Ο Προκρούστης των πολιτισμών


Χάντιγκτον

Σημ.Αμετανόητου: Με όλα αυτά τα τραγικά που συνέβησαν και συμβαίνουν ιδιαιτέρως στην Τουρκία, στην Αίγυπτο και στην Συρία θα πρέπει να υπενθυμίσω με ένα παλαιότερο άρθρο,τον «κύριο» που προσέφερε το ιδεολογικό άλλοθι (όπως κάποτε ένας άλλος Αμερικανός, ο Φρήντμαν…) στην πλανητική υπερδύναμη να κάνει σωστή πυριτιδαποθήκη την Μέση Ανατολή…για να μην πώ ότι καθοδήγησε (επίτηδες και λανθασμένως…) ολόκληρη την Οικονομικοπολιτική ελίτ των ΗΠΑ σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια.

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΣΑΜΙΟΥΕΛ ΧΑΝΤΙΓΚΤΟΝ

Με την Τουρκία στον προθάλαμο της Ευρώπης, θυμηθήκαμε και πάλι τη «σύγκρουση των πολιτισμών». Ομως ο κύριος Χάντιγκτον έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα κι άλλες ιδέες αντιδραστικές.

 

Κάτι οι διαδοχικές επιθέσεις της Αλ Κάιντα στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, κάτι οι περιπέτειες του τουρκικού αιτήματος για ένταξη στην Ε.Ε., η συζήτηση γύρω από την περίφημη «σύγκρουση των πολιτισμών» δίνει σταθερά τον τόνο στις προσπάθειες ερμηνείας των σύγχρονων πολιτικών εξελίξεων.

Δώδεκα χρόνια μετά το πανηγυρικό λανσάρισμά της από τον καθηγητή Σάμιουελ Χάντιγκτον, η θεωρία ότι ο κόσμος χωρίζεται σε συμπαγή «πολιτισμικά» μπλοκ, προορισμένα είτε να ζουν χωριστά είτε να εμπλακούν σ’ έναν αδυσώπητο αγώνα ζωής και θανάτου, αποτελεί πια το λάβαρο της νέας δεξιάς σ’ Ανατολή και Δύση. Το γεγονός και μόνο ότι, από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 και μετά, κάθε δημόσια συζήτηση για στρατηγικά ζητήματα είναι υποχρεωμένη να τοποθετηθεί -θετικά ή αρνητικά- απέναντι στο συγκεκριμένο σχήμα, αποδεικνύει ότι δεν πρόκειται να απαλλαγούμε σύντομα από το (οφθαλμοφανώς ρατσιστικό και βαθιά αντιδραστικό) αυτό ιδεολόγημα.

Η θεωρία της «σύγκρουσης πολιτισμών» μπορεί να καταγγελθεί «ηθικά», με βάση μια ανθρωπιστική, αντιρατσιστική και φιλελεύθερη κοσμοθεώρηση. Ακόμη περισσότερο, όμως, αξίζει να μελετηθεί για όσα υποκρύπτει. Την προσπάθεια του δημιουργού και των προωθητών της, να δώσουν ένα «ιδεολογικό» -και κατά πρώτο λόγο θρησκευτικό- επίχρισμα στις σύγχρονες ιμπεριαλιστικές διαμάχες για τον έλεγχο αγορών και πρώτων υλών.

Ο μεγάλος εμπνευστής

Ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με το σχήμα της «σύγκρουσης πολιτισμών» δεν είναι κάποιος τυχαίος πανεπιστημιακός, αλλά ένα ηγετικό στέλεχος του ηγετικού ιδεολογικού επιτελείου των ΗΠΑ. Γεννημένος το 1927, ο Σάμιουελ Χάντιγκτον δεν περιορίστηκε σε καθαρά ακαδημαϊκά καθήκοντα ως καθηγητής πολιτικής επιστήμης του Χάρβαρντ, αλλά συνέβαλε όσο λίγοι στη χάραξη μιας σειράς στρατηγικών επιλογών της επίσημης Ουάσιγκτον – είτε ως προεδρικός συντονιστής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (1977-78) είτε, συχνότερα, ως μέλος επίσημων επιτροπών και ομάδων εργασίας.

