Δημόσιο Χρέος της Ελλάδας, 1960-1981


Φοίνικαςγράφει ο Αμετανόητος

Επειδή στο διαδίκτυο κατά καιρούς σε διάφορες αναρτήσεις διάβαζα δήθεν ότι η Χούντα δεν είχε δάνεια και δεν υπερφόρτωσε τη χώρα, καλό λοιπόν είναι να βάλουμε και κανά πίνακα να υπάρχει στο διαδίκτυο για να μαθαίνουν οι νεώτεροι…ειδικά αυτοί.

Ετη Εσωτερικός (εγχώριο νόμισμα) Εξωτερικός (ξένο νόμισμα) Σύνολο επί της % του ΑΕΠ
1960 4,27 5,43 9,7 10,2
1961 5,42 6,15 11,57 10,78
1962 7,19 5,95 13,14 11,58
1963 11,93 5,69 17,62 13,94
1964 14,29 7,13 21,42 15,08
1965 15,24 10,19 25,43 15,74
1966 20,21 11,86 32,07 17,95
1967 25,22 13,48 38,7 20,08
1968 31,35 14,01 45,36 21,84
1969 40,09 16,63 56,72 24,24
1970 44,46 19,25 63,71 24,18
1971 50,65 20,77 71,42 24,19
1972 62,24 25,27 87,52 25,78
1973 67,26 26,82 94,08 21,32
1974 79,71 34,4 114,11 21,53
1975 96,22 46,57 142,79 23,24
1976 128,23 44,4 172,63 22,91
1977 172,4 43,35 215,75 24,66
1978 291,08 50,34 341,42 32,67
1979 303,48 57,21 360,69
1980 350,45 91,97 442,42
1981 535

Τα ποσά είναι σε Δισεκατομμύρια Δραχμές.
Οι πηγές είναι από: Συνέχεια

Η έκρηξη των γεννήσεων στη Βρετανία είναι ευλογία, όχι κατάρα


της Πόλι Τόινμπι

Britain’s booming population is a blessing, not a curse

©The Guardian

 

 

 

 

 

 

Σύμφωνα με τους προοδευτικά σκεπτόμενους, η αύξηση του πληθυσμού είναι καλοδεχούμενη· οι άνθρωποι είναι ο πολυτιμότερος πόρος για μια ευημερούσα οικονομία. Μόνο οι μισάνθρωποι διαφωνούν με αυτό, ή οι κολλημένοι μαλθουσιανοί που στέλνουν πικρόχολα «τιτιβίσματα» για να καταγγείλουν κάθε κρατική ενίσχυση στην ανατροφή των παιδιών. Από την άποψη αυτή, τα δημογραφικά στοιχεία που ανακοινώθηκαν την Πέμπτη (8/8) από το «γραφείο εθνικών στατιστικών» (ONS) είναι θετικά για όλους. Για νέους και γέρους· για την οικονομία και την ευημερία μας. Μόνο όμως αν αξιοποιήσουμε αυτήν την ευκαιρία, με άρτιο σχεδιασμό.

 

 

 

Πέρσι ο πληθυσμός του Ηνωμένου Βασιλείου (UK) αυξήθηκε κατά 0.7% κι έφτασε στα 63.7 εκατομμύρια. Αυτό σημαίνει ακόμα 419,000 ολοζώντανοι και ζωηροί άνθρωποι. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αύξηση πληθυσμού σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Στη Γερμανία ο πληθυσμός μειώνεται γρήγορα, προς μεγάλη ανησυχία των Γερμανών. ΗΙταλίααδειάζει. Η Γαλλία τα πάει καλύτερα, καθώς διαθέτει μακρά παράδοση σε πολιτικές υπέρ της γεννητικότητας, που ευνοεί τις famillesnombreuses (πολύτεκνες οικογένειες).Αλλά σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην ΕΕ, το ONSαποκαλεί το Ηνωμένο Βασίλειο «χώρα νέων».

 

 

 

Ο δείκτης γεννητικότητάς μας είναι ο ψηλότερος εδώ και σαράντα χρόνια. Αυτό είναι εν πολλοίς αναμενόμενο, καθώς η μεταπολεμική γενιά, που έκανε τα παιδιά της τη δεκαετία του 1970 και στις αρχές εκείνης του 1980, αποκτά πλέον εγγόνια (έχω πέντε και μια καλή μου φίλη ετοιμάζεται να αποκτήσει το δέκατο, όλα κάτω των 5 ετών). Αυτό είναι θετικό από πάσης απόψεως: νέα ζωή, νέοι εργαζόμενοι, νέοι καταναλωτές· διάψευση των δυσοίωνων προβλέψεων για το πώς η μείωση στη σχέση εργαζόμενων προς συνταξιούχους πρόκειται να συνθλίψει τους νέους υπό το βάρος του κόστους της υγείας και των συντάξεων.

 

 

 

Το ένα τέταρτο των παιδιών που γεννήθηκαν πέρσι έχουν μητέρες που γεννήθηκαν εκτός Βρετανίας· πολύ παραπάνω από το 6% εδώ και μια δεκαετία. Αλλά το ONS μας θυμίζει πως εκεί ακριβώς οφείλεται κατά κύριο λόγο η αύξηση στους δείκτες γεννητικότητας.

 

 

 

Ένας άλλος λόγος που αυξάνει ο πληθυσμός είναι η αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης. Ιδίως αυξήθηκε εκείνο των ανδρών: μέσα σε 11 χρόνια, το ποσοστό όσων υπερβαίνουν το 75ο έτος αυξήθηκε κατά 26% στους άνδρες, έναντι 6% στις γυναίκες. Αυτό οφείλεται στη μείωση του καπνίσματος και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, σε συνδυασμό με τη βελτίωση των παροχών του «εθνικού συστήματος υγείας» (NHS) όσον αφορά την αντιμετώπιση του καρκίνου, των εγκεφαλικών και των καρδιοπαθειών. Η αύξηση των ηλικιωμένων και η μείωση των χηρών είναι επίσης καλά νέα, πόσο μάλλον που ελάχιστα επηρέασαν τη σχέση εργαζομένων προς συνταξιούχους.

