«Αυτοκτονική η στρατηγική που επιβλήθηκε στην Ελλάδα»


ΦΙΛΙΠ ΑΣΚΕΝΑΖΙ, καθηγητής Οικονομικών

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Τάσο Τσακίρογλου

«Εκτός από τη Γερμανία, και η Γαλλία κερδίζει από την κρίση»

 «Ο κίνδυνος για την Ευρώπη είναι μια ισχυρή Ακροδεξιά»

Ηδη από το 2010 ο Φ. Ασκεναζί, μαζί με δεκάδες άλλους συναδέλφους του οικονομολόγους, προειδοποιούσε ότι οι πολιτικές που ακολουθούν τα ευρωπαϊκά κράτη υπό την πίεση διεθνών οργανισμών και οίκων αξιολόγησης θα επιδεινώσουν την ευρωπαϊκή κρίση. «Η νεοφιλελεύθερη θεωρία, που βασίζεται στη σαθρή υπόθεση της αποτελεσματικότητας των αγορών, πρέπει να εγκαταλειφθεί» έγραφε στο «Μανιφέστο των Ανήσυχων Οικονομολόγων», υπογραμμίζοντας την ανάγκη να συγκρατηθεί η εξουσία του χρηματοπιστωτικού τομέα.

Ενα νέο πιθανό κούρεμα του ελληνικού χρέους κυριαρχεί στην προεκλογική μάχη στη Γερμανία. Αποτελεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο πραγματική λύση ή είναι απλώς ακόμα ένα βήμα στον φαύλο κύκλο της ελληνικής κρίσης χρέους;

Το αρχικό σφάλμα έγινε το 2010, όταν η Ευρώπη αρνήθηκε να βοηθήσει την Ελλάδα. Ενα κούρεμα χρέους μπορεί να βοηθήσει τώρα μόνο εάν και εφόσον η τρόικα άρει την πίεση που ασκεί στον ελληνικό λαό και τού προσφέρει κάποιο μέλλον. Η προσπάθεια της Ελλάδας είναι τεράστια. Επισήμως, εξαιτίας προβλημάτων στη μέτρηση, το ΔΝΤ δεν δημοσιεύει το δομικό έλλειμμα της Ελλάδας. Πιθανώς δεν υπάρχει έλλειμμα, αλλά μάλλον ένα πλεόνασμα.

 

Σύμφωνα με το «Σπίγκελ», υπολογίζεται ότι η Γερμανία μέχρι το 2014 θα έχει παράπλευρο όφελος 40,9 δισεκατομμυρίων ευρώ, εξαιτίας των χαμηλών επιτοκίων δανεισμού και της αυξημένης ζήτησης για τα κρατικά ομόλογά της. Πώς συνδέεται αυτό με τα ελλείμματα της περιφέρειας της ευρωζώνης; Συνέχεια

Σε κίνδυνο το έργο της Ιόνιας Οδού;


Στο προσκήνιο και πάλι η ρευστή κατάσταση αυτή τη φορά στην Ιόνια Οδό

Σε εξαιρετικά δύσκολη θέση βρίσκονται τα έργα στην Ιόνια Οδό. Μέρα με την μέρα πληθαίνουν τα δημοσιεύματα που φέρνουν προ τετελεσμένων το μεγάλο έργο της Δυτικής Ελλάδας και Ηπείρου. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Κυριακάτικης Δημοκρατίας στον αέρα βρίσκεται πλέον η κατασκευή της Ιονίας οδού, καθώς η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) αρνείται να χρηματοδοτήσει το έργο, ενώ για περισσότερο από 10 χρόνια μετά την προκήρυξη του διαγωνισμού εκκρεμούν στοιχειώδεις μελέτες. Η δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το έργο αποτυπώνεται και στην απόφαση για σταδιακή αποχώρηση των δύο ισπανικών ομίλων (ACS και Ferrovial) που συμμετείχαν στην κοινοπραξία με τον όμιλο ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ των Γ. Περιστέρη και Ν. Κάμπα, ενώ αποχωρούν και οι ισπανικές τράπεζες που συμμετείχαν στο χρηματοδοτικό σχήμα.

Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα της εφημαρίδας η ΕΤΕπ, η οποία είχε συμφωνήσει με την κυβέρνηση να χρηματοδοτήσει με περίπου 650.000.000 ευρώ τους τέσσερις μεγάλους οδικούς άξονες (Μαλιακός – Κλειδί, Ολυμπία οδός, Ιονία οδός και Αξονας Κεντρικής Ελλάδας), δεν έχει δώσει ως σήμερα σημεία ζωής. Απαιτεί εγγυήσεις από τράπεζες με υψηλή πιστοληπτική ικανότητα, την οποία δεν διαθέτουν ούτε οι ισπανικές ούτε οι ελληνικές. Υποτίθεται ότι η ΕΤΕπ θα κάλυπτε τμήμα του χρηματοδοτικού κενού στα έργα, που προέκυψε από τις αλλαγές στις προβλέψεις για τα έσοδα από διόδια. Λόγω κρίσης, προβλέπεται ότι τα έσοδα από διόδια στους τέσσερις οδικούς άξονες θα είναι μειωμένα κατά σχεδόν 50% σε σχέση με τα μεγέθη που περιλαμβάνονταν στις συμβάσεις παραχώρησης του 2007-2008.

Χαρακτηριστικό της προχειρότητας με την οποία προχώρησε η Ιονία οδός είναι το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα δεν είναι γνωστό πώς θα υλοποιηθεί και πόσο θα κοστίσει η περίφημη διέλευση Κλόκοβας, αμέσως μετά τη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση μοιράζει αποζημιώσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στους εργολάβους, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για καθυστερήσεις σε απαλλοτριώσεις και εργασίες μεταφοράς δικτύων (σιδηροδρομικού, ΔΕΗ κ.λπ.). Συνέχεια

O πόλεμος στη Συρία ή ο πόλεμος για τη Συρία!


Ένα πολύ διαφωτιστικό κείμενο για την ιστορία της Συρίας και το τι διακυβεύεται στην περιοχή.

Του Σωτήρη Ρούσσου

zaimΑπό το 1949 ώς το 1970 η Συρία ήταν ίσως η πιο ασταθής χώρα στον κόσμο. Ισχνά κοινοβουλευτικά διαλείμματα παρεμβάλλονταν ανάμεσα σε συνεχή στρατιωτικά πραξικοπήματα, περίπου ένα κάθε χρόνο. Μια χώρα μωσαϊκό εθνοθρησκευτικών ομάδων: Άραβες σουνίτες μουσουλμάνοι (περισσότεροι από το 50%), αλαουίτες (κλάδος των σιιτών μουσουλμάνων με πολλά στοιχεία όμως συγκρητισμού, περίπου 10%), χριστιανοί (ορθόδοξοι, Συροχαλδαίοι, καθολικοί, 10% του πληθυσμού), Κούρδοι (οι περισσότεροι σουνίτες μουσουλμάνοι, επίσης 10%), Δρούζοι και Αρμένιοι. Η ανάπτυξη του συριακού αραβικού εθνικισμού μονοπωλήθηκε στα χρόνια του μεσοπολέμου από τη σουνιτική μεγάλη γαιοκτημονική τάξη και λιγότερο από χριστιανούς ριζοσπάστες διανοούμενους. Η άνοδος του παναραβικού κινήματος Μπάαθ ήρθε κυρίως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο ως αντίδραση μεσαίων στρωμάτων (επιστημόνων, επαγγελματιών και μετέπειτα στρατιωτικών) στη γαιοκτημονική πολιτική κυριαρχία και στην αδυναμία της να αντιπαρατεθεί στο Ισραήλ στον πόλεμο του 1948.

