Ελλάδα το ανόητο Θύμα


Ελλάδα21

Διαπιστώνοντας ότι η Ισπανία παραποιεί τα στατιστικά της στοιχεία, ανακοινώνοντας υψηλότερο ΑΕΠ, αναρωτιόμαστε γιατί η Ελλάδα αποδέχεται το διεθνή εξευτελισμό της – επίσης, τόσες αποτυχημένες «συνταγές θεραπείας» της οικονομίας της

Η Ελλάδα, με τα αλλεπάλληλα λάθη όλων των κυβερνήσεων της, σκόπιμα και μη, έχει κλείσει σταδιακά πολλές «εξόδους κινδύνου»

ο χρέος ήταν μη ενυπόθηκο, υπαγόμενο στο εθνικό δίκαιο και μετατρέψιμο σε δραχμές (πριν από την υπογραφή του PSI δηλαδή) κοκ.

– όπως ήταν, για παράδειγμα, η «αναστολή πληρωμών» πριν από την εισβολή του ΔΝΤ, η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα όταν το δημόσι

 

Εν τούτοις, παρά τις μεγάλες δικές της ευθύνες, ο τρόπος, με τον οποίο χρησιμοποιείται η πατρίδα μας ως προπέτασμα καπνού, με στόχο την απόκρυψη των προβλημάτων πολλών άλλων χωρών του πλανήτη, είναι κάτι περισσότερο από εγκληματικός. Έχοντας τοποθετηθεί από το 2009 στο στόχαστρο, στο ρόλο καλύτερα του ιδανικού, ανόητου θύματος το οποίο, λόγω του διεφθαρμένου ή/και ανεπαρκούς πολιτικού του συστήματος, αδυνατεί να ορθώσει θαρραλέα το ανάστημα του, η Ελλάδα βυθίζεται όλο και πιο πολύ στην κρίση.

 

Στα πλαίσια αυτά, είναι αδύνατον να μην εκνευρισθεί κανείς, παρακολουθώντας τις δήθεν ξαφνικές αναφορές στα διεθνή και ελληνικά ΜΜΕ, σχετικά με την ανάγκη ενός τρίτου πακέτου στήριξης – καθώς επίσης μίας επόμενης διαγραφής χρέους. Πόσο μάλλον αφού ακόμη και ένας ανόητος καταλαβαίνει πλέον ότι, το θέμα δεν είναι η Ελλάδα, αλλά το σπάσιμο, η τρομακτική έκρηξη καλύτερα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής φούσκας – η οποία ευρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη.

 

Ειδικότερα, τα προβλήματα της Ελλάδας σε σχέση με αυτά των Η.Π.Α. (ανάλυση μας), της Ιαπωνίας, του τραπεζικού συστήματος της Ευρωζώνης, καθώς επίσης των οικονομιών πολλών άλλων χωρών του πλανήτη είναι μάλλον αμελητέα – μηδενικά ίσως, εάν τα συγκρίνει κανείς με το «μερίδιο» της χώρας μας στην παγκόσμια οικονομία. Εν τούτοις, η Ελλάδα συνεχίζει να είναι στο επίκεντρο των συζητήσεων – ενώ κάθε φορά έρχεται στο φως ένα δήθεν καινούργιο θέμα που την αφορά, με στόχο τον αποπροσανατολισμό. Συνέχεια

ΤΟ ΕΥΡΩ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ!


ΟΣΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΟ ΕΥΡΩ ΘΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΥΣ EΛΛΗΝΕΣ!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΓΚΡΕΓΚ ΠΑΛΑΣΤ*

«Με ρωτάτε εάν πρέπει να πηδήξετε έξω από ένα κτήριο που καίγεται; Ε, ναι λοιπόν, να πηδήξετε, γιατί θα καείτε. Και ο Ισημερινός σάς δείχνει το δρόμο… Γιατί το ευρώ έχει ήδη εγκαταλείψει την Ελλάδα. Πιστέψτε με, δεν θέλετε να είστε στην Ευρωζώνη», δηλώνει ο Γκρεγκ Πάλαστ, που μιλά αποκλειστικά στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» για τη νέα διεθνή οικονομική τάξη, η οποία χρησιμοποίησε επιτυχώς το κοινό νόμισμα για να αλώσει το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος και να κάνει τους πλουσίους πλουσιότερους. Ο Αμερικανός δημοσιογράφος-ερευνητής, με αποκλειστικά ρεπορτάζ και έρευνες που προκαλούν τριγμούς, υποστηρίζει ότι οι λαοί που χρησιμοποιούν το ευρώ και υποφέρουν από τη λιτότητα είναι όλοι «Ελληνες».

