Hegel: η βασική σκέψη της Φαινομενολογίας του πνεύματος


Γκέοργκ  Χέγκελ
1770-1831
Διαλεκτική ή εργαλειακή ανάγνωση της Φαινομενολογίας του πνεύματος;
                                                             §1
Τα θεμελιώδη-διαλεκτικά στοιχεία που συγκροτούν τη σκέψη της εγελιανής Φαινομενολογίας του πνεύματος συνδέονται με τη Γνώση (Wissen) και την εκδήλωσή της ή την εμφάνισή της.  Και τούτο, γιατί θέμα του συγκεκριμένου έργου είναι ακριβώς η φαινόμενη ή εμφανιζόμενη Γνώση (daserscheinendeWissen) [§77]. Μια τέτοια Γνώση, βέβαια, δεν νοείται ως σχετιζόμενη με τα φαινόμενα, όπως στον Καντ, αλλά ως εμφανιζόμενη μέσα σε μια ιστορική ανάπτυξη: είναι πραγματική μόνο μέσα στην ιστορία. Τι καταλαβαίνει ο Χέγκελ με αυτή την ιστορικά εμφανιζόμενη Γνώση; Πως ετούτη δεν είναι εξ αποκαλύψεως παρούσα εδώ και τώρα και ακόμη πως ό,τι παρουσιάζεται εδώ και τώρα με την αίσθηση της σίγουρης γνώσης –δηλαδή ως αισθητήρια βεβαιότητα– δεν είναι η Γνώση ως περιδινούμενο και αποδεδειγμένα αληθινό όλο: Γνώση του απόλυτου ή απόλυτη Γνώση. Η ανάπτυξη της τελευταίας τούτης συνυφαίνεται με μια φιλοσοφική διαδικασία, διεργασία ή σχέση γνώσης, με αυτό δηλαδή που ο Χέγκελ ονομάζει Erkennen(=γνωρίζειν) και του οποίου η δραστηριότητα δεν  ξεχωρίζει  τον εαυτό της από το προς γνώση.  Το ερώτημα εδώ τίθεται ως εξής: Γνώση (Wissen) και γνωρίζειν (Erkennen) είναι το ίδιο πράγμα; Αμφότερα τούτα τα μεγέθη δεν είναι αντίπαλα ή αδιάφορα μεταξύ τους, αλλά ούτε και απόλυτα ταυτά. Το πρώτο μέγεθος, καθότι απόλυτο, αποδεικνύεται στο τέλος ό,τι είναι στην αρχή, το δεύτερο είναι η εγγενής διαλεκτική διαδικασία ή διεργασία αυτο-εκδίπλωσης και αυτο-ανάπτυξης του πρώτου. Συνέχεια

ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΧΑΡΒΕΪ «Βιώνουμε πλέον μιαν αυταρχική δημοκρατία»


getmjule

«Ηδη από τη δεκαετία του ’70 οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές είχαν στόχο

την εδραίωση του πλούτου για την κυρίαρχη τάξη και είχαν φτωχά αποτελέσματα

από άποψη ανάπτυξης και ευημερίας για τους απλούς ανθρώπους»

λέει στην «Εφ.Συν.» ο Βρετανός καθηγητής, ο οποίος βρέθηκε στη χώρα μας τις ημέρες που ανακοινώθηκε το λουκέτο στην ΕΡΤ.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Τάσο Τσακίρογλου  Φωτογραφία Μάριος Βαλασόπουλος

 

«Το κλείσιμο της ΕΡΤ δείχνει τη δεξιά αυταρχική αντίληψη»

«Η Αριστερά είναι συντηρητική στις ιδέες της, γιατί κοιτά στο παρελθόν»

 -Ποιο είναι το σχόλιό σας για τον «αιφνίδιο θάνατο» που επέβαλε η κυβέρνηση στην ΕΡΤ;

