ο Πριβέ Φασίστας!


541208_519200531441513_2045539941_n

Γράφει “ο Λούμπεν και η άλλη”.

Οι νόμοι, οι άτυπες κοινωνικές συμβάσεις, τα ήθη και τα έθιμα, έχουνε την αιτία ύπαρξής των στον πολιτισμό. Η διαφορά ανάμεσα στους νόμους και στις υπόλοιπες μορφές ρύθμισης  του δημόσιου και ιδιωτικού βίου, βρίσκεται στο σημείο ότι τους πρώτους τους φτιάχνουν συγκεκριμένοι άνθρωποι μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, επομένως δεν προσφέρονται μόνο για να αποτυπώσουν και να κατασκευάζουν μια συλλογική εμπειρία, αλλά και για να κατευθύνουν την εξέλιξη μιας πολιτικά οργανωμένης κοινωνίας. Μια φορά όμως, γίνονται είτε για το κοινό καλό, είτε για το προσωπικό καλό εκείνων οι οποίοι ψηφίζουν τους πρώτους, και εκείνων οι οποίοι ερμηνεύουν και τα υπόλοιπα και ταυτόχρονα αποκτούν υπόσταση μέσα από αυτά.

Η αντιπαράθεση με αυτά τα πρόσωπα είναι πολιτική και υπαρξιακή, στο βαθμό που ένας πολίτης είναι κάπως αδύνατο να απολέσει εντελώς την ανθρώπινη υπόσταση του και να μη συμμετέχει συναισθηματικά, σε σχέσεις που ορίζονται αλλά και προκύπτουν από τους κανόνες-όρους (επίσημους και ανεπίσημους), βάσει των οποίων  σχηματίζει την εικόνα και τη ¨θέση¨ του εαυτού του και των άλλων και των δυνατοτήτων τους, σε όλα τα σημαντικά πεδία-¨παιχνίδια¨ της ζωής του. Όρους που, ανάλογα με το περιεχόμενο τους (το τι ακριβώς λένε δηλαδή), υποδηλώνουν σχέσεις, σχέσεις που υπαγορεύουν τρόπους ύπαρξης και τρόποι ύπαρξης που πραγματώνονται σε συμπεριφορές.

Το κείμενο αυτό, δεν ασχολείται με την πολιτική διάσταση αυτής της κυκλικής διαδικασίας και την αντιπαράθεση με εκείνους οι οποίοι ψηφίζουν νόμους και ερμηνεύουν κοινωνικές συμβάσεις. Αλλά με ένα είδος ανθρώπου, το οποίο ζεί ως πρόσωπο από την ύπαρξη των νόμων, των κοινωνικών συμβάσεων, των ηθών και εθίμων από την μία, και από την αδυναμία των συνανθρώπων του και του εαυτού του να τα τηρούνε μέχρι τελείας και στο σύνολό των από την άλλη: ο πριβέ φασίστας.

Τον έχετε συναντήσει πολλές φορές στην ζωή σας (ενόσω δεν τον βλέπετε και καθημερινά στον καθρέφτη), αλλά είναι δύσκολο να τον διακρίνετε από τον αστυνομικό, τον δάσκαλο, τον κολλητό, γιατί και αυτός, όπως οι προηγούμενοι έχει μια πολύ συγκεκριμένη άποψη για την ζωή σας, με την διαφορά ότι το κίνητρό του δεν είναι το ενδιαφέρον για αυτήν (ή για εκείνες των άλλων, όταν κινδυνεύουν από την δική σας), αλλά η πλήρης απαξίωσή της.

“Άλλαξε, για το καλό σου“, „τί θα πεί ο κόσμος“, „κανείς δεν κάνει έτσι“, „δηλαδή δεν μπορείς για μία μέρα να πάς εκεί, να κάμεις εκείνο, να μην κάμεις το άλλο (δηλαδή να μην είσαι ο εαυτός σου);“, φράσεις οι οποίες συνοδεύουν την συναναστροφή μαζί του. Φυσικά τις ακούτε και από άλλους, καθημερινά, αλλά ποτέ σε 24ωρη βάση, κάθε φορά που τους συναντάτε. Ο καλοπροαίρετος σέβεται την προσωπική σας ζωή και συμφιλιώνεται  με τις ιδιαιτερότητές σας (όπως έλεγε και ο Konrad Adenauer: „πρέπει να δέχεσαι τους ανθρώπους όπως είναι, άλλοι εκτός από αυτούς ούτως ή άλλως δεν υπάρχουν“). Ο π.φ. ποτέ. Τα πέρνει στο κρανίο όταν δεν κάμεις αυτό το οποίο θέλει, όταν δεν είσαι όπως σε θέλει, όταν δεν μιλάς όπως θέλει (αλλά και να το κάμεις, θα σου ζητήσει να κάμεις το αντίθετο, δηλαδή πάλι αυτό που λέει αυτός) , για να μην παραδεχθεί ότι στην πραγματικότητα είναι αντικοινωνικός και ψυχοπαθής, και ότι του είναι αληθινά δύσκολο να σχετιστεί αμοιβαία με κάποιον άλλο, με ίσους συναισθηματικούς όρους, με ενσυναίσθηση, αυθεντικότητα και αποδοχή. Καλύπτει το ένστικτό το οποίο έχει για να σου επιβληθεί, ακυρώνοντας την προσωπικότητά σου, με την αναφορά σε αφηρημένες έννοιες („έτσι κάμουν όλοι“, „έτσι λέει ο νόμος“, „τί θα πεί ο κόσμος“, „στην σημερινή εποχή, αυτά δεν γίνονται“), οι οποίες χάνουν οποιοδήποτε νόημα όταν χρησιμοποιούνται για να επιβάλλονται συμπεριφορές και αποφάσεις σε διαπροσωπικό επίπεδο.

