Επιστροφή στα χρόνια της μαύρης πανώλης!


Και τα λουκέτα δεν σταματούν... - Τέσσερα ακόμη μαγαζιά έκλεισε το ΣΔΟΕ

Καθ’ οδόν για το ραδιόφωνο, στου Ψυρρή, βλέπω άδεια τα ράφια και σχεδόν έρημο το οκταώροφο κτίριο του Hondos στην Ιπποκράτους, σφαλισμένα τα μαγαζιά του Αναγνωστόπουλου και του Φωκά στη Σταδίου, κατεβασμένα τα ρολά σε όλα -πλην ελαχίστων- τα ωραία καταστήματα στη Στοά Ορφέως και σε 23 από τα 38 μικρομάγαζα πάσης φύσεως στη Στοά Ορφανίδου. Οι κεντρικοί λεωφόροι θυμίζουν πόλη που ερήμωσε από πανούκλα.

Κάθε φορά που καταπιάνομαι με τα οικονομικά μεγέθη, τα τελευταία χρόνια σε τακτική βάση, λέω εξ αρχής στον εαυτό μου ότι δεν πρέπει να παρασύρομαι από την αντίθεσή μου στην κυβερνητική-τροϊκανή πολιτική για να μπορώ να αξιολογώ ψύχραιμα και σωστά τα στοιχεία που η ίδια η εξουσία και οι μηχανισμοί της αγοράς παρουσιάζουν ως δεδομένα. Μάλιστα, για να είμαι εντελώς ανεπηρέαστος, σπανιότατα χρησιμοποιώ στοιχεία και αξιολογήσεις από τον Τύπο της αντιπολίτευσης. Κυβερνητικές και φιλοκυβερνητικές πηγές, κρατικοί φορείς, ιδιωτικές εταιρίες, αστικές εφημερίδες και διεθνείς οργανισμοί, είναι οι τροφοδότες των πληροφοριών που χρησιμοποιώ.
Στο τέλος κάθε ενδελεχούς «ανάγνωσης», καταλήγω ξανά και ξανά στο συμπέρασμα ότι αν η κατάσταση είναι αυτή που δείχνουν τα επίσημα και μη αμφισβητούμενα στοιχεία, η όποια μεροληψία μου είναι ασήμαντη μπροστά σ’ αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα.
Έρχεται: «Μπλόκο σε όσους χρωστούν φόρο ακινήτων». Δεν μπορείς να πουλήσεις το σπίτι σου εάν χρωστάς φόρο. Το κράτος ουσιαστικά έχει προσημειώσει το σπίτι σου αυτομάτως από τη στιγμή που οφείλεις ένα οποιοδήποτε ποσό. Βήμα βήμα αφαιρείται η ιδιοκτησία από τους Έλληνες. Μετά τις απολύσεις, μειώσεις μισθών και εισοδημάτων, απαξίωση της ακίνητης περιουσίας, επιβολή δυσβάστακτων φόρων ακόμα και στα άγονα αγροτεμάχια, πρόσθετα φορολογικά βάρη στα επαγγέλματα, π.χ. τέλος επιτηδεύματος ακόμα και σε άεργους, αφαιρούνται κομμάτι κομμάτι τα δικαιώματα που συνιστούν την ιδιοκτησία. Στόχος: να χάσουν οι Έλληνες τα σπίτια τους. Να γίνουν φτωχοί ενοικιαστές!
Έρχεται: κατάργηση της ελάχιστης διάρκειας των εμπορικών μισθώσεων. Όποιος νοικιάζει κατάστημα, επαγγελματικό χώρο, θα είναι εντελώς ακάλυπτος, αφού ο ιδιοκτήτης θα μπορεί να μην ανανεώσει τη σύμβαση και να κάνει έξωση ανά πάσα στιγμή στον ελεύθερο επαγγελματία, τον έμπορο και το βιοτέχνη με συνοπτικές διαδικασίες.