Ταυτόχρονα, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαπλοκή του μεγάλου κεφαλαίου με το πανεπιστημιακό κατεστημένο των ΗΠΑ. Υπήρξε ιδρυτής (1989), πρόεδρος (1989-2000) και παραμένει ο ιθύνων νους του «Ιδρύματος Ολιν», μέσω του οποίου ο ομώνυμος κολοσσός της χημικής βιομηχανίας χρηματοδοτεί και οργανώνει τη διάδοση των «σωστών» αναλύσεων στους κόλπους της ακαδημαϊκής κοινότητας και των ΜΜΕ, με καταστατικό σκοπό «την ενίσχυση των οικονομικών, πολιτικών και πολιτισμικών θεσμών πάνω στους οποίους στηρίζεται η ατομική πρωτοβουλία».

Για το πολιτικό και ιδεολογικό του στίγμα, το βιογραφικό του είναι κάτι παραπάνω από εύγλωττο:

*Το 1957, με το βιβλίο «Ο στρατιώτης και το κράτος» υποστήριξε τη γενικευμένη υιοθεσία μιλιταριστικών αξιών από τις δυτικές κοινωνίες, ως μόνη απάντηση στον «κομμουνιστικό κίνδυνο». Συνέχεια

Η δεξιά αγαπάει σύριζα (διήγημα φαντασίας)


Βερσαλλίες

Σημ.Αμετανόητου: εχτές η καινούρια ΥΕΝΕΔ εξέπεμψε «επίσημα» νομίζω ότι είχε και πρωϊνή ζώνη-μ@λ@κί@…και δεν ξέρω γιατί, θυμήθηκα ένα παλαιότερο κείμενο (το ακόλουθο) που είχα διαβάσει.Ισως το μυαλό μου να έκανε μία ταύτιση, με κάτι εκφωνητές που ήχησαν στα αυτιά μου, με τις κωλοτούμπες και τα @ρχίδι@ που γράφει το κείμενο…έστω και αν δεν είναι του ίδιου μεγέθους και του ιδίου υποκειμένου που εννοεί ο αρθρογράφος…

Η δεξιά στην ελλάδα είναι κατά βάση προ νεωτερική. Ο φιλελευθερισμός ή αυτό που καταχρηστικά ονομάζουμε για την ελλάδα αστική επανάσταση υπό την φράση βενιζελισμός, ήταν συνυφασμένα με τον εχθρό για τη δεξιά μέχρι και αρκετά μετά τον πόλεμο. Στην ουσία ήταν ο μητσοτάκης που έφερε τον φιλελευθερισμό ως δόγμα στη δεξιά και ακόμα λίγο πολύ θεωρείται ξένο σώμα, όπως είδαμε από την νίκη σαμαρά εναντίων ντόρας.

Θα μου πείτε σιγά τ’αβγά και στη βρετανία του 19ου αιώνα η δεξιά ήταν οι τόρις και οι αντίπαλοί τους ήταν οι γούιγκς δηλαδή οι φιλελεύθεροι. Σωστό μόνο που οι τόρις εξέφραζαν την αριστοκρατία και τη μοναρχία για περισσότερα από 400 χρόνια όταν στην ελλάδα η φιλομοναρχική δεξιά δεν είχε ακριβώς βαθιές ρίζες. Το οθωμανικό σύστημα όντας αρκετά εξισωτικό απέναντι στους τζίμιδες δεν αναγνώριζε αριστοκρατία.

Γι’ αυτό και η δεξιά που ο σαμαράς εκφράζει, έχει τις αναφορές της πρακτικά στη μεταπολεμική εποχή. Όταν τη δεξιά τη συγκρότησε η ίδια η γερμανική κατοχή και το αντικομουνιστικό σχέδιο των γερμανών μετά το 1943 (το σιδηρούν παραπέτασμα του γκέμπελς βρε κουτά). Πρακτικά λοιπόν οι δοσίλογοι, οι μαυραγορίτες, οι ταγματασφαλίτες και οι καταχραστές των περιουσιών των εβραίων, με λίγα λόγια όλος ο κατιμάς της ελληνικής κοινωνίας, βρέθηκε εντελώς μαγικά το 1946 να κυβερνάει ελέω των βρετανών. Η ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα του πολέμου, όπου οι ηττημένοι διατήρησαν αυτούσια την εξουσία τους. Ακόμα και στη ναζιστική γερμανία οι αμερικάνοι έψαξαν σκληρά, αλλά τελικά βρήκαν ένα δεξιό που να μην ήταν φιλικός προς τους ναζί, στο πρόσωπο του αντενάουερ, ενός καθολικού συντηρητικού πολιτικού που αντιτάχθηκε στους ναζί κυρίως για χριστιανικούς/ανθρωπιστικούς λόγους.