Ο π.φ. είναι το one-person εκτελεστικό απόσπασμα της κάθε εξουσίας όταν αυτή αποφασίσει να ακυρώσει την αυθεντικότητα των υπηκόων της. Το βολικό καθαρματάκι που είναι σε θέση να αδειάσει ένα ολόκληρο μαγαζί, επικαλούμενος τον νόμο περί καπνίσματος, επειδή τολμάτε να καπνίσετε μπροστά του χωρίς να τον ρωτήσετε. Είναι σε θέση να καλέσει την αστυνομία και να σταματήσει το πάρτι του γείτονα, όχι επειδή τον ενδιαφέρει η τήρηση του νόμου (αν και αυτό θα επικαλεστεί), αλλά επειδή τον ενοχλεί η ιδέα ότι περνάει ευχάριστες ώρες, χωρίς να του έχει κάμει ποτέ τίποτα.

Είναι αυτός ο οποίος δεν έχει να φοβηθεί τον νόμο, ούτε το έθιμο γιατί δεν ζεί για τον εαυτό του, αλλά αποκλειστικά και μόνο για να την σπάει στους άλλους, να τους εκβιάζει με τις ανθρώπινες αδυναμίες των, να τους υποχρεώνει να αλλάξουν, με την αλλαγή ως μόνιμο αυτοσκοπό. Στόχος του είναι η συναισθηματική εξουσία και έλεγχος των άλλων και μέσο του για να το πετύχει οι επικρίσεις. Ο π.β δεν δρα αλλά μονίμως αντι-δρά. Αδυνατεί να αποδεχτεί ενεργητικά (ωρίμανση- δημιουργία) και περιορίζεται να απορρίπτει διαρκώς παθητικά. (ακαμψία- υπαρξιακό τέλμα κ διαρκής επανάληψη του εαυτού-στασιμότητα).

Ο π.φ. δεν έχει πολιτικά κίνητρα για να επιβληθεί. Αντλεί το νόημα της ύπαρξής του, από την ατέλεια των συνανθρώπων του, εξαιτίας ίσως της δικής του ανικανότητας να συμφιλιωθεί καταρχήν με  τις δικές του αδυναμίες κ να σχετιστεί μαζί τους διαφορετικά. Δεν έχει πολιτικά αντανακλαστικά. Για αυτό και δεν συμφωνεί στην ουσία με κανέναν. Ακόμη και εάν δηλώσετε ότι συμφωνείτε μαζί του, θα προτιμήσει να αλλάξει γνώμη για να συνεχίζει να διαφωνεί μαζί σας, ή θα προτιμήσει να την εξειδικεύσει σε άχρηστες πτυχές, για τις οποίες έχει την υποψία ότι δεν βρήκατε τον χρόνο να τις συμπεριλάβετε στην κρίση σας, για να σας βγάλει αδιάβαστο, αγράμματο κ.ο.κ.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω από πότε άρχισε να υπάρχει και να εξελίσσεται  αυτό το είδος ανθρώπου. Έχω όμως την υποψία ότι οι ρίζες του βρίσκονται στην εποχή κατά την οποία ειπώθηκε το „σκέφτομαι άρα υπάρχω“.

Πηγή.

8 comments on “ο Πριβέ Φασίστας!

  1. Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

    “Άλλαξε, για το καλό σου“, „τί θα πεί ο κόσμος“, „κανείς δεν κάνει έτσι“, „δηλαδή δεν μπορείς για μία μέρα να πάς εκεί, να κάμεις εκείνο, να μην κάμεις το άλλο (δηλαδή να μην είσαι ο εαυτός σου);

    Ο καλοπροαίρετος σέβεται την προσωπική σας ζωή και συμφιλιώνεται με τις ιδιαιτερότητές σας (όπως έλεγε και ο Konrad Adenauer: „πρέπει να δέχεσαι τους ανθρώπους όπως είναι, άλλοι εκτός από αυτούς ούτως ή άλλως δεν υπάρχουν“). Ο π.φ. ποτέ.