 

 

 

Αυτό που κυρίως απασχολεί τα πρωτοσέλιδα -και αγχώνει την κυβέρνηση- είναι η μετανάστευση. Δύο μόλις χρόνια απομένουν πριν τη λήξη του χρονοδιαγράμματος στο οποίο αυτοπαγιδεύτηκε ο ο Κάμερον (Cameron) για να πετύχει τον -εντελώς εξωπραγματικό- στόχο να περιορίσει το πλεόνασμα στο ισοζύγιο της μετανάστευσης σε μερικές «δεκάδες χιλιάδες». Πέρσι ήρθαν στο UK165 χιλιάδες περισσότεροι από όσους έφυγαν. Τι άλλο μπορεί να κάνει η κυβέρνηση; Να ενθαρρύνει μαζικές μεταναστεύσεις Βρετανών στο Γιβραλτάρ ή στην ισπανική costadelσυνταξιοδότησης;

 

 

 

Η ίδια η αρχική ιδέα, πως η μείωση της μετανάστευσης δεν εξαρτάται μόνο από όσους έρχονται στη Βρετανία αλλά και από όσους την εγκαταλείπουν, ήταν μια από τις πιο μνημειώδεις παραδοξολογίες αυτής της κυβέρνησης.

 

 

 

Οι πάντες δεχόμαστε πως τα σύνορα της χώρας πρέπει να ελέγχονται αυστηρά, αλλά όσον αφορά τον περιορισμό της μετανάστευσης, η κυβέρνηση επιλέγει να πλήξει τον ευκολότερο στόχο -τους ξένους φοιτητές! Αδιαφορώντας για τις διαμαρτυρίες όλων των πανεπιστημίων, συνεχίζει να συρρικνώνει μια πλουτοπαραγωγική πηγή 8 δις λιρών. Παρά την επίσκεψη του Κάμερον στην Ινδία για να προωθήσει τις διμερείς μας συναλλαγές, φέτος ήρθαν στα βρετανικά πανεπιστήμια 24% λιγότεροι προπτυχιακοί και 28% λιγότεροι μεταπτυχιακοί Ινδοί φοιτητές, αποθαρρυμένοι από τα ακραία εμπόδια στην έκδοση βίζας και άδειας παραμονής τους σε σχέση που ό,τι τους ζητούν στις ΗΠΑ ή τη Γερμανία.

 

 

 

Όσον αφορά το αν μετά τις σπουδές τους φεύγουν από τη χώρα ή παραμένουν εδώ, ποιο είναι το πρόβλημα να καλοδεχτούμε στη χώρα μας μερικούς έξυπνους και εύπορους πτυχιούχους πανεπιστημίων; Ο Γκάβιν Μπάρουελ (GavinBarwell), ο θαρραλέος Συντηρητικός βουλευτής που ίδρυσε μαζί με άλλους την οργάνωση «η μετανάστευση είναι σημαντική» η οποία προωθεί την παραγωγική μετανάστευση, λέει επίσης πως πολλοί πολύτιμοι φοιτητές αποστρέφονται τη Βρετανία λόγω του τόνου που έχει λάβει εδώ η συζήτηση για τη μετανάστευση. Αυτό δεν πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη: αρκεί ένα «κλικ» στο ποντίκι τους για να δούνε τις χώρες τους να αποκαλούνται «μάο μάο» και κανέναν ενθαρρυντικό ή φιλόξενο λόγο, από ολόκληρο σχεδόν το πολιτικό φάσμα.

 

 

 

Κατά πόσο θα συνεχίζαμε να θέλουμε να περιορίσουμε τη μετανάστευση αν μαθαίναμε πως το «γραφείο δημοσιονομικής υπευθυνότητας» (OBR) προειδοποιεί πως αν η μετανάστευση σταματούσε εντελώς, το δημόσιο χρέος του Ηνωμένου Βασιλείου θα αύξαινε ως τα μέσα του τρέχοντος αιώνα στο 187%, από 74% που είναι σήμερα;

 

 

 

Αλλά φυσικά η αξία της μετανάστευσης εξαρτάται από το ποιος ωφελείται από αυτήν. Ως σήμερα αξιοποιήθηκε υπερβολικά συχνά για να συγκρατεί τους μισθούς και να αποτρέψει τις δαπάνες για κατάρτιση του εργατικού δυναμικού.

 

 

 

Αν κοιτάξει κανείς λεπτομερώς τα δημογραφικά στοιχεία, υπάρχουν κρυμμένα κι άλλα καλά νέα: έχουμε λιγότερους θανάτους εμβρύων -και οι γέννες από κορίτσια κάτω των 16 ετών έχουν μειωθεί κατά 34% σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία. Οφείλεται άραγε αυτό στο πρόγραμμα αποτροπής της εφηβικής εγκυμοσύνης που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις των Εγρατικών; Κι αν ναι, γιατί τώρα το καταργούν; Ή μήπως εντάσσονται στην ίδια τάση που μειώνει την εγκληματικότητα στα αγόρια και οδηγεί όλα τα παιδιά -αγόρια και κορίτσια- να παραμένουν πιο πολύ καιρό στο σχολείο;

 

 

 

Οι οικογένειες δεν γίνονται πολυπληθέστερες, αλλά πιο ολιγομελείς. Σήμερα έχουμε περισσότερες οικογένειες με ένα παιδί από ότι πριν δέκα χρόνια, λιγότερες με δύο παιδιά, ακόμα λιγότερες με τρία κ.ο.κ. Ελάχιστες είναι οι πολυμελείς οικογένειες που είναι συγκεντρωμένες σε συγκεκριμένες γειτονιές. Στο Τάουερ Χάμλετς έχουμε μεγάλη συγκέντρωση νοτιοασιατών, αλλά οι μητέρες που έχουν γεννηθεί εκτός Ηνωμένου Βασιλείου πλέον γεννούν μόλις 0.4 παιδιά περισσότερα από ότι όσες γεννήθηκαν εδώ -κι η διαφορά διαρκώς μικραίνει.