Τρία ρήγματα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο

Το Μπάαθ αποτελεί την απάντηση στα τρία ρήγματα στη Συρία, τον εθνοθρησκευτικό διαχωρισμό, το κοινωνικοοικονομικό χάσμα μεταξύ των μεγάλων πόλεων και της υπαίθρου και τη μεγάλη ανισοκατανομή εισοδήματος μεταξύ των διαφόρων κοινωνικών στρωμάτων. Στον πρώτο διαχωρισμό αντιτάσσει έναν δυναμικό παναραβισμό στην αρχή, και στη συνέχεια, μετά την αποτυχία της ένωσης με τη νασερική Αίγυπτο (1958-61), την προώθηση του συριακού αραβικού εθνικισμού αντιιμπεριαλιστικής πρωτοπορίας των αραβικών λαών. Για να ξεπεραστεί η κοινωνικοοικονομική διαίρεση, το Μπάαθ κηρύσσει την ανάγκη αναδιανομής της γης και ουσιαστικής εξαφάνισης της μεγάλης σουνιτικής γαιοκτημονικής τάξης. Τέλος, για την εισοδηματική ανακατανομή, προωθεί ένα πείραμα «αραβικού σοσιαλισμού» με ευρεία επιδοματική πολιτική και προστασία της εγχώριας παραγωγής με ένα σύστημα υψηλών δασμών. Παρόλο που το Μπάαθ είναι πολιτικά ισχυρό ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, η εξουσία θα περάσει πραγματικά και σταθερά στα χέρια του όταν θα συνδεθεί με τους αλαουίτες στρατιωτικούς και ειδικά τον Χαφέζ αλ-Άσαντ το 1970.

Ο πατέρας Άσαντ και η κυριαρχία του κινήματος Μπάαθ

3879548-3x2-700x467Ο Χαφέζ αλ-Άσαντ θα εγκαθιδρύσει την κυριαρχία του Μπάαθ στη Συρία και θα τη μετατρέψει σε ένα σταθερό καθεστώς για τριάντα χρόνια, πράγμα απολύτως πρωτοφανές μέχρι τότε για τη Συρία. Πέρα από τις μπααθικές πολιτικές που ήδη περιγράφηκαν, ο Άσαντ θα στηρίξει την εξουσία του σε τέσσερις πυλώνες. Ο πρώτος είναι ο ίδιος ο ρόλος του προέδρου ως τελικού «κριτή» και πηγής κάθε άλλης εξουσίας. Δεύτερος, ένας κύκλος πιστών συνεργατών του (πολλοί από αυτούς, μέλη της οικογένειας Άσαντ) που σχημάτισε μια καθεστωτική ελίτ η οποία εξουσίαζε όλη την πολιτική και την οικονομική δραστηριότητα στη χώρα με τον έλεγχο πελατειακών δικτύων. Ο τρίτος πυλώνας ήταν οι υπηρεσίες ασφαλείας με τεράστια διείσδυση στην κοινωνία. Τέλος, η αλαουιτική κοινότητα στην οποία ανήκε ο Άσαντ, θα αποτελέσει κατεξοχήν σημείο στήριξης του καθεστώτος. Βέβαια το ασαντικό καθεστώς διεύρυνε τη βάση στήριξής του συμμαχώντας με συντηρητικά στρώματα σουνιτών εμπόρων και επιχειρηματιών των μεγάλων πόλεων, της Δαμασκού και του Χαλεπίου, με τους συντηρητικούς σουνίτες θρησκευτικούς ηγέτες, τους χριστιανούς και τις βεδουίνικες φυλές.

Συνέχεια

Η μαθηματική δομή της ελληνικής γλώσσας και άλλες τέτοιες βλακείες


ΑΛΦΑΒΗΤΟ

Ένα καινούργιο παραμύθι κυκλοφορεί τις τελευταίες μέρες στο ελληνικό Διαδίκτυο, ένα κείμενο που διατείνεται ότι “Μιλώντας ελληνικά διατυπώνουμε μαθηματικές εξισώσεις” και  έχει ήδη διαγράψει εντυπωσιακή πορεία, αφού έφτασε να δημοσιευτεί σε προβεβλημένους ιστότοπους σαν το “σκανδαλοθηρικό” παράρτημα του yahoo.gr (το οποίο βέβαια έχει και στο παρελθόν δημοσιεύσει απίστευτες μπαρούφες περί γλώσσας), ή τον γνωστό κυπριακό ιστότοπο CyToday. Κάποιοι φίλοι, και όχι ένας ή δύο, μου ζήτησαν να το σχολιάσω, κι έτσι προέκυψε το σημερινό άρθρο.