    Αλήθειες. Όλοι έχουμε ανατραφεί στον φασισμό. Το κακό γίνεται ακόμα χειρότερο όταν ο φασισμός στο όνομα θρησκειών ή αξιών ή θεσμών βρίσκει «καλοθελητές» που στηρίζουν εκεί όλα τους τα κόμπλεξ. Με αυτό τον τρόπο διαστρεβλώνουν την ελευθερία και το αυτεξούσιο του κάθε ανθρώπου με μοναδικό τους σκοπό την ικανοποίηση του εγωισμού τους πως «κατάφεραν» να φτιάξουν κακέκτυπα του ήδη κακού τους εαυτού.

    Από την πχ. Ορθοδοξία, αντί να πάρουν το » αυτεξούσιο» και την αναγκαιότητα της ελευθερίας της ψυχής ως βασικό στοιχείο της Θέωσης…….παίρνουν την τιμωρία της κόλασης.

    Από την Οικογένεια αντί να πάρουν τις συμβουλές ….παίρνουν το «τι θα πει ο κόσμος» και τα κόμπλεξ των γονιών από τα κατοχικά σύνδρομα και τον φόβο.

    Και στο τέλος όταν καταστρέφουν τη ζωή τους από τα πρέπει των άλλων φτάνουν σε κατάθλιψη…. και σε μίσος εναντίον όλων. Στην καλύτερη περίπτωση εναντίον του εαυτού τους αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα να έχουν αποδεχτεί τις συνέπειες των λανθασμένων επιλογών τους στη ζωή.

    Το χειρότερο είναι ότι ο φασίστας δεν καταστρέφει μόνο τη ζωή του. Καταστρέφει των άλλων. Αλλά κυρίως καταστρέφει ψυχές. Και σε αντίθεση με τα ίδια τα λόγια του Χριστού που είπε » Όποιος θέλει ας με ακολουθήσει»… αυτοί συνεχίζουν στο λάθος τους για πολύ πιο ασήμαντα θέματα.

    Ο φασίστας δεν είναι μόνο εχθρός του εαυτού του. Δεν είναι μόνο εχθρός των ελεύθερων ανθρώπων.

    Είναι εχθρός της Φύσης της Πλάσης και της Δημιουργίας. Είναι εχθρός της Ζωής. Είναι το Μίσος καμουφλαρισμένο σε «πρέπει».

  2. Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

    Ας δουν οι διαχειριστές ένα σχόλιο που είχα στείλει ξημερώματα κι ακόμα δεν έχει φανεί μήπως έχει περάσει στα spam

  3. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Kαλο ειναι που γενικα στις κοινωνιες εχει περασει σαν κατι κακο και αντικοινωνικο ο φασισμος .Σαν κατι αντιανθρωπινο , οπισθοδρομικο και πραγματικα αρρωστημενα ζωωδες και κτηνωδες ,γιατι τα δειγματα του -στα λιγα χρονια που το εζησε η ανθρωποτητα- ηταν ολα αυτα επαυξημενα στο επακρο της κτηνωδιας .Ο ανθρωπος και μαλιστα ο μη Αριος(στο ιστορικο παραδειγμα που τον γνωρισαμε) ανθρωπος δεν αντιμετωπιστηκε ετσι στην Ιστορια ουτε απο τους πιο Κτηνωδεις Αυτοκρατορες την εποχη του δουλοκτητικου

    .Ακομα και τοτε καποια «ανθρωπια» απεναντι στα ρες πρεπει να υπηρχε … Το να θεωρεις την ΦΥΛΗ σου ΘΕΟΣΤΑΛΤΗ, ΥΠΕΡΑΝΩ ολων των αλλων και να θεωρεις κτημα της αυτους και «υπανθρωπους» ειναι το Ιδεολογημα ,το περιτυλιγμα του φασισμου …ομως μην ξεχναμε ,ο φασισμος ειναι ΣΥΣΤΗΜΑ !ΣΥΣΤΗΜΑ Κοινωνικοοικονομικο με την παραπανω «Ιδεολογια» απλα σαν κερασακι χρησιμο στην τουρτα του.

    Και το κοινωνικοοικονομικο ΣΥΣΤΗΜΑ αυτο δεν ειναι τιποτα παραπανω απο τον ιδιο τον ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ χωρις τις περιττες (γι αυτον ) περικοκλαδες του κοινοβουλευτισμου και της δημοκρατιας .
    Περικοκλαδες που του γινονται περιττες και «βαριδι» στα ποδια οταν μπαινει σε βαθια κριση και οι καπιταλιστες πρεπει να σωσουν το συστημα τους ΠΑΣΕΙ ΘΥΣΙΑ …ακομα και γυρνοντας τον ανθρωπο στην αγριοτητα των σπηλαιων

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s