 

 

 

Όλα τα παραπάνω είναι χωρίς εξαίρεση θετικά για το μέλλον. Ακούω ήδη ορισμένους ανησυχούντες περιβαλλοντιστές· φυσικά έχουν δίκιο: η ύπαρξη περισσότερων ανθρώπων κάνει πιο επιτακτική την ανάγκη να περιοριστεί το ανθρακικό αποτυύπωμα του καθενός μας.

 

 

 

Αλλά για να αποδειχθούν πραγματικά καλά νέα όλα αυτά τα στοιχεία, η χώρα θα χρειαστεί να κάνει τις σωστές επιλογές. Η πρώην επικεφαλής της στατιστικής υπηρεσίας εξέφρασε δημοσίως την απογοήτευσή της από την ανικανότητα των πολιτικών να συμπεριλάβουν τα δημογραφικά στοιχεία στους σχεδιασμούς τους. Γιατί να έχουμε τόσο λίγα νηπιαγωγεία, όταν ξέρουμε πόσα παιδιά έχουν γεννηθεί εδώ και τέσσερα χρόνια; Γιατί να σπαταλάμε πολύτιμους πόρους στα εταιρικά «ελεύθερα» σχολεία αντί να αυξάνουμε τις θέσεις στα κρατικά σχολεία; Γιατί να περιορίζουμε τις δαπάνες για σχολικά κτίρια, και να κλείνουμε βρεφονηπιακούς σταθμούς (έχουν απομείνει μόνο 500 περιοχές «ασφαλούς εκκίνησης» με δομές προνηπιακής εκπαίδευσης!);

 

 

 

Το «ινστιτούτο έρευνας δημοσίων πολιτικών» (IPPR) μόλις εξέδωσε μια έκθεση που αποκαλύπτει την ακαταλληλότητα των πινάκων αξιολόγησης των νηπιαγωγείων και των βρεφονηπιακών σταθμών που εκπονεί το «γραφείο για τις εκπαιδευτικές προδιαγραφές, τις υπηρεσίες για τα παιδιά και τις δεξιότητες» (OFSTED) και δεν βρίσκει «καμία στατιστική σχέση» μεταξύ της βαθμολογίας του OFSTEDκαι της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών στα νηπιαγωγεία. Αν θέλουμε να διορθώσουμε μια κατάσταση στην οποία τα τρίχρονα με γονείς ελεύθερους επαγγελματίες κατέχουν διπλάσιο λεξιλόγιο από τους συνομηλίκους τους που προέρχονται από φτωχότερες κοινωνικές ομάδες, το IPPRζητάει το διορισμό 12,000 επιπλέον πτυχιούχων νηπιαγωγών.

 

 

 

Αλλά πού θα ζήσουν όλοι αυτοί οι νέοι άνθρωποι; Τα δημογραφικά στοιχεία θα έπρεπε να οδηγήσουν σε ένα μαζικό στεγαστικό πρόγραμμα. Τα ευρήματα του ONSδείχνουν πως ο πληθυσμός αυξάνεται κατά κύριο λόγο στα νοτιοανατολικά, αλλά ελάχιστα στα βορειοανατολικά. Ως πότε θα οδηγούνται οι πάντες νότια για να βρίσκουν δουλειά και βόρεια για να βρουν σπίτι -αλλά χωρίς δουλειά; Η μετανάστευση είναι καλή για το ΑΕΠ, αλλά ως πότε η το ΑΕΠ θα κατευθύνεται στους ελάχιστους πλουσιότερους, ενώ όλο το κόστος της ανατροφής των παιδιών θα επιβαρύνει τους φτωχότερους; Μόνο η καθιέρωση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος μπορεί να σπάσει τη σύνδεση μετανάστευσης-μείωσης μισθών. Οι καλά καταρτισμένοι μετανάστες δεν προσφέρουν όσα θα μπορούσαν αν γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τσιφούτηδες εργοδότες που τους αξιοποιούν για να παρακάμπτουν την υποχρέωσή τους να προσφέρουν γερμανικού τύπου κατάρτιση και επιμόρφωση στους νέους Βρετανούς.

 

 

 

Σήμερα συρρικνώνουμε το κράτος και τις κοινωνικές υπηρεσίες (το NHS, το σιδηρόδρομο, τα πανεπιστήμια, τις δημόσιες βιβλιοθήκες, τις πισίνες και τα μουσεία) ενώ χρειάζονται επέκταση προκειμένου να ανταποκριθούν στην αυξανόμενη ζήτηση. Όλα αυτά τα καινούργια μωρά θα συνεισφέρουν στα κρατικά ταμεία. Αρκεί οι φορολογικές τους εισφορές να μην μετατραπούν σε ιδιωτικό πλούτο -και δημόσια φτώχεια. Αν τα έσοδα που φέρνουν δεν μοιρασθούν δικαιότερα μέσω της ανάπτυξης των δημοσίων αγαθών, τότε μπορεί να χάσουμε την ευκαιρία που αντιπροσωπεύει η αύξηση του πληθυσμού -που θα γίνει τότε πράγματικά από ευλογία, κατάρα.

 


H Polly Toynbee είναι σχολιογράφος στον «Γκάρντιαν»

Πηγή. http://www.ppol.gr

 

Ακρως ειρωνικό άρθρο του Guardian σαρκάζει την πιο προκλητική εργασιακή πολιτική στην ιστορία μετά την παιδική εργασία!


Ακρως ειρωνικό άρθρο του Guardian σαρκάζει την πιο προκλητική εργασιακή πολιτική στην ιστορία μετά την παιδική εργασία

Ο τίτλος του άρθρου του τακτικού συνεργάτη της βρετανικής εφημερίδας Guardian, Λάρι Έλιοτ, τα λέει όλα: «Γιατί να σταματήσουμε τις συμβάσεις μηδενικών ωρών; Ας αναβιώσουμε και την παιδική εργασία».

