Albert Einstein-Γιατί σοσιαλισμός;


Αινστάιν
Τον Μάϊο του 1949 δημοσιεύτηκε στο πρώτο τεύχος της αμερικάνικης επιθεώρησης Monthly Review το κείμενο του Einstein με τίτλο ” Why Socialism? “. Στο κείμενο αυτό ο Einstein εκθέτει απλά και με σαφήνεια την άποψή του για την αναγκαιότητα μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας (disclaimer: όπου με τον όρο σοσιαλιστική δεν εννοούμε οτιδήποτε κοντά σε αυτό). Κατά την προσωπική μου άποψη το κείμενο αυτό αξίζει και πρέπει να διαδοθεί όσο γίνεται περισσότερο καθώς είναι πιό επίκαιρο από ποτέ. Για να βοηθήσω σ΄αυτή την κατεύθυνση μετέφρασα το πρωτότυπο κείμενο στα ελληνικά. Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν και άλλες μεταφράσεις, πχ εδώ, αλλά όσες βρήκα είναι αποσπασματικές και ελλιπείς. Η μετάφραση που ακολουθεί είναι ελεύθερη για διανομή κάτω από τους όρους της άδειας Creative Commons Attribution-Share Alike, ενώ οι υπογραμμίσεις (έντονα γράμματα-έμφαση) είναι δικές μου. Τo ελληνικό κείμενο μπορείτε να το κατεβάσετε και σε μορφή pdf εδώ.
Γιατί Σοσιαλισμός ;
Albert Einstein

Είναι συνετό, για κάποιον που δεν είναι ειδικός σε οικονομικά και κοινωνικά θέματα, να εκφράζει απόψεις στο ζήτημα του σοσιαλισμού; Πιστεύω πως είναι, για αρκετούς λόγους.
Ας εξετάσουμε πρώτ’ απ’ όλα το ερώτημα αυτό κάτω από το πρίσμα της επιστημονικής γνώσης. Σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές μεθοδολογικές διαφορές μεταξύ της αστρονομίας και των οικονομικών: οι επιστήμονες και στους δυο τομείς προσπαθούν να ανακαλύψουν νόμους ευρείας αποδοχής για ορισμένες ομάδες φαινομένων, προκειμένου να καταστήσουν την αλληλεπίδραση αυτών των φαινομένων όσο γίνεται πιό κατανοητή. Αλλά στην πραγματικότητα, τέτοιες μεθοδολογικές διαφορές υπάρχουν. Η ανακάλυψη γενικών νόμων στο πεδίο των οικονομικών καθίσταται δύσκολη από το γεγονός ότι τα παρατηρούμενα οικονομικά φαινόμενα επηρεάζονται συχνά από πολλούς παράγοντες, που είναι πολύ δύσκολο κανείς να αξιολογήσει ξεχωριστά. Επιπρόσθετα, η εμπειρία που έχει συσσωρευθεί από την αρχή της, λεγόμενης και, πολιτισμένης περιόδου της ανθρώπινης ιστορίας έχει, όπως είναι ευρέως γνωστό, επηρεαστεί και περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό από αιτίες, οι οποίες δεν είναι σε καμία περίπτωση αυστηρά οικονομικής φύσης. Για παράδειγμα, τα περισσότερα κυρίαρχα κράτη στην ιστορία όφειλαν την ύπαρξή τους στις κατακτήσεις. Οι λαοί-κατακτητές εδραίωναν τους εαυτούς τους, νομοθετικά και οικονομικά, ως την προνομιούχα τάξη στην κατακτημένη χώρα. Άρπαζαν για τους εαυτούς τους το μονοπώλιο της ιδιοκτησίας της γης και όριζαν ιερατεία αποτελούμενα από άτομα της δικής τους τάξης. Οι ιερείς, οι οποίοι είχαν την εκπαίδευση στον έλεγχό τους, μετέτρεψαν τον ταξικό αυτό διαχωρισμό της κοινωνίας σε ένα μόνιμο θεσμό και κατασκεύασαν ένα σύστημα αξιών με βάση το οποίο οι άνθρωποι, από τότε και στο εξής και σε ένα βαθμό ασυνείδητα, καθοδηγούνταν στην κοινωνική τους συμπεριφορά. Συνέχεια