Ολόκληρη η συνέντευξη του Γκρέγκ Πάλαστ στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» (25/8) και τη δημοσιογράφο Ιωάννα Νιαώτη έχει ως εξής:

Ερ.: Η μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων πιστεύει ότι πίσω από τα προγράμματα λιτότητας υπάρχει συνωμοσία εξόντωσης των Ελλήνων και του ελληνικού πολιτισμού. Τι δείχνουν οι έρευνές σας;

Απ.: Αυτή η πεποίθηση ή εντύπωση των Ελλήνων μεταφράζεται ψυχολογικά από τον Φρόιντ, που την αποκαλεί «υπεροψία της μικρής διαφοράς», δηλαδή την τάση των ανθρώπων να πιστεύουν ότι είναι ξεχωριστοί και γι’ αυτό καταδιώκονται. Αυτή η θεωρία όμως είναι ανόητη. Εχω μια άλλη: όλοι όσοι χρησιμοποιούν το ευρώ είναι «Ελληνες». Είναι, δηλαδή, στόχοι της οικονομικής κατάρρευσης. Ολα τα κράτη που υποφέρουν υπό τη διοίκηση των φανατικών της λιτότητας κυβερνήσεων είναι «Ελλάδες» – όπως και οι ιδιοκτησίες τους… Είναι προγραμματισμένο να κλαπούν μέσω της ιδιωτικοποίησης. Δεν υπάρχει τίποτε ιδιαίτερο στις κακοποιήσεις που ζει η ελληνική οικονομία, ούτε και στο έγκλημα που διαπράττεται στην Ελλάδα. Απλώς είστε ο πρώτος στόχος μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση – μια μικρή, ευάλωτη χώρα με ελκυστικά «περιουσιακά στοιχεία» για… κλοπή.

Ερ.: Υποστηρίζετε ότι η Ελλάδα είναι η σκηνή ενός εγκλήματος, ποιος όμως είναι ο δολοφόνος;

Απ.: Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Οι Ελληνες παρουσιάζονται ως τεμπέληδες που πίνουν ούζο στον ήλιο, δανείζονται πάρα πολλά και δουλεύουν πολύ λίγο. Γι’ αυτό και η οικονομία τους κατέρρευσε. Πόσο λάθος ισχυρισμός… Στοιχεία από τον ΟΟΣΑ (από το 2000 έως το 2012), τα οποία και χρησιμοποιώ στο άρθρο μου στο περιοδικό VICE, με τίτλο «My Big Fat Greek Minister», αποδεικνύουν ότι οι Ελληνες εργάζονται κατά μέσο όρο 619 ώρες το χρόνο περισσότερες από τους Γερμανούς, τους Αγγλους και τους Αμερικανούς. Δυστυχώς, το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι Ελληνες ηγέτες συμφωνούν με αυτή τη ρατσιστική προσέγγιση, που προωθείται από την «ισχυρή γερμανική φυλή». Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο πρώην υπουργός Θεόδωρος Πάγκαλος…

Η αλήθεια όμως είναι μία: η Ελλάδα είναι θύμα εγκλήματος που διαπράχθηκε σε δύο πράξεις. Η πρώτη πράξη ξεκίνησε όταν η διεθνής οικονομική τάξη αποφάσισε την «εφεύρεση» του ευρώ ως οχήματος για την εφαρμογή των σκληρών οικονομικών θεωριών των Τόμας Φρίντμαν, Μίλτον Φρίντμαν, Τζόσεφ Σούμπετερ και του Ρόμπερτ Μούντελ, που πίστευαν στη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου μέσω της «δημιουργικής καταστροφής». Μέχρι τώρα βλέπουμε μόνο την καταστροφή. Στην Ελλάδα, η πρώτη πράξη του εγκλήματος ξεκίνησε το 2002 με τα κρυφά παιχνίδια παραγώγων συναλλάγματος, που έπαιξαν τα δύο μεγάλα κόμματα με τη συνεργασία της Goldman Sachs, μια τρελή ταχυδακτυλουργία ώστε οι ελληνικές κυβερνήσεις να προσποιηθούν ότι το έλλειμμα της χώρας δεν ξεπερνούσε το 3% του ΑΕΠ. Συνέχεια