Στόχος τα λεγόμενα «zero-hours contracts», επί το ελληνικότερον «συμβάσεις μηδενικών ωρών», απόρροια μιας εργασιακής πολιτικής, η οποία δεν προσφέρει στους εργαζομένους ούτε κανονική εργασία ούτε σταθερό εισόδημα, πριμοδοτώντας τα συμφέροντα του εργοδότη.

Ο δικαιολογημένα ειρωνικός, σχεδόν σαρκαστικός τόνος του άρθρου διαπνέει όλο το εύρος του κειμένου, όπου ο αρθρογράφος σημειώνει:

Είναι κρίμα που ο Καρλ Μαρξ δεν ζει για να σχολιάσει το γεγονός πως το 90% των εργαζομένων της επιχείρησης Sports Direct δουλεύουν υπό καθεστώς εργασιακής σύμβασης μηδενικών ωρών… Ο συγγραφέας του Κομμουνιστικού Μανιφέστου θα ειχε επίσης πολλά να πει όσον αφορά στο ότι ένας στους τέσσερις ανθρώπους δουλεύουν υπό καθεστώς τυχαίας εργασίας [χωρίς να ξέρουν πόσο θα εργάζονται για πόσες ώρες την ημέρα]», επισημαίνει ο Ελιοτ, συμπληρώνοντας με περίσσια βιτριολική ειρωνεία πως «ο [υπουργός Επιχειρήσεων] Βινς Κέιμπλ θα μπορούσε να μηχανευτεί κι άλλους τρόπους ώστε να κάνει την εργασιακή αγορά ακόμη πιο «ευέλικτη»: για παράδειγμα, να επαναφέρει το Νόμο για τα Εργοστάσια του 1874, ο οποίος απαγόρευε σε παιδιά κάτω των δέκα ετών να εργάζονται σε αυτά ή τον προηγηθέντα Νόμο του Δεκαώρου του 1847, ο οποίος επέβαλε πως κανένα παιδί δεν θα εργάζεται για παραπάνω από δέκα ώρες την ημέρα. Ή να είναι ακόμη πιο τολμηρός και να ανακοινώσει πως το βρετανικό κοινοβούλιο έκανε λάθος όταν το 1841 ψήφισε να σταματήσει η εργασία σε υπόγειο χώρο για παιδιά κάτω των δέκα ετών.

Το συγκεκριμένο καθεστώς εργασίας πρωτοθεσπίστηκε τη δεκαετία του ’90 για να εξυπηρετήσει κυρίως το λιανεμπόριο και τα εποχικά επαγγέλματα, ενώ πριν από περίπου μία εβδομάδα δημοσίευμα της εθνικής στατιστικής υπηρεσίας της Βρετανίας επισήμαινε πως ο αριθμός των εργαζομένων με zero-hours contracts έχει αυξηθεί κατά 25%, φτάνοντας τα 250.000 άτομα, και πως οι εργοδότες που απασχολούν υπαλλήλους με τις ευέλικτες «συμβάσεις μηδενικών ωρών» ξεπερνούν πλέον τους 1.000, μεταξύ των οποίων καταστήματα και μεγάλες αλυσίδες λιανικής, ξενοδοχεία, αλλά και δεκάδες ακόμη επιχειρήσεις, κυρίως στο κλάδο της ψυχαγωγίας, της υγείας και της παιδείας. Στη λίστα βρίσκεται ακόμη και το Ανάκτορο του Μπάκιγχαμ!

Στις συμβάσεις αυτές ο εργαζόμενος δεν έχει καμία απολύτως γνώση για το πόσες ώρες και ημέρες θα δουλέψει, δεν καλύπτεται από το νόμιμο κατώτερο μισθό και δεν έχει δικαίωμα επιδόματος ασθενείας ή, πολύ περισσότερο, αδείας. Πληρώνεται μόνο για τις ώρες που εργάζεται, και το χειρότερο είναι ότι για το υπόλοιπο διάστημα της εβδομάδας είναι υποχρεωμένος να βρίσκεται σε καθεστώς αναμονής για την περίπτωση που θα επικοινωνήσουν μαζί του (αν δεήσουν να επικοινωνήσουν, ακόμη και τη τελευταία στιγμή ), ζητώντας του να προσέλθει για εργασία.

Το πιο σκανδαλώδες, όμως, είναι ότι όσο βρίσκεται σε αναμονή δεν έχει δικαίωμα να αναζητήσει άλλη δουλειά, εκτός και αν πάρει το πράσινο φως και την σχετική άδεια από τον εργοδότη του.

Πηγή,http://www.iefimerida.gr

Οι Ναζιστές Της ΕΕ Και Η Οικογένεια Quandt (Video ‘Silence Of The Quandts’)


Πλήθος νέων στοιχείων αποδεικνύουν ότι η Γερμανική οικονομική ελίτ της ΕΕ έχει ναζιστικές καταβολές. Αυτό εξηγεί και κάποιες πτυχές της σημερινής Γερμανικής οικονομικής πολιτικής, που είναι απάνθρωπη, σωβινιστική, αλλά και τυφλωμένη [όπως ο Χίτλερ] για την αναπόφευκτη ήττα της! Η Γερμανία ποτέ δεν απαλλάχτηκεαπό τη διάχυτη, υποβόσκουσα επιρροή του ναζιστικού της παρελθόντος: Είναι γεμάτη κρυπτο-ναζί, που είναι μάλιστα… ορίτζιναλ ναζί, όχι… ιμιτασιόν όπως οι δικοί μας γελοίοι Χρυσαύγουλοι. Επιπλέον, η πλουτοκρατία της Γερμανίας στήριξε από την αρχή τον ναζισμό και αργότερα, για παρόμοιους λόγους (όπως αποκαλύπτεται) στήριξε από την αρχή (για την ακρίβεια… συν-δημιούργησε) και την Ε.Ε.

  • Walter HallsteinWalter HallsteinΟ πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Walter Hallsteinήταν Διαπρεπής Ναζί Δικηγόρος Και Βασικός  Αρχιτέκτονας Της Ε.Ε των ΒρυξελλώνΣε ομιλία του για την Ευρώπη, ότανο Χίτλερ μεσουρανούσε, o Χάλστάϊν υποστήριξε περίπου τις ίδιες ιδέες όπως σε μία άλλη ομιλία του για την ίδρυση τηςΕυρωπαϊκής Ενωσης, μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο! Kλικ στο προηγούμενο λινκ για ξεσκέπασμα αυτού του ξεπλυμένου καρα-ναζιστή που έγινε “δημοκρατικός” ευρω-πατριάρχης!

