Διονύσιος Σολωμός, Διάλογος ποιητή και σοφολογιώτατου!


Διονυσίου Σολωμού Διάλογος

Διαβάζοντας αυτές τις μέρες κάποια παλιότερα κείμενα για την καθιέρωση της δημοτικής και τη γλωσσική μεταρρύθμιση, έπεσα πάνω σε ένα απόσπασμα από τον Διάλογο του Διονυσίου Σολωμού, ένα έργο που είχα διαβάσει πριν από αρκετά χρόνια. Έψαξα στο Διαδίκτυο και είδα ότι το κείμενο αυτό, που πολλοί θα το χαρακτήριζαν βασικό στην ιστορία του γλωσσικού ζητήματος, δεν υπάρχει σε ηλεκτρονική μορφή. Θέλησα να επανορθώσω την έλλειψη, και τότε κατάλαβα γιατί δεν υπάρχει: το σκανάρισμα και η οπτική αναγνώριση κειμένων που είναι τυπωμένα σε πολυτονικό και μάλιστα με παλιότερη ορθογραφία είναι εξαιρετικά επίπονη εργασία.

Εκτός αυτού, ο Σολωμός, αν και εθνικός ποιητής, ενοχλεί πολλούς. Ενοχλεί τους ελληναράδες, επειδή ήταν ιταλόφωνος και μάλλον εβραϊκής καταγωγής. Ενοχλεί τους χριστιανούς, επειδή ήταν (;) μασόνος. Ενοχλεί τους καθαρευουσιάνους, ως δημοτικιστής. Ενοχλεί όμως και τους μοντέρνουςαντιεθνικιστές, επειδή ήταν, λέει, απολογητής της εθνοκάθαρσης στην Τριπολιτσά[1].

Συνέχεια

Ανώνυμοι Εξαρτημένοι από τα Πάντα!


ΑΝΩΝΥΜΟΙ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΤΑ...

Παιδί άλλων εποχών κι εγώ, τότε που οι πλαστικές σημαίες γέμιζαν τις αρένες κάτω από τα μπαλκόνια – και κανείς δεν άκουγε τι έλεγε εκείνος που ξεσήκωνε τα πλήθη – τότε που τα μούσια, οι μουστάκες και οι ζειμπεκιές όριζαν το μοντέλο ανάπτυξης – που αργότερα θα έτρωγε αυτές τις μουστάκες γιατί επένδυσε στο Καραγκιοζόπουλο ΑΕ στο χρηματηστήριο – τότε που οι πόρτες των Υπουργείων ανοιγόκλειναν αφινιασμένες – φύγε εσύ έλα εσύ -….Παιδί λοιπόν κι εγώ της μεγάλης φούσκας της μεταπολίτευσης προσπαθώ να φτιάξω στο μυαλό μου το πρότυπο του σημερινού επαναστάτη. Κι ανακαλύπτω πόσο μακριά φτάσανε τα λάβαρα του ξεσηκωμού, όταν σκέφτομαι πως επαναστάτης σήμερα θεωρείται εκείνος που ψελλιζει ακόμα το αυτονόητο…

Απο(φασιστικές) θανάσιμες συμπτώσεις…


Εντελώς συμπτωματικά βγαίνει από τον Σκάι ο Μπάμπης Παπαδημητρίου και βάζει θέμα ταύτισης ΚΚΕ-Χρυσής Αυγής, και ζήτημα κυβερνητικής συμμετοχής της δεύτερης, πριν λίγες μέρες.

Εντελώς συμπτωματικά, γράφονται την επόμενη μέρα άρθρα για να τον αντικρούσουν με αγανάκτηση, που όμως τελικά βρίσκονται να συμφωνούν μαζί του στην ταύτιση ΚΚΕ-Χ.Α.(!):

«…Υπάρχει ένα πολιτικό κενό (ουσίας, όχι δημοσκοπικών ευρημάτων και κυβερνησιμότητας μόνο) που πρέπει να καλυφθεί. Αυτό, όμως, είναι αδιανόητο να επιχειρηθεί η να μεθοδευθεί με ενίσχυση… και αναγνώριση ρόλου σε ναζιστές, παλαιοκομμουνιστές και… ψεκασμένους!…»

Εντελώς συμπτωματικά στο επόμενο διήμερο από αυτό, βρίσκεται στο μπλογκ της Χ.Α. ένα αντικομμουνιστικό άρθρο, με «επιχειρήματα» ξεπατικοτούρα από την «αντιεξουσιαστική» (που λέει και ο Λεκάτης) «εφημερίδα των συντακτών».