Ο Κάρλο, ο Μορίς και ο Νίκος


ΡοσέλιΣημ.Αμετανόητου: To βιβλίο το διάβασα (λίγες σελίδες μένουν) και ομολογώ είναι ευχάριστη έκπληξη για κάποιον που ασχολείται με τις Πολιτικές επιστήμες…Τον Ροσέλι δεν τον ήξερα,ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα από την πυκνότητα της σκέψης του.Συνιστώ να το αγοράσετε.Στα λοιπά ιστορικά στοιχεία που αναφέρει ο αρθογράφος, ας ψάξει ο καθένας ποιά είναι η αλήθεια (η μισή αλήθεια πάντα είναι χειρότερη από ένα μεγάλο ψέμα) ή ας μας διαφωτίσουν οι ιστορικοί μας…

Διάβαζα πρόσφατα το βιβλίο Φιλελεύθερος σοσιαλισμός (εκδόσεις Πόλις) του Κάρλο Ροσέλι, γραμμένο το 1929 στην εξορία. Ο τίτλος του βιβλίου μοιάζει εκ πρώτης όψεως αντιφατικός, ένα είδος contradictio in terminis. Και όμως, ο Ροσέλι, με στέρεα επιχειρήματα και εντυπωσιακή ενάργεια, τεκμηριώνει την άποψη ότι ο σοσιαλισμός (προσοχή: ο σοσιαλισμός, όχι ο μπολσεβικισμός) και ο φιλελευθερισμός (προσοχή: ο πολιτικός φιλελευθερισμός, όχι ο στενά οικονομικός φιλελευθερισμός, και ακόμη λιγότερο ο άγνωστος στον Ροσέλι νεοφιλελευθερισμός) προέρχονται από την ίδια μήτρα. Είναι και οι δύο εκβλαστήσεις του Διαφωτισμού, ο οποίος ανέτρεψε αντιλήψεις και πρακτικές αιώνων, απαλλάσσοντας ανθρώπους και κοινωνίες από τα δεσμά της μοναρχικής αυθαιρεσίας και των θρησκευτικών προλήψεων.
Πόσοι, αλήθεια, γνωρίζουν στην Ελλάδα τον Κάρλο Ροσέλι; Και όμως, υπήρξε οξυδερκέστατος διανοούμενος και ακάματος αγωνιστής της δημοκρατίας. Πόσοι, άραγε, γνωρίζουν τα τόσο σημαντικά κείμενά του, στα οποία διαπιστώνει, ήδη το 1929, τα αδιέξοδα του μαρξιστικού ντετερμινισμού, αλλά και ειδικότερα του σοβιετικού κομμουνισμού; Συνέχεια

«Θα μείνουμε λιγάκι σαν νάνοι αλλοτινών καιρών» – Μάνος Χατζιδάκις


-Σημ. Απερ. Γαλάζ.- Προφητικός όσο κανένας άλλος ο μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις   24 χρόνια πρίν.

To 1989 (τότε που το σκάνδαλο Κοσκωτά, η ένωση της Αριστεράς και η σχέση του Αντρέα με τη Μιμή μεσουρανούσαν στην πολιτική ατζέντα) o Μάνος Χατζιδάκις έδωσε μια ραδιοφωνική συνέντευξη. Και είπε πράγματα που 24 χρόνια αργότερα είναι επίκαιρα…

– Ζητούμε να μας πείτε πώς βλέπετε εσείς την κατάσταση της σημερινής κοινωνίας; Πολλοί φρονούν ότι περνά σοβαρή κρίση, ότι απειλείται με ηθική σήψη, ίσως με διάλυση, αφήνοντας μας έξω από τον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο.Συμμερίζεστε  αυτή την άποψη;

Μ.Χ.: Εγώ δε θα το έλεγα τόσο τραγικά, ότι μας αφήνει απ’ έξω. Είναι μια μοιραία κατάληξη ενός κόσμου, που προετοιμάστηκε για την εξαφάνιση του. Κι εκεί νομίζω ότι έχει μεγάλο μερίδιο όλος ο μεταπολεμικός κόσμος και ειδικά ο μεταπολεμικός πολιτικός κόσμος. Δεν προετοιμάστηκε το σπάνιο είδος και το πολύ ακριβό, του ελεύθερου πολίτη. Το είδος του ελεύθερου πολίτη δεν προετοιμάστηκε. Συνέχεια