Ανάπτυξη ανεργίας και χρεών
Η ανεργία στο 27,9%, από 24,6% πέρσι τον Ιούνιο, 61,5% στους νέους κάτω των 25 ετών!: «Τα θλιβερά πρωτεία της υψηλότερης ανεργίας στην Ευρώπη συνεχίζει να κατέχει η Ελλάδα, σύμφωνα με τα συγκεντρωτικά στοιχεία που παρουσίασε χθες η Στατιστική Υπηρεσία της Ε.Ε. (Eurostat).» Και η πρόβλεψη του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ; 34% η ανεργία το 2016!
«Σημαντική επιδείνωση των συνθηκών εργασίας στην Ελλάδα των δύο τελευταίων χρόνων… καταδεικνύει έρευνα της Adecco Ελλάδας.»
«Λουκέτο έβαλαν 1.227 βιοτεχνικές επιχειρήσεις στη Θεσσαλονίκη εντός του εννεαμήνου Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου… Η ζοφερή αυτή εικόνα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και την απασχόληση προκύπτουν από τα στοιχεία που δημοσιοποίησε το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης… Ο παραπάνω αριθμός μεταφράζεται σε 4,5 “λουκέτα” καθημερινά…» «Επιδείνωση παρουσίασε, σύμφωνα με την έκθεση της Markit, ο δείκτης μεταποιητικής δραστηριότητας στην Ελλάδα, τον Σεπτέμβριο, ο οποίος διαμορφώθηκε στο 47,5 από 48,7 τον Αύγουστο, επίδοση που ήταν και ρεκόρ 44 μηνών. Όταν ο δείκτης ΡΜΙ βρίσκεται κάτω από το 50, η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση.»
«510.000.000 ευρώ οφείλουν οι αγρότες στον ΟΓΑ… Το 2014 θα είναι μια εξαιρετικά δύσκολη χρονιά, κατ’ αρχάς εξ αιτίας της μειωμένης χρηματοδότησης των Ταμείων, κατά 1,8 δισ. ευρώ, από τον κρατικό προϋπολογισμό… γεγονός το οποίο οδηγεί σε αναπόφευκτες μειώσεις των παροχών.» Οι ασφαλισμένοι λόγω της ύφεσης δεν μπορούν να πληρώσουν τις εισφορές τους, η κυβέρνηση μειώνει την κρατική επιδότηση και η τρόικα επιβάλλει την παραπέρα μείωση των εργοδοτικών εισφορών στα Ταμεία κατά 3,9%!
«Νέος κύκλος χρεωκοπιών… Η αναστολή λειτουργίας της Sprider Stores έπειτα από 35 χρόνια παρουσίας στο χώρο του ενδύματος (με 110 καταστήματα το 2010) έρχεται να προστεθεί στα “λουκέτα” της Nutriart και της Φίντεξπορτ… Σήμερα, επίσης, θα μάθουμε ποια θα είναι η τύχη της Alapis και της βιομηχανίας ξύλου Shelman… Παράλληλα, έγινε γνωστό ότι απερρίφθη η αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 της τεχνικής εταιρίας Αττικάτ, ενώ έγινε δεκτό το αίτημα της τεχνικής εταιρίας Μπάμπης Βωβός για την υπαγωγή της εταιρίας στο άρθρο του πτωχευτικού κώδικα.» Χιλιάδες νέοι άνεργοι, κάθε μέρα, στην Ελλάδα της επιτυχίας!
«Μειώθηκαν οι ναυτιλιακές στην Ελλάδα (μέχρι το 2009 αυξάνονταν σταθερά), όπως προκύπτει από την έρευνα της Petrofin Research…»
Όλα τα παραπάνω αλιεύθηκαν μόνο από ένα φύλλο της Καθημερινής (2 Οκτωβρίου 2013). Είναι «αποθησαύριση επιτυχιών» της οικονομικής πολιτικής μιας μόνο μέρας! Κι αν προσθέσουμε μερικά ακόμα από τα «τρέχοντα», η ανατριχίλα μας διαπερνάει εις διπλούν!
Οι καταπατητές κάθε έννοιας χρηστής διακυβέρνησης, με μια τσόντα σε άσχετο νόμο, εμπόδισαν με αλχημεία τη Βιοχάλκο των 7.500 εργαζομένων, να μεταφέρει την έδρα της στις Βρυξέλλες, για να κρύψουν την τεράστια αποτυχία τους.