Αυτό ήταν μικρό παράδειγμα όσων βρήκα (και διασταύρωσα) στο βιβλίο ΟΙ ΝΑΖΙΣΤΙΚEΣ ΚΑΤΑΒΟΛEΣ ΤΗΣ «Ε.Ε ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ» (σε Ελληνική μετάφραση, δωρεάν για ανάγνωση ή κατέβασμα). Οι συγγραφείς Paul Anthony Taylor, Aleksandra NiedzwieckiDr. Matthias Rath και ο (εποιζών του Αουσβιτς) August Kowalczyk δεν μασάνε τα λόγια τους! Tεκμηριώνουν τα πάντα. Στο μεταξύ, αλίευσα (κι ανέβασα με αγγλικούς υπότιτλους) το πλήρες ντοκυμαντέρ “Η Σιωπή των Κουάντ” (‘Silence of the Quandts’) που τράνταξε τη Γερμανία αλλά δεν διαδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Αφορά την οικογένεια Quandt, που σήμερα κατέχει το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών της ΒΜW, αλλά αρχικά θησαύρισεαπό τη δουλεία κρατουμένων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης:

[ENGLISH SECTION: Click HERE]

Κάτω από το άγρυπνο μάτι ένστολων Ες-Ες, στο εργοστάσιο μπαταριών “VARTA” της οικογένειας Quandt, οι κατάδικοι δούλευαν χωρίς προστασία από τις αναθυμιάσεις μολύβδου. Με το “καλημέρα σας”, οι σαδιστές φρουροί τους έλεγαν “θά’στε τυχεροί αν ζήσετε έξη μήνες. Οι Quandt έκρυψαν τα πάντα, επί σειρά ετών, αλλά τελικά δεν τα κατάφεραν…

  • ΤΙ συμβαίνει λοιπόν,  στη σημερινή Γερμανία; Πλήθος μελών της σημερινής Γερμανικής Οικονομικής Ελίτ είναι κληρονόμοι ναζιστών βιομηχάνων, που (κατά κανόνα) χρησιμοποίησαν για καταναγκαστική εργασία καταδίκους στρατοπέδων συγκέντρωσης, (επιλεγμένους με κριτήριο τη σωματική αντοχή) όπως έκανε ο Günther Quandt (πατριάρχης της οικογένειας Quandt).
  • Μετά τον Β’ Πόλεμο, οι παππούδες και μπαμπάδες των σημερινών Γερμανών κροίσων γλύτωσαν την τιμωρία, ή υπέστησαν πολύ μαλακές ποινές και δεν έχασαν τα πλούτη τους. Αρκετοί δεν εντοπίστηκαν, όπως ο Günther Quandt, του οποίου ο φάκελλος έκανε φτερά (κι έτσι δεν δικάστηκε) με μυστική μεθόδευση των Συμμάχων, που είχανεπείγουσα ανάγκη τις δικές του… μπαταρίες “VARTA”(!) για τα οχήματά τους, μετά την ήττα του Τρίτου Ράϊχ:

Günther Quandt, Wehrwirtschaftsführer

Günther Quandt, Wehrwirtschaftsführer

Η υπόθεση της οικογένειας  Quandt είχε απασχολήσει αρκετά ελληνικά μπλοκ αλλά… περίμενα μέχρι να βρω το πλήρες ντοκυμαντέρ και να το ανεβάσω στοYoutube, ενώ στο μεταξύ προέκυψαν άλλα θέματα. Μια αρκετά λεπτομερή παρουσίαση της υπόθεσης δίνει π.χ. το άρθρο Tα εγγόνια του Γιόζεφ Γκέμπελς οι δισεκατομμυριούχοι κληρονόμοι της αυτοκινητοβιομηχανίας ΒMW“. Για την ύπαρξη του βιβλίου “Ναζιστικές Καταβολές της ΕΕ”, έμαθα πρώτη φορά μέσω της ανάρτησης ΟΙ ΝΑΖΙΣΤΙΚEΣ ΚΑΤΑΒΟΛEΣ ΤΗΣ «Ε.Ε ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ» [e-book] στο blog justice for greece“.

Διαβάστε επίσης:


Τώρα… όπως ακριβώς κάνει η mainstream Δεξιά στην Ελλάδα, που ενισχύει με διάφορους υπόγειους τρόπους τη Χρυσή Αυγή (π.χ. τυπώνοντας τα φυλλάδιά της), ανέκαθεν κάνοντας ό,τι μπορεί για να κουκουλώσει “αταξίες” ναζιστών ή ακροδεξιών και να ικανοποιήσει κάποια καπρίτσια τους, έτσι ακριβώς και το σημερινό γερμανικό κατεστημένο (ή, τουλάχιστον, το παρα-κράτος του, μαζί με κάποια συμφέροντα)… ‘μυστηριωδώς’ “χάνει φακέλλους” νεο-ναζί, κουκουλώνοντας και τα εγκλήματά τους(όπως έγινε επί σειρά ετών και στην υπόθεση της ναζιστικής συμμορίας δολοφόνων “National Socialist Underground). [Δείτε π.χ. το άρθρο «Ποιοι προστάτευαν τους δολοφόνους νεοναζί; ]. Στην Ιδεόσφαιρα, το Γερμανικό κατεστημένο σήμερα προωθεί τοΝέο Ρεύμα Συλλογικής Απο-ενοχοποίησης για το Ναζισμό και Αποκατάστασης της “Γερμανικής Αυτοπεποίθησης”, που εκφράζεται σε αμέτρητα εθνικιστικά γερμανικά blog(συνήθως όχι με φανερό τρόπο ναζιστικά)  και (ιδίως) κανάλια στο YouTube.