Οπως και οι περισσότεροι, έτσι και εγώ ένιωσα σοκ. Είναι σημείο των καιρών, όταν μια κυβέρνηση αυθαίρετα και αυταρχικά διακόπτει κατά βούληση τη λειτουργία μέσων ενημέρωσης. Είναι ένα τρομακτικό γεγονός. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μόνο κόμμα που υποστήριξε αυτή την κίνηση ήταν η Χρυσή Αυγή. Πρόκειται για τη δεξιά αυταρχική αντίληψη. Φυσικά και υπήρχαν προβλήματα με την ΕΡΤ, τα οποία έπρεπε να αντιμετωπιστούν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν αυτός ο ενδεδειγμένος τρόπος. Η αντίδραση του κόσμου είναι πολύ ενθαρρυντική, διότι μια εθνική ραδιοτηλεόραση έχει συμβολικό χαρακτήρα για το δημόσιο και λαϊκό συμφέρον.

-Η τρικομματική κυβερνά με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, συνεχίζοντας ένα πρόγραμμα που έχει αποτύχει πλήρως, όπως παραδέχτηκε πρόσφατα το ΔΝΤ. Τι λέτε γι” αυτό;

Πρέπει να κάνουμε μια διάκριση μεταξύ της επιτυχίας ενός προγράμματος από την οπτική της ταξικής κυριαρχίας και των ταξικών προνομίων και της επιτυχίας ενός προγράμματος που έχει στόχο την ευημερία των πολιτών. Συνέχεια

Τα Σουβλάκια Καίγονται Στη Σχάρα Της Ανθρωπότητας (Μπουκόφσκι)


images

Ήταν σαράντα-κάτι χρονών ο Μπουκόφσκι όταν –ένα πρωινό σαν όλα τα άλλα, τα χαμένα, τα μεθυσμένα, τα βαριά- πήγε στην τουαλέτα για την ανάγκη του. Σαν τέλειωσε κοίταξε τι είχε ποιήσει και αναρωτήθηκε: «Πότε έφαγα παντζάρια;»

Κατάλαβε ότι δεν έφταιγαν αυτά που είχε φάει, αλλά αυτά που είχε πιεί. Πήγε στο νοσοκομείο, όπου του έκαναν εσπευσμένη εισαγωγή. Τα σωθικά του είχαν λιώσει από τα ποτάμια μπύρας και τις θάλασσες κρασιού (οίνωψ πόντος κυριολεκτικά) και τους ωκεανούς ουίσκι. Έπρεπε να εγχειριστεί.

Αφού έμεινε ένα βράδυ νηφάλιος, πράγμα το οποίο δεν συνήθιζε, αλλά δεν μπορούσε να κάνει κι αλλιώς, πήγε ο νοσοκόμος να τον προετοιμάσει για την εγχείρηση. Τον άλειψε με σαπουνάδα και άρχισε να τον ξυρίζει. Πρώτα την κοιλιά και μετά…

Ο Τσαρλς έσκυψε όταν κατάλαβε ότι ο νοσοκόμος του έβαζε αφρό και στα αχαμνά.

«Τι κάνεις, ρε φίλε;» τον ρώτησε. «Αυτά δουλεύουν μια χαρά, αλλού έχω το πρόβλημα.»

Ο νοσοκόμος, βαριεστημένος, ίσα που σήκωσε τα μάτια. Συνέχεια

Εικόνες από το ΜΕΛΛΟΝ της Ελλάδας οι εξώσεις στην Ισπανία


ispania8
Αρθρο του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αρκεί μια ματιά στην Ισπανία για να μάθουμε τι θα ακολουθήσει την ειλημμένη απόφαση της κυβέρνησης Σαμαρά να μην ανανεώσει το νόμο που προστατεύει την πρώτη κατοικία από πλειστηριασμούς. Οπότε από την 1 η Ιανουαρίου του 2014, σιγά σιγά στην αρχή και με σαρωτικούς ρυθμούς στη συνέχεια, οι τράπεζες θα αρχίσουν τις κατασχέσεις σπιτιών που είχαν αγοραστεί με δάνεια που έχουν πάψει να εξυπηρετούνται, προχωρώντας ταυτόχρονα και στην έξωση των δανειοληπτών.