Η αλήθεια των αριθμών
Σύμφωνα με το οικονομικό ένθετο Realmoney, 29 Σεπτ., έχουμε και λέμε:
• «Τα ληξιπρόθεσμα χρέη στην εφορία  προσεγγίζουν πλέον τα 61.000.000.000 (61 δισ.), αφού μόνο εντός του 2013 έχουν προστεθεί νέα ύψους 5,38 δισ.» Χρέη, με τόκο 8,75%, που δεν μπορούν να πληρώσουν οι Έλληνες κινδυνεύοντας να χάσουν τις περιουσίες τους και να πάνε φυλακή!
• «Αδυναμία είσπραξης ληξιπρόθεσμων οφειλών, αφού μόλις 26.200, σε σύνoλο 687.000 οφειλετών προς ΙΚΑ και ΟΑΕΕ, έχουν ενταχθεί σε ρύθμιση.»
• «Ψηφιακές απώλειες 390 εκατ. ευρώ, από το ΕΣΠΑ», την ώρα που 20 εκατ. από το ΕΣΠΑ ανακοινώθηκε ότι θα δοθούν για το νέο γήπεδο της ΑΕΚ, ενώ «οι χρυσοπληρωμένες ολυμπιακές μας εγκαταστάσεις σκουριάζουν ανεκμετάλλευτες».
• Έρχεται «μπλόκο στις απεργίες».
• «Σύμφωνα με πληροφορίες, η επιπλέον μείωση των υπαλλήλων (των τραπεζών) αφορά 7.500-10.000 εργαζόμενους…»
• Μεθοδεύουν «την υποθήκευση ενός πολύ μεγάλου κομματιού δημόσιας περιουσίας… για μια ενδεχόμενη νέα δανειοδότηση του ελληνικού κράτους… για να καλύψουν ένα χρηματοδοτικό κενό ύψους περίπου 10,9 δισ. ευρώ.»
Πού μας πάνε, λοιπόν; Γιατί δεν φωνάζουμε την αλήθεια με στοιχεία;
«…Οι ευρωπαϊκές τράπεζες χρειάζονται νέα κεφάλαια ύψους αρκετών εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ όταν αυτά τα χρήματα δεν υπάρχουν… η έλλειψη πιστώσεων και η κληρονομιά των πολιτικών λιτότητας επηρεάζουν σοβαρά την Ευρωζώνη σήμερα. Η ύφεση που ξεκίνησε το 2008 συνεχίζεται.» (Financial Times) Με στενότητα και με 19.178.000 ανέργους στην Ε.Ε., κατά 895.000 περισσότερους από πέρσι (Eurostat), με ποια ευρωπαϊκή πολιτική περιμένουν ευεργεσίες οι Σαμαράς και Βενιζέλος; Μήπως με τη δήλωση του Τόμας Βίζερ, προέδρου του Euro Working Group, ότι “το Βερολίνο δεν θα χαλαρώσει την πίεση”; Ή με την ειρωνική δήλωση της Σάρον Μπόουλς, προέδρου της Επιτροπής Οικονομικών του Ευρωκοινοβουλίου, περί της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους που πλησιάζει το 180% (από 120% το 2009) του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ); (Realnews, 29 Σεπτ.) Και με 4% ύφεση, φέτος; (Οίκος Fitch)
Μιλάνε, οι απατεώνες, για μείωση του ελλείμματος όταν κι ο τελευταίος λογιστάκος ξέρει ότι αυτό έγινε εξαιτίας της κατάρρευσης της αγοράς, εξαιτίας της γενικευμένης φτώχειας που επέφεραν τα Μνημόνια, και όχι εξαιτίας αναπτυξιακών επιτευγμάτων. Από 63,8 δισ. εισαγωγές, το 2008, πέσαμε στα 41,6 δισ., ενώ οι εξαγωγές από 19,8 δισ. ανέβηκαν μόλις στα 22 δισ. (Realmoney, 29 Σεπτ.)
Υποχρέωσή μας είναι να δώσουμε με εξαντλητικό τρόπο στους Έλληνες εργαζόμενους να καταλάβουν ότι οι εγκληματίες της κυβέρνησης καταστρέφουν ολοσχερώς την Ελλάδα, χωρίς κανένα φως στον ορίζοντα, μόνο σκοτάδι. Η αλήθεια των αριθμών είναι πιο πειστική από τη φλυαρία των πολιτικών!