Η Οικογένεια Γκέμπελς, με τον θετό γιό του Harald Quandt ένστολο Ες-Ες

Η Οικογένεια Γκέμπελς (στο βάθος ο ένστολος θετός γιός του Γκέμπελς, Harald Quandt)

Είναι πασίγνωστο, ότι η Δίκη της Νυρεμβέργης (όπως περίπου και η δική μας Δίκη της Χούντας) τιμώρησε ελάχιστους, κυρίως τους επικεφαλής του Τρίτου Ράϊχ μαζί με ελάχιστους άλλους εγκληματίες ναζί. Πολύ ελάχιστους, σε σύγκριση με το τεράστιο πλήθος τους. Βέβαια, καταδίκασε σε θάνατο (ή ισόβια) ένα μεγάλο μέρος της ναζιστικής ηγεσίας,αλλά όλους τους άλλους… είτε δεν τους δίκασε, είτε τους άφησε να πέσουν στα μαλακά με προκλητικά ελαφριές ποινές. Επέδειξε ιδιαίτερη επιείκεια σε όσους κρίθηκαν χρήσιμοι για την οικονομική ανασυγκρότηση της Ομοσπονδιακής Γερμανίας ή τις μυστικές υπηρεσίες της.

Reinhard Gehlen

Reinhard Gehlen

Πασίγνωστη περίπτωση, ο Reinhard Gehlenκορυφαίος ναζί που (αντί να τιμωρηθεί) διορίστηκε αρχηγός της μετα-πολεμικής Γερμανικής Μυστικής Υπηρεσίας και της περιβόητης “Οργάνωσης Γκέλεν“): Καθόλου “μεμονωμένο περιστατικό”, όπως τεκμηριώνεται κι εδώ:

[ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΚΕΛΕΝ»]

Πολλές άλλες περιπτώσεις παράμειναν ελάχιστα γνωστές στο ευρύ κοινό, ιδίως στην Ελλάδα.

Π.χ. ο “γιατρός” του Αουσβιτς (και σχεδιαστής μονάδας πειραμάτων σε κρατουμένουςFritz ter Meer, εφάμιλλος σε εκληματικότητα με τον περιβόητο Δρ. Γιόζεφ Μέγκελε.

Ο Fritz ter Meer πήγε φυλακή πέντε μόνο χρονάκια. Μετά, έγινε ο επικεφαλής του φαρμακευτικού κολοσσού “BAYER”, που παράγει την Ασπιρίνη! Όμως οι πονοκέφαλοι που προκαλούν οι νέες αποκαλύψεις για τον κρυπτο-ναζισμότης σημερινής Γερμανίας, στην ηγεσία της ΕΕ (και στους υποστηρικτές των μνημονίων) δεν περνάνε πια  με… Ασπιρίνη! :-) 

Η αγγλική wikipedia γράφει:

…From 1925 to 1945 Fritz ter Meer was on the board of IG Farben AG. He was involved in the planning of Monowitz concentration camp, a satellite camp ofKZ Auschwitz. Fritz ter Meer was sentenced to seven years in prison in theNuremberg Trials in 1948. After he was released in 1951 he became supervisory board chairman (Aufsichtsratsvorsitzender) of Bayer AG. [……]Fritz Ter Meer He was released early in the summer of 1950 because of “good behavior” in prison for war criminals from the prison in Landsberg and was given the removal of the restrictive clause of the Allied War Crimes Act No. 35 in 1956 and became Chairman of Bayer AG. In subsequent years, he also took on board positions at a number of other companies, including, inter alia, Theodor Goldschmidt AG, Commerzbank AG, Bank Association, Duewag, VIAG and Union Bank AG, West Germany. His achievements in the reconstruction of the chemical industry in Germany are considered significant.

(Είδατε; Kαι μετά οι… μαλάκες ρωμιοί νεο-ναζί μιλάνε για “Εβραίους καπιταλιστές”…) :-)

Χάρις σε εγκληματικά ναζιστικά αποβράσματα όπως ο Fritz ter Meer και “ευρω-πατέρες” όπως ο Walter Hallsteinο κρυπτο-ναζισμός της μετα-πολεμικής Γερμανίαςθεμελιώθηκε αθόρυβα, βαθιά, μεθοδικά, όλα τα μεταπολεμικά χρόνια, μέχρι που…ξεσάλωσε η κτηνωδία της σημερινής Γερμανικής Οικονομικής Πολιτικής, όπως τη βιώνουμε εμείς οι Νότιοι… untermensch:-) Διαβάστε επίσης:


ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Η υπόθεση του Γερμανικού κρυπτο-ναζισμού, όμως… δεν περιορίζεται σε σκοτεινές βιογραφίες πλουτοκρατών, ναζί “ευρω-πατέρων” και δολοφόνων με υπόγειες διασυνδέσεις. Ιδού τι λέει ο Αρης Χατζηστεφάνου για την επίσημη Γερμανική πολιτικήσήμερα:

Ο Μπράουν, ο Φισερ και η … Μέρκελ (του Άρη Χατζηστεφάνου)

Οι μεγαλύτερες γερμανικές βιομηχανίες απαιτούν πρόσβαση σε πρώτες ύλες ακόμη και αν απαιτηθεί προσφυγή στα όπλα (!!!)

«Ο Μπραουν, ο Φισερ και ο Κραφτ ξανασμίξαν πάλι και φτιάξανε τραστ» τραγουδούσε πριν από χρόνια ο ”Βασίλης Παπακωνσταντίνου”, σε στίχους του Γιάννη Νεγρεπόντη και μουσική του Μάνου Λοϊζου. Και όπως όλα δείχνουν το τραγούδι της δεκαετίας του ’60 βρίσκει νέο νόημα στη Γερμανία του 2013.

Πριν από σχεδόν ένα χρόνο οι ισχυρότερες βιομηχανίες της Γερμανίας ίδρυσαν την περίφημη Συμμαχία για τις Πρώτες Ύλες (Rohstoffallianz) με στόχο, όπως αναφέρεται στο καταστατικό της, «να ανοίξει νέους δρόμους για την παροχή πρώτων υλών στη γερμανική βιομηχανία». Ανάμεσα στους πρώτους πυλώνες της συμμαχίας συναντά κανείς μεγαθήρια της γερμανικής οικονομίας όπως η Volkswagen, η ThyssenKrupp και η Bayer.