Γιατί κάνω αυτόν τον μεγάλο πρόλογο για την ελληνική δεξιά? Μα γιατί πως αλλιώς μπορεί να εξηγηθούν αυτά που συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες? Πώς θα μπορέσετε να με πιστέψετε ότι όλα αυτά δεν είναι κάποιο μεγαλειώδες σχέδιο, αλλά η αγνή έκφραση της σταθερά αγράμματης προ-νεωτερικής δεξιάς? Ας πάμε όμως στο ζουμί.

Η κατάσταση των πραγμάτων.

Τους τελευταίους 6 με 9 μήνες έχω ασχοληθεί ελάχιστα με την κυβέρνηση. Κι αυτό γιατί η πορεία της ήταν προδιαγεγραμμένη από την πρώτη στιγμή που ο σαμαράς πάτησε το πόδι του στο μαξίμου. Εντάξει έπρεπε να φτάσει σεπτέμβρης για να σιγουρευτούμε, αλλά η μαγική μου σφαίρα ήταν ξεκάθαρη. Αυτοί οι ουρακοτάγκοι που μαγείρευαν τα “τελευταία” μέτρα επί 3 μήνες δεν θα επιβίωναν πολύ. Συνέχεια

Θαύμα , θαύμα . Έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα !


Νενικήκαμεν .
Έπειτα από μνημόνια , μειώσεις μισθών , αυτοκτονίες , απολύσεις τελικά ο στόχος επετεύχθη. Έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα . Το πρώτο επτάμηνο του 2013 τα έσοδα ήταν περισσότερα από τα έξοδα . Βέβαια όταν λέμε έξοδα δεν εννοούμε όλα τα έξοδα , αλλά κάποια έξοδα . Λεπτομέρειες .
 Άρα πλέον δεν έχουμε ανάγκη από καινούρια δάνεια . Μπορούμε να τους τα τρίψουμε στην μούρη . Τέρμα η τρόικα , τέρμα το ΔΝΤ , τέρμα η Μέρκελ με τον Σόιμπλε , τέρμα και η επιτήρηση. Τέρμα και τα νέα μέτρα του Σεπτεμβρίου . Τέρμα και η κατρακύλα της κυβέρνησης στις δημοσκοπήσεις .
Ευτυχώς που τα καταφέραμε γιατί ο λαός είχε αρχίσει να ζορίζεται και ως γνωστό του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει . Μέχρι και ΣΥΡΙΖΑ ήταν ικανός να ψηφίσει .
Το success story τώρα ξεκινάει .
Το ίδιο ακριβώς κατάφερε και ο κολλητός μου ο Μήτσος τον Ιούλιο . Για πρώτη φορά στη ζωή του κατάφερε να τελειώσει τον μήνα με ευρώ στην τσέπη . Γιατί έως τότε έκλεινε τον μήνα στηριζόμενος σε δανεικά . Βέβαια δεν πλήρωσε τους τόκους του στεγαστικού και των καρτών καθώς και τον λογαριασμό της ΔΕΗ με το χαράτσι αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να μειώσει την επιτυχία του . Τέλειωσε τον μήνα με πλεόνασμα . Πρωτογενές !
Και τώρα λιάζεται στις παραλίες της μαρτυρικής Μυκόνου . Πρωτοφανές !
Εύγε Μήτσο μάγειρα .

Πηγή,http://takoureliatragoudameakoma.blogspot.gr

Οι Ευσυνείδητοι Πολίτες ενός Ασυνείδητου Κράτους!


