Τέλος στις «παχιές αγελάδες» για τις BRIC


Τέλος στις «παχιές αγελάδες» για τις BRIC

Από την στιγμή που η αμερικανική FED προανήγγειλε το τέλος του φθηνού χρήματος, άρχισε η μαζική εκροή κεφαλαίων από τις αναπτυσσόμενες οικονομίες. Στα πρόθυρα μιας νέας κρίσης η παγκόσμια οικονομία; Ινδονησία, Ινδία, Ρωσία, Βραζιλία. Οι περισσότερες αναπτυσσόμενες οικονομίες του πλανήτη εκπέμπουν το τελευταίο διάστημα αρνητικά μηνύματα. Η πτώση της ισοτιμίας ορισμένων νομισμάτων είναι όντως πρωτοφανής.

Οι οικονομίες τους αποδυναμώνονται, οι προβλέψεις για την ανάπτυξη διορθώνονται προς τα κάτω, τα ξένα κεφάλαια αποσύρονται, τα εγχώρια νομίσματα δέχονται ισχυρές πιέσεις, οι τιμές των εισαγόμενων προϊόντων εκτοξεύονται στα ύψη, ενώ ο κίνδυνος πληθωρισμού και ύφεσης γίνεται όλο και πιο ορατός. Οι εξελίξεις αυτές δεν θα πρέπει να προκαλούν έκπληξη καθώς ήταν αναμενόμενες, εκτιμά ο Φόλκερ Τράιερ από τον γερμανικό Σύνδεσμο Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιμελητηρίων: «Η ομοσπονδιακή τράπεζα των ΗΠΑ προανήγγειλε ότι θα αυξήσει τα επιτόκια και συνεπώς τελειώνει η εποχή του φθηνού χρήματος και κατ΄ επέκταση της φθηνής χρηματοδότησης των αναπτυσσόμενων χωρών, όπου καταρρέουν τα εθνικά νομίσματα». Συνέχεια

Πρωτογενείς τρίχες σε καραφλό κεφάλι (κρανίου τόπο δηλαδή),μέρος Α’.


kojakΓράφει ο Αμετανόητος

Επειδή αγαπητοί φίλοι και φίλες, κάποιοι πανηγυρίζουν περί πρωτογενούς πλεονάσματος κλπ, και επειδή οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει κρατικός προϋπολογισμός, απολογισμός κλπ…  και επειδή επίσης διάβασα ότι

[…] σε άμεσους φόρους οι φορολογούμενοι θα καταβάλλουν το 2014, 19,1 δισ. ευρώ έναντι 17 δισ. ευρώ που αναμένεται να καταβάλλουν φέτος[…] Αναφορικά με την έμμεση φορολογία, προβλέπεται αύξηση των εσόδων κατά μόλις 400 εκατ. ευρώ από 23,3 δις. φέτος στα 23,7 δις το 2014 […] ( http://kartesios.com/?p=136101#more-136101)

και επειδή ο Κότζακ,εδώ στο πλάϊ, θα βγάλει μαλλιά σε λίγο,έκατσα κι έγραψα δύο-τρία λόγια, για αυτό το θεματάκι…

Να εξηγήσω λίγα,τα βασικά…, σε κάποιους που δεν έχουν ιδέα με αυτά…

Εάν θέλουν βέβαια να διαβάσουν και δεν ζαλίζονται από τα νούμερα…

Ενταξει Ο.Κ. στους ψυχικά διαταραγμένους μαζοχιστές του στουρνοσταϊκούρα…

Οι πίνακες και οι πληροφορίες θα είναι πολύ συνοπτικές. Τα στοιχεία που έχω άμεσα διαθέσιμα αγγίζουν και το 2008. Δεν διαθέτω συγκεντρωτικά στοιχεία για τα χρόνια των μνημονίων αλλά ένας κοινός νους μπορεί να φανταστεί την φορολογική λαίλαιπα στα «χρόνια της χολέρας». Βέβαια είναι και πιο εύκολα διαθέσιμα στο διαδίκτυο αν τα αναζητήσει κανείς.

Και πραγματικά πιστέψτε με, δεν είχα καν διάθεση να ψάξω παραπάνω γιά να έχω μία πιό ολοκληρωμένη εικόνα για τα έτη 2008-2012.Πείτε το απογοήτευση,πείτε το αδιαφορία, κάντε ότι σκέψη θέλετε στο μυαλό σας.Δεν με πειράζει.Απλά αρνήθηκα να ψάξω.

Αρνούμαι γενικώς τον τελευταίο καιρό…

Εχουμε και λέμε λοιπόν. Συνέχεια

ΣΕΡΙΦΟΣ Ενα εργατικό Κιλελέρ η απεργία των μεταλλωρύχων στα 1916


Εργάτες μεταλλωρύχοι στο χώρο δουλιάς τους, στις αρχές του περασμένου αιώνα

«Εργάτες μεταλλωρύχοι στο χώρο δουλειάς τους, στις αρχές του περασμένου αιώνα»

Η Σέριφος είναι το τρίτο από τον Πειραιά νησί των Δυτικών Κυκλάδων, μετά την Κέα και την Κύθνο. Στη δυτική πλευρά του νησιού έχει διαδραματιστεί, στις αρχές του περασμένου αιώνα, ένα από τα πιο πρώιμα και πιο δραματικά επεισόδια στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος: Η αιματηρή απεργία των μεταλλωρύχων του 1916, μια απεργία που εξελίχθηκε σε ανοιχτή ταξική σύγκρουση, με τέσσερις νεκρούς από την πλευρά των απεργών, αλλά και δύο νεκρούς χωροφύλακες.