Η ίδρυση της συμμαχίας πέρασε αρχικά στα ψιλά του γερμανικού και του διεθνούς Τύπου καθώς η Rohstoffallianz θύμιζε περισσότερο ένα από τα δεκάδες ιδρύματα ερευνών, που απλώς αναλαμβάνουν να παρουσιάζουν αναλύσεις επί αναλύσεων για την πορεία της βιομηχανικής παραγωγής. Σε σύντομο χρονικό διάστημα όμως αποδείχθηκε ότι η Συμμαχία για τις Πρώτες Ύλες μετατρεπόταν σε ένα πανίσχυρο βιομηχανικό λόμπι, το οποίο χτυπούσε τα τύμπανα του πολέμου καλώντας το Βερολίνο να προετοιμαστεί στρατιωτικά για τον έλεγχο κρίσιμων πλουτοπαραγωγικών πηγών του πλανήτη.

Η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt δεν άφηνε περιθώρια παρερμηνείας σχετικά με τις προθέσεις των κολοσσών της γερμανικής βιομηχανίας. «Νέος στόχος για τη Γερμανία η εξασφάλιση πρώτων υλών» τιτλοφορούσε σχετική ανάλυσή της, στην οποία σημείωνε με νόημα ότι «τα προηγούμενα πολιτικά μέτρα για την εξασφάλιση πολύτιμων πρώτων υλώνδεν αρκούν πλέον». Οι Γερμανοί αναλυτές χαρακτήριζαν την εξάρτηση της Γερμανίας σαν «αχίλλειο πτέρνα» της χώρας και προειδοποιούσαν ότι οι τομείς υψηλής τεχνολογίας μπορούν να αποκοπούν εύκολα από τα απαραίτητα στοιχεία για τη λειτουργία τους. Στην ανάλυσή της ηHandelsblatt απαριθμεί σειρά στοιχείων όπως το λίθιο, το κοβάλτιο, το ίνδιο, το χρώμιο αλλά και σπάνιες γαίες ο έλεγχος των οποίων θα καθορίσει τις γεωπολιτικές και οικονομικές ισορροπίες στον πλανήτη για τον 21ο αιώνα. Το μήνυμα ήταν σαφές: η πολιτική και οικονομική διπλωματία του Βερολίνου πρέπει πλέον να συνοδεύεται και από στρατιωτικά μέσα.


«Ο Μπραουν, ο Φισερ και ο Κραφτ ξανασμίξαν πάλι και φτιάξανε τραστ»

Ελληνικοί Στίχοι German Translation
Τρίτος παγκόσμιοςΟ Πέτρος, ο Γιόχαν κι ο Φράνς
σε φάμπρικα δούλευαν φτιάχνοντας τανκς
ο Πέτρος, ο Γιόχαν κι ο Φράνς
αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας τανκςΟ Πέτρος, ο Γιόχαν κι ο Φράνς
δουλεύαν στον Μπράουν, στο Φίσερ, στον Κράφτ
ο Μπράουν, ο Φίσερ κι Κράφτ
αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας τραστΟ Πέτρος, ο Γιόχαν κι ο Φράνς
ανέμελοι δούλευαν πάντα στα τανκς
ποτέ τους δε διάβασαν Μαρξ
ιδέα δεν είχαν για τραστ και για κραχΟ Μπράουν, ο Φίσερ κι Κράφτ
χωρίσαν σε Μπράουν σε Φίσερ σε Κραφτ
ο Μπράουν, ο Φίσερ κι ο Κράφτ
εχθροί τάχα γίναν διαλύσαν το τραστΚαι πριν μάθουν τι είπε ο Μαρξ
στρατιώτες τους πήραν στον πόλεμο παν
ο Πέτρος, ο Γιόχαν κι ο Φράνς
σαν ήρωες έπεσαν κάτω απ’ τα τανκςΟ Μπράουν, ο Φίσερ κι Κράφτ
σκεφτήκαν και βρήκαν πως φταίει ο Μαρξ
ο Μπράουν, ο Φίσερ κι Κράφτ
ξανάσμιξαν πάλι και φτιάξανε τραστ
Der dritte WeltkriegDer Peter, der Johann und der Franz
arbeiteten in einer Fabrik, in der sie Panzer bauten
der Peter, der Johann und der Franz
wurde unzertrennlich durchs Panzer bauenDer Peter, der Johann und der Franz
arbeiteten bei Braun, bei Fischer, bei Kraft
Braun, Fischer und Kraft
wurde unzertrennlich beim Schließen von „trusts“Der Peter, der Johann und der Franz
arbeiteten immer unbekümmert bei den Panzern
sie haben nie Marx gelesen
sie hatten keine Ahnung von „trusts“ und KrachBraun, Fischer und Kraft
trennten sich in Braun, in Fischer, in Kraft
Braun, Fischer und Kraft
wurden wohl Feinde, sie lösten den „trust“ aufUnd bevor sie wussten, was Marx gesagt hat,
wurde sie zu Soldaten und gehen in den Krieg
der Peter, der Johann und der Franz
fielen wie Helden unter die PanzerBraun, Fischer und Kraft
dachten nach, und entdeckten, dass Marx schuld ist
Braun, Fischer und Kraft
vereinten sich wieder und schlossen einen „trust“

Στίχοι/Μουσική: Γιάννης Νεγρεπόντης/Μάνος Λοΐζος

Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Κώστας Θωμαΐδης

Πηγή,http://omadeon.wordpress.com

Εύθραυστες αναπνοές!


528475_image01_11
Προχθές,μετά από ένα αργό και γραφειοκρατικό πρωινό στους κόλπους του αγαπημένου μας ΟΑΕΔ, έσυρα τα ακόμα πιο αργά πόδια μου μέχρι τα ΚΤΕΛ, προκειμένου να πάρω την υπερταχεία (!) γραμμή για Ασπροβάλτα (αλλαγή δύο λεωφορείων και περίπου δίωρη διαδρομή για σχεδόν πενήντα χιλιόμετρα απόσταση), όπου και επιτέλους θα με περίμενε η αρχή του καλοκαιριού μου… πλάι στα πιο αγαπημένα μου πρόσωπα… την οικογένειά μου!