Δεν αξίζει να αναδημοσιεύσω ολόκληρη την ηλεμπαρούφα, θα σχολιάσω μερικά σημεία της. Στην αρχή, ο συντάκτης της διατείνεται ότι Η ελληνική γλώσσα δεν είναι τυχαία γλώσσα. Χτίστηκε πάνω στα μαθηματικά, και αυτό που ελάχιστοι ακόμα ξέρουν είναι ότι κάθε λέξη στην ελληνική έχει μαθηματικό υπόβαθρο. Συνεχίζει: Η πιο σημαντική τους ιδιότητα είναι ότι το κάθε γράμμα έχει μια αριθμητική τιμή/αξία, κάθε γράμμα είναι ένας αριθμός, οπότε κατ επέκταση και κάθε λέξη είναι ένας αριθμός.

Θα τα έχετε ξανακούσει αυτά, όταν είπαμε για τους λεξάριθμους, αλλά βέβαια εδώ έχουμε μια θεμελιώδη παρεξήγηση. Το γεγονός ότι στην αρχαία Ελλάδα χρησιμοποιήθηκαν τα γράμματα του αλφαβήτου ως σύμβολα αναπαράστασης των αριθμών, σε ένα όχι και πολύ βολικό αριθμητικό σύστημα (δοκιμάστε να κάνετε πράξεις και θα δείτε πόσο δύσκολο, αν και όχι αδύνατο, είναι), δεν σημαίνει ότι τα γράμματα είχαν εγγενώς αυτή την ιδιότητα, εννοώ την αριθμητική αξία. Αυτό είναι αντιστροφή της πραγματικότητας. Την αριθμητική αξία την προσλάβανε τα γράμματα μόνο αφού έγινε η αντιστοίχιση, δεν την είχαν ανέκαθεν.

Ποια είναι η αριθμητική αξία κάθε γράμματος, θα το θυμάστε. Αν το έχετε ξεχάσει, ιδού ο πίνακας: Συνέχεια

Δογματικοί αριστεροί – Δογματικοί χριστιανοί (Δυο όψεις του ίδιου νομίσματος)


Αριστεροί που εναντιώνονται δογματικά στη θρησκευτική πίστη. Μπορώ σε έναν βαθμό να τους δικαιολογήσω, γιατί ίσως να γνώρισαν εσφαλμένες και μοιρολατρικές μορφές της θρησκείας. Όμως, πόσο μου τη “δίνουν” όταν, εγκλωβισμένοι στην “ορθοδοξία” τους, δεν δέχονται να ερευνήσουν καν τις περιπτώσεις όπου η πίστη οδηγεί σε ριζοσπαστικές αντιλήψεις και σε αγωνιστικές μορφές δράσης.

Χριστιανοί που εναντιώνονται δογματικά στην αριστερή πολιτική αντίληψη. Μπορώ σε έναν βαθμό να τους δικαιολογήσω, γιατί ίσως γνώρισαν δογματική εναντίωση στην πίστη από μορφές της αριστεράς. Όμως, πόσο μου τη “δίνουν” όταν, εγκλωβισμένοι στην “πνευματικότητά” τους, δεν δέχονται να ερευνήσουν καν τις περιπτώσεις όπου τα οράματα του χριστιανισμού για ελευθερία, δικαιοσύνη, αδερφοσύνη ταυτίζονται με αυτά της αριστεράς.

Δογματικοί αριστεροί. Δογματικοί χριστιανοί. Δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Δεν είναι παντού έτσι