Και ιδού τα μεγάλα ερώτηματα των ημερών…Αν πληρώνεις χωρίς καμμιά διαμαρτυρία το εισιτήριο των 1,40 ευρώ,  είσαι έντιμος πολίτης ή απλά αποδέχεσαι ένα αντίτιμο ληστρικό? Αν πληρώνεις χωρίς καμμιά διαμαρτυρία τα «με το έτσι θέλω» χαράτσια για το σπίτι σου, (που έχεις ήδη πληρώσει χρυσό να το αγοράσεις), τους κεφαλικούς φόρους, τα ληστρικά τιμολόγια της ΔΕΗ, τους ληστρικούς τόκους των τραπεζών, τις ληστρικές τιμές στα τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης, το ληστρικό κόστος στα φάρμακα, στις θεραπείες, στις σπουδές των παιδιών σου, ΑΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΤΑ,είσαι τελικά ευσυνείδητος πολίτης ή μ@λάκας?
Πόση εντιμότητα πρέπει να διαθέτει ένας «νοικοκύρης» απέναντι στους ληστές?
Τι διαχωρίζει την ευσυνειδησία ενός καλού πολίτη από την υποταγή μιας ανήμπορης μαριονέττας?Εγινε πολύ συζήτηση για τον «τζαμπατζή» νέο, που χάθηκε τόσο άδικα. Βγήκαν σπουδαγμένοι και σπουδαίοι άνθρωποι να μας εξηγήσουν πως ναι μεν λυπούνται για το τραγικό συμβάν, αλλά το εισιτήριο έπρεπε να πληρωθεί. Επρεπε να πληρωθεί ένα εισιτήριο που αν χρειάζεται π.χ. να πάρεις 10 λεωφορεία σε μια δυο ημέρες
για να πας σε όλες τις αγγελίες που έχεις τσεκάρει για να βρεις μια κ@λοδουλειά θα σου κοστίσει 12 ευρώ. Δηλαδή το φαί μιας τετραμελούς οικογένειας. Μπορώ να το κάνω και αναλυτικά, αν δεν καταλαβαίνουν οι ανεγκέφαλοι. π.χ. 1 κιλό χοιρινό με 1 πακέτο μακαρόνια και 1 φρατζόλα ψωμί   και 1 γαβάθα σαλάτα και το τυράκι πάνω απο τη μακαρονάδα και 2 μπύρες για συνοδεία! Αυτό το γεύμα πρέπει να πληρώσει κάποιος σε 10 μετακινήσεις, και τότε θα θεωρείται ευσυνείδητος πολίτης κι όχι τζαμπατζής… Συνέχεια

Πως η «DEUTSCHE BANK» Χρηματοδότησε την Γενοκτονία των Ποντίων !…


Στο «άδυτα» της γερμανικής πολιτικής των αρχών του 20ου αιώνα, που κατέληξε στην εθνική τραγωδία!
GENOKTONIA PONTIWN JPEG 1 600 375  1520156780 ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Πως η... Deutsche Bank χρηματοδότησε την γενοκτονία των Ποντίων!...
Σπάνια παρασκήνια από την εποχή της γενοκτονίας των Ποντίων και ό,τι προηγήθηκε ιστορικά φέρνουν σήμερα στο φως τα «Παραπολιτικά». Τα τέλη του 19ου αιώνα και οι αρχές του 20ου, ήταν μια περίοδος όπου Γερμανία και Τουρκία , είχαν έρθει πολύ κοντά, με τους Γερμανούς και τον τότε «Κάιζερ» Γουλιέλμο τον Β” , να επιδιώκει και τελικά να πετυχαίνει την διείσδυση στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Τουρκίας.
Οι συγκρίσεις με το σήμερα είναι αναπόφευκτες καθώς το τελευταίο διάστημα οι σχέσεις των δύο χωρών γνωρίζουν ξανά άνθιση , με την Μέρκελ να δείχνει πως θέλει να αντιγράψει το στρατηγικό μοντέλο του προκατόχου της, με το οποίο η Γερμανία βρήκε πάτημα στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, σε έναν ζωτικό γεωστρατηγικό χώρο, όπως είναι αυτός της Μεσογείου, αλλάζοντας άρδην τις ισορροπίες στην περιοχή.
Μια πρώτη γεύση των γερμανικών προθέσεων φάνηκε με την επίσκεψη της Μέρκελ τον Μάρτιο που μας πέρασε στην Άγκυρα, όπου η γερμανίδα πολιτικός «έκλεισε» το μάτι στην Τουρκία, κάνοντας λόγο για την ευρωπαική προοτπική της χώρας. Συνέχεια