Εκεί…. καθισμένη σε ένα ξύλινο παγκάκι, κουρασμένη και σχεδόν ζαλισμένη από την ένταση του ήλιου συνεχόμενα τόσες ώρες πάνω στο κεφάλι μου… παρακαλούσα να έρθει επιτέλους το δικό μου λεωφορείο.. και να με σώσει από τον φούρνο της εξωτερικής ατμόσφαιρας και από μία πιθανή ηλίαση…
Πρώτη στάση Παλαιοκόμη, και από κει ανταπόκριση για Ασπροβάλτα και Θεσσαλονίκη, μονολόγησα από μέσα μου με μία διάθεση επανάληψης… και φόβου στιγμιαίας βραχυπρόθεσμης απώλειας μνήμης…

– «Και συ Παλαιοκόμη πηγαίνεις;».. αποκρίθηκε μία φωνούλα από δίπλα μου, τόσο αχνή όσο και κείνη που φτάνει κάποιες φορές στο αυτί μας κατά τη διάρκεια ενός υπεραστικού τηλεφώνου..

Μια γιαγιά μαυροφορούσα, με γκρίζα μαλλιά, πιασμένα κότσο πίσω ψηλά στο κεφαλάκι της… κανονική σε ύψος και κιλά… μελαχρινή στο δέρμα… με δυο μεγάλα καστανά μάτια… με μία φαρδιά χρυσή βέρα στο δεξί της χέρι… μία μικρή τσάντα στην άκρη δίπλα της και ένα μπαστουνάκι ξύλινο- μαρτυρία των χρόνων που πέρασαν από πάνω της- φαινόταν να λαχταράει λίγη συντροφιά… Δυστυχώς.. ως άνθρωπος δηλώνω τώρα ένοχη… και γεμάτη τύψεις. Η πρώτη μου σκέψη, η καθαρά εγωιστική… που δηλώνει απόλυτα μόνο τη δική μου διάθεση απέναντι στην αλληλεπίδραση με το περιβάλλον.. ήταν το γιατί ενώ αυτή τη στιγμή θέλω να βυθιστώ στην αόρατη υπόστασή μου και να μην υπάρχω για κανέναν, βρέθηκε ένας ξένος άνθρωπος να «διαρρήξει» την ηρεμία μου… Επειδή, όμως, κάτι μέσα μου πάντα με κρατάει μακριά από αγενείς αντιδράσεις, ειδικά προς άτομα τρίτης ηλικίας, τα οποία και αγαπάω ιδιαίτερα.. της απάντησα με τόνο αρμονικά συνδυασμένο με το θέμα ανάλυσής μας, ελπίζοντας να τελειώσει εκεί η όποια «επαφή» μας… Χαμογέλασε καλοπροαίρετα, αλλά σχεδόν αδιάφορα στην απάντησή μου και για λίγα λεπτά μόνο έμεινε βουβή… παράξενα βουβή… κοιτώντας μπροστά.. στο άπειρο, με δυο μάτια τσακισμένα… άδεια. Την κοίταξα τότε..την κοίταξα πραγματικά, και απλά περίμενα να μου μιλήσει..

– «Εγώ κορίτσι μου έρχομαι από τον Βόλο.. και τώρα πάω στο σπίτι μου πίσω ξανά… Έκανα ολόκληρο ταξίδι.. για τον εγγονό μου… για να τον χαιρετήσω… γιατί αυτός έφυγε πρώτος… έφυγε νέος… όμορφος.. με όλες τις χάρες του..απλά έφυγε… ξαφνικά…. έφυγε…».

Τα ζαρωμένα χέρια της έτριβαν αμήχανα το ένα το άλλο… και γω αυτά τα χέρια θυμάμαι, γιατί μόνο αυτά είχα το κουράγιο να κοιτάω… Μάτωσε η ψυχή μου… βλέποντας έναν άνθρωπο δίπλα μου να κλαίει και να σπαράζει βουβά για την απώλειά του.. κι έτσι απλά μου ξέφυγε μόνο ένα τόσο μικρό και σχεδόν γελοίο

– «Λυπάμαι τόσο πολύ…»

Αφεθήκαμε μαζί στην υγρή λύτρωση των δακρύων… χωρίς να μιλάμε… καθισμένες δίπλα δίπλα… κοιτώντας πότε το πάτωμα και πότε κλεφτά η μία την άλλη… σαν ανάγκη να νιώσουμε λίγο περισσότερο ζωντανές μέσα από την πιο αυθόρμητη ανθρώπινη επαφή… που ξεχνώντας την τελικά έχουμε νεκρωθεί κι ακρωτηριαστεί όλοι μας…. Από χθες… έρχονται στο μυαλό μου τα μάτια της… και αμέσως ένα κόμπος ανεβαίνει στον λαιμό μου.. γιατί πόσο τραγική είναι η εικόνα μιας γιαγιάς που έχει χάσει τον μόλις 30 ετών εγγονό της.. Τι παρηγοριά να προσφέρεις… και τι λόγια.. Δεν υπάρχουν… το ξέρω και το ξέρουμε όλοι μας…. Γιατί ο θάνατος είναι αναπόφευκτος, αλλά τουλάχιστον ευχόμαστε πάντα να ακολουθεί τους νόμους της φύσης και της πληρότητας χρόνων… κι όχι κόντρα σ’ αυτήν να αναγκάζει τη δύση να πενθεί για την αυγή, πριν καν προλάβει εκείνη να δείξει όλα τα χρώματά της…. Πόσο πολύτιμα εύθραυστη είναι η ζωή μας… πόσο επιπόλαια και επιδερμικά την εξαντλούμε κάποιες στιγμές… Πόσο….

Πηγή, http://xeimwniatikhliakada.wordpress.com/