προχωράμε».

Αυτά είπε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στη δήλωση που έκανε προσερχόμενος χτες  στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών.

Συνέχεια