Η σχεδόν άγνωστη ιστορία του ταγματασφ-αλητη Ζαχαράκη και η απόδοση δικαιοσύνης από την ΟΠΛΑ


Μια ιστορία για το πως ο λαός πληρώνει τους προδότες του….
Από την δράση της ΟΠΛΑ (Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών)

Το 1943, στην πόλη του Πειραιά η Γκεστάπο καμάρωνε για ένα νέο της απόκτημα, που είχε σκορπίσει τον τρόμο σε όλη την περιοχή. Ο λόγος για τον κατάπτυστο ταγματάρχη των ταγμάτων ασφαλείας Ζαχαράκη που δρούσε ως βασανιστής της Γκεστάπο του Πειραιά. Ο Ζαχαράκης, όπως έλεγε ο ίδιος, ήταν ειδικός στο “πάστωμα” των θυμάτων του, τα οποία αφού διάνοιγε με ξυράφι, τους έριχνε στις πληγές χοντρό αλάτι της θάλασσας. Τόσο μεγάλο ήταν το πάθος του για αίμα, που στο λαιμό του κρέμαγε σε μια χρυσή αλυσίδα ένα ξυράφι. Οι Γερμανοί φίλοι του τον φώναζαν χαϊδευτικά “φλάισερ” (χασάπης).

Η ΟΠΛΑ είχε λάβει γνώση του Ζαχαράκη και των εγκλημάτων του από τις οργανώσεις του ΕΑΜ και σύντομα η επιτροπή λαϊκής δικαιοσύνης του ΕΑΜ Πειραιά είχε διενεργήσει δίκη και έρευνα και εκδώσει καταδικαστική απόφαση για το πρόσωπο του Ζαχαράκη. Ποινή : Θάνατος. Στην ΟΠΛΑ λοιπόν φθάνει το ανάλογο έγγραφο με την υπογραφή “ΚΕΣ” που σήμαινε κατεπείγον. Η ΟΠΛΑ είχε παρακολουθήσει και μελετήσει το πρόγραμμα του Ζαχαράκη και υπολόγιζε πως το χτύπημα θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Ο ταγματάρχης συνοδεύονταν πάντα από ισχυρή φρουρά 3-4 ράλληδων ή Γερμανών και κυκλοφορούσε πάντα με αυτοκίνητο. Η μόνη αδυναμία του στόχου ήταν το συνήθειό του να ξυρίζεται τακτικά σε έναν κουρέα στην περιοχή της Καστέλας, όμως και εκεί τον περίμενε πάντα έξω από το μαγαζί το αυτοκίνητό του με 3-4 άνδρες. Έτσι αποφασίστηκε ότι το χτύπημα έπρεπε να δοθεί στο κουρείο, το πλέον αδύναμο σημείο του καθημερινού προγράμματος του ταγματάρχη.

Έτσι λοιπόν, η οργάνωση της ΟΠΛΑ επέλεξε τον θρυλικό Ζαχαρία. Ο Ζαχαρίας (λοιπά στοιχεία άγνωστα), ήταν ένα από τα πιό έμπειρα στοιχεία της ΟΠΛΑ και πριν την κατοχή εργάζονταν ως ηθοποιός του θεάτρου. Εκείνη την εποχή θα ήταν δεν θα ήταν 25 χρονών. Ο ίδιος δέχθηκε την αποστολή χωρίς δεύτερη κουβέντα παρά τις εις γνώσην του τρομακτικές της δυσκολίες. Συνέχεια

Ο Κίνδυνος από τη Συρία!


Laurel and Hardy in a scene from "Way Out West."