Στη χώρα του Θερβάντες, με ένα ποσοστό ιδιοκατοίκησης κοντά στο 80%, που συναγωνίζεται…
το ελληνικό, απαιτείται πολύ μεγάλη μεροληψία για να κατηγορήσει κανείς τους ίδιους τους Ισπανούς για τα δάνεια που πήραν. «Δεν θέλουμε μια χώρα προλετάριων, θέλουμε μια χώρα που να αποτελείται από ιδιοκτήτες σπιτιών», δήλωνε δημόσια το 1957 ο πρώτος υπουργός Κατοικίας του δικτάτορα Φράνκο.

Η πιο πρόσφατη ώθηση στο (πολύ κοντινό μας) όνειρο κάθε Ισπανού να αποκτήσει το δικό του σπίτι δόθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’90 κι αμέσως μετά την υιοθέτηση του ευρώ. Ήταν η εποχή που η Γερμανία ξεπερνούσε την οικονομική της κρίση, διατάσσοντας την ΕΚΤ να χαμηλώσει τα επιτόκια του ευρώ και πλημμυρίζοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τη Νότια Ευρώπη με φθηνό χρήμα.
Στην Ισπανία -όπως και στην Ιρλανδία- ο πακτωλός πιστωτικού χρήματος κατευθύνθηκε κατά κύριο λόγο στην κατοικία, δημιουργώντας μια πρωτοφανή σε μέγεθος φούσκα. Εκτιμάται ότι από το 1995 και μέχρι πριν από λίγα χρόνια το απόθεμα κατοικιών στην Ισπανία αυξήθηκε κατά εφτά εκατομμύρια, ενώ οι τιμές αυξήθηκαν κατά 220%!

Ρεκόρ ανεργίας και εξώσεων Συνέχεια

Oχι, δεν γεννήθηκα Κομμουνιστής!


 
Oχι, δε γεννήθηκα κομμουνιστής.
Γεννήθηκα μέσα στον καπιταλισμό, μικροαστός που στραβώθηκε από τις διαφημίσεις, απο τη γαλαζοπράσινη προπαγάνδα, από τη δημοσιογραφία των πουλημένων σταρ της τηλεόρασης,
εμποτισμένος από το ζήσε κ άσε τους άλλους να πεθάνουν,
δηλητηριασμένος από τη Θεά Κατανάλωση, αλλάζοντας κάθε χρόνο κινητό, μαραζωμένος που δε μπορούσα να έχω κάθε φορά τη νέα μεγαλύτερη σε ίντσες τηλεόραση που διαφημίζουν τα κανάλια,
σε πτώματα πάνω δε πάτησα γιατί δε πρόλαβα, ίσως αν προλάβαινα να γίνω ένας γιάπης, να γινόμουνα, άλλωστε η αλληλεγγύη είναι μια λέξη που δε καταλάβαμε ποτέ το νόημα της,
ότι κ να γινόταν γύρω μου, τίποτα δε μπορούσε να με αγγίξει όσο εγώ ήμουν καλά.Όχι λοιπόν, δε γεννήθηκα αλληλέγγυος με τον πιο αδύναμο από εμένα.
Γεννήθηκα μολυσμένος από το σύνθημα ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει
και αν κάποιον τον έπνιξαν τα σκατά, αυτός ήταν υπεύθυνος για τη μοίρα του, υπεύθυνος που δε μπόρεσε να τα απομακρύνει από το στόμα του,
άλλωστε όλοι εμείς μεγαλώσαμε κοιτάζοντας αυτούς που είναι πάνω από εμάς, κ όχι τους κάτω,
ζηλεύοντας αυτούς που είναι πάνω από εμάς,
αυτούς με το ακριβότερο κινητό, με το ακριβότερο αμάξι, με το ακριβότερο σπίτι Συνέχεια