Στέλιος Ελληνιάδης

Υ.Γ. Άλλη χώρα με πανεπιστήμια στο στόχαστρο υπάρχει;

Πηγή,http://edromos.gr

2 comments on “Επιστροφή στα χρόνια της μαύρης πανώλης!

  1. Ο/Η Kimwn λέει:

    ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΑΡΘΡΟ

    Στέλιος Ελληνιάδης

    Υ.Γ. Άλλη χώρα με πανεπιστήμια στο στόχαστρο υπάρχει;

    Δεν νοιάζονται βρε για τα πανεπιστήμιαααααααααααα

    Για το καλύτερο οικοπεδάκι γωνία νοιάζονται ΒΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

  2. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Το κεφάλαιο, που από τη φύση του είναι αδηφάγο, στον καιρό της κρίσης γίνεται πιο επιθετικό, πιο εχθρικό, πιο απάνθρωπο. Κάνει τα πάντα για να σωθεί, σαρώνοντας, πρώτα και κύρια, τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Καταστρέφει παραγωγικές δυνάμεις, απαξιώνει ολόκληρους κλάδους, γεμίζει την κοινωνία με ανέργους, υποαπασχολούμενους, κακοπληρωμένους εργάτες, μέχρι να εξασφαλίσει νέες ισορροπίες, τέτοιες που να προσφέρουν υψηλή κερδοφορία σε όσους διαφύγουν από την κρίση. Τα υπόλοιπα, για τα δημοσιονομικά ελλείμματα και το δημόσιο χρέος, είναι το κερασάκι στην τούρτα. Πρόβλημα είναι η οικονομική κρίση, που προήλθε από την υπερσυσσώρευση κεφαλαίων και κερδών και για να ξεπεραστεί πρέπει να ολοκληρωθεί αφενός η διαδικασία καταστροφής των …«πλεοναζουσών» παραγωγικών δυνάμεων, πρώτα και κύρια της εργατικής, και αφετέρου να εξασφαλιστεί για το κεφάλαιο ακόμα πιο φτηνή εργατική δύναμη.

    Ορισμένοι δεν το καταλαβαίνουν. Σου λένε, μάλιστα, ότι όσο πιο πλούσιες είναι οι επιχειρήσεις ή το κράτος, τόσο το καλύτερο για τους εργαζόμενους. Φαντάζονται ότι οι επιχειρήσεις που ενισχύουν τον πλούτο τους, μπορούν να δίνουν μεγαλύτερους μισθούς, περισσότερες παροχές και άλλα παρόμοια.Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Οσο πιο εύρωστη γίνεται μια επιχείρηση, είναι από τη φύση της αναγκασμένη να εντείνει την εκμετάλλευση, απαιτώντας τη συνεχή μείωση του κόστους παραγωγής, αξιώνοντας πρώτα και κύρια όλο και πιο φτηνή εργατική δύναμη. Την ίδια στιγμή όμως, κι αυτό έχει την ιδιαίτερη σημασία του, όσο πιο εύρωστη γίνεται η επιχείρηση, όσο μεγαλώνει η συσσώρευση κεφαλαίων και ο πλούτος των καπιταλιστών, τόσο πιο κοντά έρχεται η οικονομική κρίση και τόσο περισσότερο εντείνονται οι αντιφάσεις και τα αδιέξοδα του καπιταλισμού, ως συστήματος.