Εξαιρετικά ανησυχητικές θεωρεί η κυβέρνηση τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με τη Συρία, φοβούμενη στην απελπισία της ότι οι Έλληνες δεν θα χάψουν από το κλίμα φόβου που προσπαθεί να καλλιεργήσει, και ότι θα προχωρήσουν τελικά σε κινητοποιήσεις, με τη χαρακτηριστική εθνική απάθεια που τους διακρίνει, ειδικά όταν οι φλόγες των απίστων απειλούν να ζώσουν την ίδια την πατρίδα.

Σαν να μην έφθανε αυτό, η Αμερικανική κυβέρνηση δεν λέει να υποβάλει αίτημα για τη βάση της Σούδας στον Βενιζέλο, στερώντας του τη χρυσή ευκαιρία ν’ αστράψει ένα δυνατό σκαμπίλι στον αρμόδιο Αμερικανό Επιτετραμμένο που θα το τολμήσει, ώστε να τού ‘ρθει εκεινού ο ουρανός σφοντύλι και να δείξει έτσι αυτός ότι εκπροσωπεί το γνήσιο Πα.Σο.Κ.

Εξίσου ανήσυχος, αλλά και τσαντισμένος από κούνια, ο Σαμαράς πήγε στον Παπούλια και πάντως αλληλοκαθησυχάστηκαν αμφότεροι με τη διαβεβαίωση ότι η Ελλάδα είναι προπύργιο σταθερότητας. Ο Σαμαράς μάλιστα ενημέρωσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για τη συνάντηση με τον Αμερικανό Πρόεδρο,όπως του είχε συστήσει πριν από καιρό το sotosblog. Και εξήγησε πώς γίνεται να είχε με τον Πλανητάρχη τόσο μακρά αναλυτική συζήτηση για την κατάσταση στη Συρία, που τελικά χρειάσθηκε να παραμείνει στο Οβάλ Γραφείο περισσότερη ώρα απ’ όσο κράτησε όλη η συνάντηση. Ο Παπούλιας πήρε τα χάπια του κι έδειξε ότι το κατάλαβε.

Δεν του απεκάλυψε ωστόσο ότι μετά από την άκρως απόρρητη αυτή συζήτηση των δύο ηγετών στο Λευκό Οίκο ζήτησε στη συνέχεια να ενημερωθεί λεπτομερέστερα για τη Συρία και ο Ομπάμα. Ερωτηθείς δε αυτός από τους συνεργάτες του γιατί τους ζητάει νέα ενημέρωση, φέρεται να τους είπε ότι μόλις πριν από λίγη μπερδεύτηκε τελείως, και τελεί σε πλήρη σύγχυση. Κι έτσι, ενημερώνεται ακόμα. Όταν με το καλό τελειώσει η ενημέρωση, θα μάθουμε κι εμείς για τις αποφάσεις του. Γι αυτό Βενιζέλος, Παπαχελάς και Σία (Κοσιώνη) που τα γνωρίζουν όλα αυτά, και άλλα πολλά, πάρα πολύ καλά εκ των προτέρων, ήδη δηλώνουν έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο, ώστε να είναι καλυμμένοι.

Ικανοποιημένος ο Σαμαράς από την όλη σύντονη αυτή προετοιμασία απέναντι στις γεωπολιτικές ανακατατάξεις, στρέφει τώρα απερίσπαστος την προσοχή του σε άλλα πρώην φιλικά μέτωπα, δίνοντας μεταξύ αυτών προτεραιότητα κυρίως στη Ρωσία. Εξ ου και σε έναν πολύ έμπιστο από τους ελάχιστους ειδικούς συνεργάτες του, που προσλαμβάνει από δύο τη φορά το Μαξίμου κάθε Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή, έδωσε εντολή να ειδοποιηθεί αμέσως μόλις φθάσει στο ταχυδρομείο η απάντηση Πούτιν στην επιστολή που του είχε αποστείλει, ζητώντας μείωση του τιμολογίου Φυσικού Αερίου. Ο έμπιστος αυτός συνεργάτης δεσμεύθηκε να μην χάσει ούτε λεπτό, και αναχώρησε εσπευσμένα για να συναντήσει τον κούριερ που συνήθως φέρνει τα γράμματα.