Η μεταλλευτική δραστηριότητα στη Σέριφο είναι πανάρχαιη, συνεχίζεται κατά τη διάρκεια της Ρωμαιοκρατίας. Φαίνεται ότι τα μεταλλεία λειτουργούσαν διαρκώς, με τη χρησιμοποίηση εκτεταμένης δουλικής εργασίας, όπως και κατά τη διάρκεια της – ιδιότυπης, στα νησιά των Κυκλάδων – Βενετοκρατίας (1208 – 1537).

Ουσιαστικά, η ιστορία των μεταλλείων της Σερίφου ξεκινά κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Από τη συγκρότηση ακόμη του ελληνικού κράτους, πολλοί κεφαλαιούχοι ενδιαφέρθηκαν να αποκτήσουν άδεια εξόρυξης μεταλλευμάτων, σε πολλές περιοχές του νεοσύστατου κράτους. Η πρώτη άδεια εκμετάλλευσης των μεταλλείων της Σερίφου δόθηκε το 1869, με βασιλικό διάταγμα του Οθωνα στην «Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρεία», για την εξόρυξη και εκμετάλλευση μαγνητικού και ανθρακικού σιδήρου. Η εταιρία ανέλαβε την υποχρέωση να καταβάλλει ετησίως 3 λεπτά φόρο ανά τόνο, για κάθε ένα από τα παραχωρημένα στρέμματα, φόρο καθαρού εισοδήματος που προσδιοριζόταν κάθε χρόνο από το φορολογικό νόμο και μέρισμα 5 τοις χιλίοις στους ιδιοκτήτες των μεταλλοφόρων κτημάτων. Συνέχεια

Ληγμένο είναι το σύστημά τους, όχι το φαΐ του εργάτη!


 Από την πρώτη του Σεπτέμβρη η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με απόφασή της ρίχνει στην αγορά τα τρόφιμα που έληξε η καταλληλότητά τους για να καταναλωθούν, τα λεγόμενα «ληγμένα». Οι βιομήχανοι μυρίστηκαν μια ακόμα κερδοφόρα «αγορά» στις λαϊκές οικογένειες και στα εκατομμύρια φτωχούς εργαζόμενους και εξαθλιωμένους ανέργους, και η κυβέρνησή τους έσπευσε πρόθυμη να τους κάνει ένα ακόμα δώρο, ανάμεσα στα πολλά, όπως άλλωστε και στους εφοπλιστές, στους τραπεζίτες, στους «επενδυτές» και στ’ άλλα αρπαχτικά, δείχνοντας με ανείπωτο κυνισμό και αυτή τη φορά την αντιλαϊκή-αντεργατική στράτευσή της.
Μετά το ξήλωμα εργατικών δικαιωμάτων, μετά το γκρέμισμα του –όποιου- «κοινωνικού κράτους», μετά το ξεχαρβάλωμα της –όποιας- δημόσιας εκπαίδευσης και υγείας, οι καπιταλιστές και η κυβέρνησή τους αποφάσισαν τώρα οι φτωχοί να τρώνε σκουπίδια. Ποιον πείθουν άραγε οι… όρκοι των υπουργών στις τηλεοράσεις για «αυστηρούς ελέγχους» στην ποιότητα των τροφίμων; Δηλαδή πόσο «αυστηροί» θα είναι αυτοί οι έλεγχοι; Ας πούμε, σαν αυτούς για την… φοροδιαφυγή; Μήπως σαν τους ελέγχους  για την απλήρωτη, την ανασφάλιστη, τη μαύρη εργασία;
Στάχτη στα μάτια των φτωχών εργαζομένων, των ανέργων, των μικροσυνταξιούχων, των ανήμπορων να ανταπεξέλθουν είναι οι εξαγγελίες και οι υποσχέσεις τους. Αυτά επιτάσσει το σύστημά τους. Θυσίες, αμέτρητες θυσίες από τους φτωχούς. Ποτάμια εργατικού αίματος να ρέουν στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους. Από τη μια τα τραπέζια της χλιδής των «χοντρογούρουνων αστικών» και από την άλλη το τραπέζι του εργάτη, χωματερή «φτηνών» σκουπιδιών. Να μην το ανεχτούμε κι αυτό. Να μην τους ανεχτούμε άλλο. Ούτε ώρα! Ληγμένο είναι το σύστημά τους, όχι το φαΐ του εργάτη!

Η σκληρή πραγματικότητα της πλούσιας Ευρώπης!



Στη Γαλλία, οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι …

Καθώς η κρίση έπληξε κυρίως τα λαϊκά στρώματα και τις μεσαίες τάξεις στη Γαλλία, οι πολύ πλούσιοι αύξησαν τον πλούτο τους κατά 25% μόλις μέσα σε ένα μόνο χρόνο.

Με ετήσια παραγωγή πάνω από 1,9 δισ. ευρώ η Γαλλία, πέμπτη δύναμη στον κόσμο, δεν ήταν ποτέ πριν τόσο πλούσια στην ιστορία της.

Ωστόσο, από το 1945, η χώρα δεν είχε ποτέ μεγαλύτερο ποσοστό από 8,6 εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, δηλαδή περισσότερο από το 14% του πληθυσμού. Μια κυβερνητική έκθεση αναλύει αυτή την ανησυχητική διαπίστωση και αναγνωρίζει «τη μάζα της αβεβαιότητας που φτάνει ακόμα και στα νοικοκυριά που προστατεύονταν προηγουμένως».

Τα παιδιά και οι νέοι σε γενικές γραμμές είναι τα πρώτα θύματα της φτώχειας. «Όλο και περισσότεροι νέοι ενήλικες και παιδιά γνωρίζουν μόνο τη φτώχεια ως προϋπόθεση για το μέλλον», παραδέχεται ο François Hollande, μέλος της γαλλικής κυβέρνησης. Συνέχεια