Κι όμως. Δεν είναι παντού έτσι. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Νοτίου Αμερικής. Εκεί, χριστιανοί αγωνίζονται μαζί με αριστερούς, ενάντια στη καταπίεση και στην εξαθλίωση. Σύμφωνα με τον καθηγητή Πάμπλο Ρικάρντ: “οι Μαρξιστικές δυνάμεις έχουν ξεπεράσει τον παραδοσιακό ελιτισμό τους και σήμερα δέχονται ως γεγονός την ταυτότητα του λαού, με τη θρησκευτική, ηθική, πολιτιστική, εθνική και φιλοσοφική της διάσταση“. Αλλά και χριστιανοί της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, εδώ και δεκαετίες συνεργάζονται με τους αριστερούς είτε για να οργανώσουν συνδικάτα όπως έκανε ο επίσκοπος Σαμουέλ Ρουίς στο Μεξικό, είτε ακόμα και  συμμετέχοντας σε επαναστατικά κινήματα, όπως συμμετείχε ο ιερέας Ερνέστο Καρδενάλ ως Υπουργός Πολιτισμού της Νικαράγουα, στην επαναστατική κυβέρνηση των Σαντινίστας. Αυτή η παράδοση της Νότιας Αμερικής, σήμερα έχει ως αποτέλεσμα, αριστεροί ηγέτες όπως ήταν ο Ούγκο Τσάβες και ο σημερινός πρόεδρος του Εκουαδόρ Ραφαέλ Κορέα, να μην ντρέπονται να δηλώσουν πιστοί και χριστιανοί, αλλά και πολλοί χριστιανοί κληρικοί και λαϊκοί, να μην διστάζουν να δηλώσουν αριστεροί και κομμουνιστές.

“Ο Ιησούς, ήταν μαζί μου σε δύσκολους καιρούς, και σε κρίσιμες στιγμές. Λοιπόν, ο Ιησούς Χριστός είναι αναμφίβολα μια ιστορική προσωπικότητα –ήταν κάποιος που επαναστάτησε, ένας αντιιμπεριαλιστής. Αντιμετώπισε την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία…. Επειδή, ποιος μπορεί να πιστέψει πως ο Ιησούς ήταν καπιταλιστής; Όχι. Ο Ιούδας ήταν ο καπιταλιστής, που πήρε τα νομίσματα! Ο Χριστός ήταν επαναστάτης. Αντιμετώπισε τις θρησκευτικές ιεραρχίες. Αντιμετώπισε την οικονομική δύναμη της εποχής του. Προτίμησε τον θάνατο υπερασπίζοντας τα ανθρωπιστικά ιδεώδη του, με τα οποία προώθησε την αλλαγή…. Αυτός είναι ο δικός μας Ιησούς Χριστός.”
–Ούγκο Τσάβες, πρόεδρος της Βενεζουέλας

Η συνεργασία με τον επαναστατημένο λαό, είναι αγάπη και πίστη στο λαό, που βοηθημένος από την εκκλησία στον αγώνα του κατά της αδικίας, αποκτάει εμπιστοσύνη στη θρησκεία του. Πρέπει πρώτα να υπακούμε στη θέληση του λαού, γιατί αυτή είναι η θέληση του Θεού, κι όχι σε εκείνη της συνεργαζόμενης με τους δικτάτορες εκκλησίας”
–Χουάν Ερνάντες Πίκο, ιερέας από την Νικαράγουα

Το παρακάτω βίντεο, είναι από την Ιταλία. Mετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο π. Αντρέα Γκάλλο μαζί με τους πιστούς τραγουδούν το “Bella Ciao” μέσα στην εκκλησία. Ο π. Αντρέα είναι γνωστός για τη δράση του υπέρ των καταπιεσμένων, τη στήριξή του στο κίνημα των Ζαπατίστας, στους μετανάστες, στους Παλαιστίνιους κ.λπ.

Πηγή, http://yperboles.wordpress.com

Βίνσεντ βαν Γκογκ – Σκιές


«Σημ, Απερ.Γαλαζ.»  ιεροσυλία η μη η επέμβαση, όμορφο όμως το τελικό αποτέλεσμα!

van-gogh

Γνωστοί πίνακες του Van Gogh αποκτούν κίνηση.

Ζωγραφική 

1. Fishing Boats on the Beach
2. Langlois Bridge at Arles, The
3. Farmhouse in Provence
4. White House at Night, The
5. Still Life
6. Evening The Watch (after Millet)
7. View of Saintes-Maries
8. Bedroom
9. Factories at Asnieres Seen
10. White House at Night, The
11. Restaurant
12. First Steps (after Millet)
13. Self-Portrait

Μουσική:  Ludovico Einaudi

________

    Πηγή:  www.131076.com

    Πηγή,   http://antikleidi.com