Είναι πράγματι υπαρκτός ένας πολύ σοβαρός κίνδυνος. Τόσο σοβαρός που μπορεί να πεθάνουμε. Από τα γέλια. Δυστυχώς πάνω σε πτώματα Σύρων, που δεν μας έφταιξαν σε τίποτε.

Πηγή, http://sotosblog.com

Όταν το κλομπ ξεπροβάλλει απ’ την οθόνη!


tumblr_mg0mnhS8ll1qap9gno1_500

1.Eισαγωγή στο παιχνίδι της πλάνης

«Ω πόσο δύσκολο είναι να εντοπίσεις την αλήθεια, ιδίως όταν είσαι υποχρεωμένος να βλέπεις τον κόσμο σε φέτες. Οι στιγμιαίες φωτογραφίες αποκρύπτουν τόσα όσα φανερώνουν». (Σαλμάν Ρούσντι)

Αυτές οι στιγμιαίες, αποσπασματικές και προσεκτικά επιλεγμένες «φωτογραφίες» του Ρούσντι που αναπαράγονται καθημερινά από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (κυρίως την τηλεόραση) αποτελούν την φιλοσοφική πεμπτουσία του τρόπου λειτουργίας τους. Οι επιλεκτικά προβαλλόμενες εικόνες αναπαράγουν συνεχώς μια νέα, μια άλλη, πραγματικότητα που, είτε εσκεμμένα είτε όχι, δημιουργεί διαφορετικά συναισθήματα συγκριτικά με τις εντυπώσεις θα μπορούσαμε να αποκομίσουμε εμείς οι ίδιοι, έπειτα από μια βόλτα στο κέντρο της πόλης. Η ηλεκτρονική εικόνα, όπως το ομοίωμα στο πλατωνικό σπήλαιο, δεσμεύει τον θεατή, τον ακινητοποιεί, τον καθιστά δεσμώτη του δέκτη της τηλεόρασης, ανίκανο να αντιδράσει, να διαφωνήσει ή να αντιπροτείνει. Στο σπήλαιο του Πλάτωνα, εμφανίζονται αντίγραφα και ομοιώματα πάνω σε έναν τοίχο, εξαιτίας της κατανομής φωτός και σκιών. Έτσι και η τηλεοπτική οθόνη μας παγιδεύει σε ένα ηλεκτρονικό σπήλαιο, καθιστώντας μας ανίκανους να συμμετάσχουμε στον διάλογο. Σιγά σιγά, εκλαμβάνοντας εμείς τούτη την κατάσταση ως δεδομένη, συνηθίζουμε στην καταθλιπτική παθητικότητα, στην οποία θα εγκλωβιστούμε, βυθιζόμενοι στον μεγάλο λήθαργο της αδράνειας, και της ενεργοποίησης κάθε ενστίκτου απομονωτισμού. Ο μονόλογος μας εθίζει στην ευκολία της έτοιμης λύσης, στη μικρή μας θεσούλα του καναπέ, στην αδιαφορία και την ολική αποκοινωνικοποίηση. Διαταράσσει την σκέψη μας με τρόπο μακιαβελικό, δημιουργώντας αλήθειες μέσω της επανάληψης των ψεμάτων, γεννώντας ομοιώματα, φαντάσματα κάθε είδους, σκιές της ρεαλιστικής απεικόνισης των πραγμάτων, ανάλογα με το κοινό στο οποίο απευθύνεται η κάθε εκπομπή ή τηλεοπτικό κανάλι. Όντας εμείς οι αποδέκτες του πλαστικού-εικονικού αυτού πολιτισμού που απλόχερα μας προσφέρεται, ακόμη και με τη δυνατότητα του off σημειωμένη μ’ έντονο κόκκινο πλήκτρο στο τηλεκοντρόλ, έχοντας χάσει κάθε διάθεση για παρέμβαση μέσω του Λόγου, που μετατρέπει τις δίποδες δημιουργίες από κτήνη σε ανθρώπους, παραμένουμε σιωπηλοί και απαθείς, επιτρέποντας τον εαυτό μας να μετατραπεί σε ψυχικό ή υλικό προϊόν προς πώληση για τις διάφορες διαφημιστικές εταιρίες. Συνέχεια