Πως βαστιέται τέτοιος εξευτελισμός;


savop-1

Από δημοσίευμα του Βήματος

Το «Venus» λικνιζόταν ρυθμικά στα καταγάλανα νερά της Πάτμου. Ο μεγαλοβιομήχανος χρυσός κληρονόμος Φίφης Δελμούζος – Κασσανδρής προσπαθούσε να διακρίνει μέσα από τα vintage δερμάτινα κυάλια του περιώνυμου οίκου Ross and Simone στο Rhodes Island των Η.Π.Α., την χήρα του πρόωρα χαμένου Steve Jobs. Η κυρία Laurene Powell Jobs είχε όμως ήδη «κατέβει» με ένα από τα υπερσύγχρονα ταχύπλοα του super yacht σε παραλία του Νησιού της Αποκάλυψης. Το πλωτο βασίλειο της οικογένειας Jobs αξίας κάτι περισσότερο από 100 εκατομμύρια δολάρια προκάλεσε τον θαυμασμό των Ελλήνων και ξένων επισκεπτών. 

Ένα υπερσύγχρονο σκάφος σε εντυπωσιακή, «ιδιαίτερη» , μινιμαλιστική γραμμή, σχεδιασμένο από το διάσημο Philippe Starck. (Το yacht παραδόθηκε στην οικογένεια Jobs ένα χρόνο μετά το θάνατο του Αμερικανού μεγιστάνα.Το 2012 δηλαδή).
Ο golden heir, μέγας θαυμαστής και κολλεξιοναίρ των επίπλων και αντικειμένων του Starck, εδώ και πολλά χρόνια δεν θα μπορούσε παρά να νοιώθει πανευτυχής μπροστά σε αυτό το super glamorous αριστούργημα που κατασκεύασαν τα ναυπηγεία Feadship. Συνέχεια

Η ταξική φύση του ναζιστικού κόμματος!


Άρθρο του Θανάση Παπαρήγα ,στο περιοδικό«Επιστημονική Σκέψη»,1985 

 

Πηγή:ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ «ΝΥΧΤΑΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΜΑΧΑΙΡΙΩΝ»

Στις 30 Ιούνη 1934, ένα σοβαρό γεγονός συγκλόνισε τη νεοπαγή ακόμη χιτλερική Γερμανία: ο Ernst Röhm, επιστή­θιος φίλος του Αδόλφου Χίτλερ, συναγωνιστής του από την πρώτη στιγμή, ιδρυτής και αρχηγός των SA καθαιρέθηκε από τη θέση του και αντικαταστάθηκε μαζί με πολλούς συνεργάτες του. Στην πραγματικότητα, και αυτό δεν άργησε να γίνει γνωστό, ο Röhm και πολλοί άλλοι συνεργάτες του εκτελέστηκαν.

Πού οφειλόταν αυτό το αιματηρό ξεκαθάρισμα λογαριασμών; Τι έκρυβε μέσα του και πίσω του;

Ας δούμε πρώτα το ιστορικό των γεγονότων. Όπως ξέρουμε, η κυβέρνηση με καγκελάριο τον Α. Χίτλερ ορκίζεται στις 30 Γενάρη 1933. Το NSDAP είναι πια κυβέρνηση. Αρχίζει μια 12ετία χιτλερικής δικτατορίας που σήμερα ξέρουμε ότι τελείωσε μέσα στα ερείπια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ωστόσο, αυτό δεν είναι το πρώτο πρόβλημα που αντιμετω­πίζει. Οι αντίπαλοι της τσακίζονται γρήγορα, το κοινοβουλευ­τικό καθεστώς διαλύεται ουσιαστικά χωρίς αντίσταση, τίθεν­ται εκτός νόμου όλες οι οργανώσεις της εργατικής τάξης· και όμως η κυβέρνηση αυτή αντιμετωπίζει ένα σοβαρό και πιθανό­τατα απροσδόκητο πρόβλημα: τα SA.

Ας δούμε πρώτα τι είναι τα SA. Όπως δείχνει και το όνομα τους (Sturmabteilungen – Ομάδες Εφόδου) είναι μια οργάνω­ση παραστρατιωτικού χαρακτήρα. Ιδρύθηκαν στις 3 Αυγού­στου 1921 στο Μόναχο, την πόλη – λίκνο του Εθνικοσοσιαλισμού[1]. Στην αρχή παρουσιάστηκαν σαν αθλητικοί όμιλοι, γρή­γορα, όμως, εγκατέλειψαν τα προσχήματα και άρχισαν να εμφανίζονται ανοιχτά σαν οργανωμένες ένοπλες ομάδες, με φαιόχρωμη στολή, με βαθμούς κλπ. Συνέχεια