Εντελώς συμπτωματικά, ακολουθεί δολοφονική επίθεση εναντίον μελών του ΚΚΕ την επόμενη.


Εντελώς συμπτωματικά, την επόμενη ημέρα της επίθεσης, η ανακοίνωση της Χ.Α. για αυτήν, είναι ταυτόσημη με των «αντιεξουσιαστών» που την καταγγέλουν!

Εντελώς συμπτωματικά, στην προηγούμενη δολοφονική επίθεση εναντίον του ΠΑΜΕ εκείνη την φορά, και πριν από αυτήν είχε παιχτεί ακριβώς η ίδια χορογραφία  απομόνωσης από «δεξιά» και «αριστερά» του μελλοντικού στόχου, που είχε ξεκινήσει από τον όμιλο του Αλαφούζου, είχε περάσει στα ακροδεξιά και εναλλακτικά ΜΜΕ ταυτοχρόνως(!), είχε φτάσει στην δολοφονία του Δ.Κοτζαρίδη, και είχε καταλήξει σε ταυτόσημες ανακοινώσεις της Χρυσής Αυγής και της «αντιεξουσιαστικής κίνησης» την επόμενη ημέρα.


Εντελώς συμπτωματικά ο συναγωνιστής Πουλικόγιαννης που φωτογραφίζονταν ως στόχος από το «αντιεξουσιαστικό» indymedia, βρίσκεται ανάμεσα στους πρώτους στόχους της επίθεσης.

Όλα αυτά …εντελώς συμπτωματικά

Πηγή. http://fadomduck2.blogspot.gr/2013/09/blog-post_3027.html

Περί κοπαδιών!


animal farm

….

Η παρέα  στο γραφείο συζητούσε για τα χαράτσια και τις ουρές στις εφορίες. Μίλαγαν όλοι μαζί οργισμένα, η συζήτηση είχε μετατραπεί σ΄ενα βουητό που δεν έβγαζε πουθενά. Ολοι αυτοί οι οργισμένοι είχαν περάσει με τη σειρά τους ένας ένας από κάποια ουρά.”Εγώ δεν ξέρω από αυτές τις ουρές τους είπα. Γιατί δεν έχω πληρώσει την εφορία και δεν έχω ακίνητο για να ανακατεύομαι με χαράτσια.” Σιωπή… Πως βλέπουμε σε κάτι ταινίες να γίνεται το χάος και ξαφνικά κάποιος πυροβολεί στον αέρα κι απλώνεται μια μουγγαμάρα ξαφνικά, κάτι τέτοιο έγινε.

Ποιος χέστηκε για την Παιδεία!


delmuzos3

11 Ιουλίου 1911 – (13 Σεπτεμβρίου 2013)

«Είδαν ότι τα κτίρια των σχολείων δεν είναι καθόλου υγιεινά, ότι λείπουν τα κατάλληλα όργανα, ότι τα μαθήματα είναι πολλά και θεωρητικά, ότι οι μαθηταί κάθονται καρφωμένοι στα θρανία περισσότερο απ’ ό,τι πρέπει και παραμελούν το παιχνίδι, τον περίπατο, την εξοχή, ότι ο αριθμός σε κάθε τάξη είναι πολύ μεγάλος κτλ. κτλ. κτλ., και σύμφωνα με τις παρατηρήσεις που έκαναν πρότειναν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις».

(Μέρος αποχαιρετιστήριας επιστολής του Αλέξανδρου Δελμούζου προς τις μαθήτριες του Ανώτατου Δημοτικού Παρθεναγωγείου Βόλου, στο οποίο υπήρξε εμψυχωτής και διευθυντής και το διοίκησε για μόλις τρία χρόνια. Το κατεστημένο τον καταδίωξε παρότι υποτίθεται ο Δελμούζος είχε τις πλάτες του Βενιζέλου.)

Συνέχεια