    Αν, για παράδειγμα, κάποιος καπιταλιστής διαθέτει κεφάλαιο, έστω, 10.000 ευρώ και με βάση τις συνθήκες της αγοράς διαπιστώσει ότι μπορεί να αποσπάσει μια υπεραξία της τάξης του 10%, αυτό το 10% γίνεται στόχος αδιαπραγμάτευτος. Στόχος από τον οποίο εξαρτάται η συνέχιση ή όχι της επενδυτικής του δραστηριότητας. Μάλιστα, αν θεωρήσουμε ότι η απόδοση του 10% για το κεφάλαιο των 10.000 ευρώ είναι 1.000 ευρώ, εκείνο που κυριαρχεί στους σχεδιασμούς του δεν είναι το χιλιάρικο, αλλά το 10%. Και αυτό συμβαίνει επειδή γνωρίζει ότι μια επιχείρηση ποτέ δε σημαίνει στατικά μεγέθη. Για να παραμείνει στην πιάτσα και να μην ξεπεραστεί από τον ανταγωνισμό, πρέπει συνεχώς να αυξάνει τα όρια της δράσης της και τα μεγέθη της. Εισάγοντας νέες μηχανές και άλλα μέσα παραγωγής, αγοράζοντας νέα κτίρια, αποκτώντας νέες εγκαταστάσεις, διαθέτοντας μεγαλύτερη άμεση ρευστότητα κλπ.

    Μια επιχείρηση των 10.000 ευρώ, καλώς εχόντων των πραγμάτων, με την επανεπένδυση μέρους των κερδών, αλλά και με νέα κεφάλαια, μέσα σε λίγα χρόνια, μπορεί να αποκτήσει πολλαπλάσιο πλούτο και τα 10.000 ευρώ να γίνουν 15 χιλιάδες ή και παραπάνω. Αρα, ζητούμενο για τον καπιταλιστή μας δεν είναι τα 1.000 ευρώ που μπορούσε να κερδίσει από το αρχικό του κεφάλαιο, αλλά η απόδοση του 10%, σε σχέση με τον πλούτο που κάθε φορά έχει συγκεντρώσει στην επιχείρησή του. Κι αυτό δεν το επιδιώκει μόνο ο κάθε μεμονωμένος καπιταλιστής, αλλά όλοι μαζί και ταυτόχρονα οι καπιταλιστές της κοινωνίας. Σε συνθήκες, μάλιστα, «παγκοσμιοποίησης», δηλαδή, απελευθέρωσης της κίνησης κεφαλαίων και εμπορευμάτων, το ίδιο επιδιώκουν όλοι οι επιχειρηματικοί όμιλοι σε όλο το φάσμα του καπιταλιστικού κόσμου.

    Αυτή η δυναμική που προσφέρει ο καπιταλισμός στους κεφαλαιοκράτες, να πλουτίζουν μέσα από την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης, αποκομίζοντας συνεχώς περισσότερα κέρδη και συγκεντρώνοντας όλο και μεγαλύτερα κεφάλαια (εργοστάσια, εγκαταστάσεις, μέσα παραγωγής), είναι ταυτόχρονα και τροχοπέδη για την καπιταλιστική παραγωγή. Αποτελεί μία από τις αντιφάσεις που γεννά το ίδιο το σύστημα, αφού η υπερσυσσώρευση κεφαλαίων, από ένα σημείο και μετά, καθιστά αδύνατη την αέναη απόσπαση κερδών, ή την απόσπαση κερδών σε τέτοια επίπεδα, που να ανταποκρίνονται στο ελάχιστο ποσοστό απόδοσης, με βάση τον πλούτο που έχουν συγκεντρώσει οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Δυσκολεύει, δηλαδή, και κάποια στιγμή γίνεται αδύνατη η συνέχιση της παραγωγικής δραστηριότητας και της αξιοποίησης ολόκληρου του κεφαλαίου που έχει συγκεντρωθεί στην κοινωνία. Γίνεται αδύνατη αυτό που λέμε η αναπαραγωγή του κοινωνικού κεφαλαίου.

    h**p://www1.rizospastis.gr/story.do?id=6146686&publDate=13/3/2011

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s