Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος


Τάσος Λειβαδίτης

*

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και
για το δίκαιο.
Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα
ματώσουν απ΄τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις
πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη
ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου
Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και
για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή
και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου
θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη .
Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο
απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν
τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό
γράμμα στη μάνα σου
Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά του ονόματος σου και μια λέξη :
Ειρήνη
σα ναγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον.
Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που
τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

*

Πηγή. http://tassosleivaditis.wordpress.com

«Για την Οδύσσεια επέλεξα έναν στίχο με μεγαλύτερη ποικιλία και για γλώσσα την Κοινή Νεοελληνική»


ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης

Πριν από ένα χρόνο, στα ενενήντα τρία του, ο Στυλιανός Αλεξίου εξέδωσε ένα πρωτοποριακό έργο συμπυκνωμένης σοφίας από τις εκδόσεις «Στιγμή», με τίτλο: «Ελληνική Λογοτεχνία. Από τον Ομηρο στον 20ό αιώνα», αποτυπώνοντας διαχρονικά με καταπληκτική ενάργεια και βάθος γνώσης την πολυκύμαντη ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας 2.700 χρόνων.

Τώρα εξέδωσε από τον ίδιο εκδοτικό οίκο εξαιρετικού επιπέδου μεταφρασμένα ανθολογημένα αποσπάσματα της Οδύσσειας του Ομήρου. Είναι μια μετάφραση-προσφορά στη νέα γενιά για να προσεγγίσει τον Ομηρο σε έναν υποδειγματικό μεταφραστικό λόγο από πλευράς ποιητικής και γλωσσικής ποιότητας. Σήμερα, στα ενενήντα τέσσερα χρόνια του, ο Στυλιανός Αλεξίου, με μοναδική πνευματική διαύγεια και αγωνία για την πορεία της ελληνικής κοινωνίας, μιλάει στην «Εφημερίδα των Συντακτών» για τη νέα του δημιουργία.

 

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Γεωργουδή

 

• Κύριε Αλεξίου, μεταφράσατε ανθολογημένα αποσπάσματα της Οδύσσειας του Ομήρου με περιεκτικό λόγο, που έχει μουσικότητα, ποιητικό ρυθμό, χρησιμοποιώντας έναν ιδιαίτερο δεκαπεντασύλλαβο. Πώς αποτιμάτε τις προηγούμενες μεταφράσεις και ποια είναι η δική σας συμβολή;

 

Οι προηγούμενες μεταφράσεις (Πολυλά, Εφταλιώτη, Σίδερη, Καζαντζάκη-Κακριδή) κρίνονται στον πρόλογο της έκδοσής μου (Ομήρου Οδύσσεια, Εισαγωγή, Ανθολόγηση, Μετάφραση, «Στιγμή» 2013) ως μη ικανοποιητικές, λόγω του στιχουργικού μέτρου και της γλώσσας τους. Επέλεξα έναν στίχο με μεγαλύτερη ποικιλία και μια γλώσσα (τη σημερινή Κοινή Νεοελληνική) απαλλαγμένη από τις αδεξιότητες και από τις «ποιητικές λέξεις» της παλαιάς «Δημοτικής».

 

• Ποια είναι η διαφορά δομής μεταξύ Ιλιάδας και Οδύσσειας;

 

Η διαφορά μεταξύ Ιλιάδας και Οδύσσειας επισημάνθηκε από τον Αριστοτέλη: Η δομή της Ιλιάδας είναι απλή, της Οδύσσειας είναι πεπλεγμένη, δηλαδή «πολύπλοκη». Η Οδύσσεια υπερέχει της Ιλιάδας, διότι έχει μεγαλύτερη ποικιλία χαρακτήρων και γεγονότων. Περιλαμβάνει περισσότερο από την Ιλιάδα τη γυναίκα (Πηνελόπη, Ευρύκλεια, Ναυσικά) και το φανταστικό στοιχείο των περιπετειών. Στην Ιλιάδα κυριαρχούν οι μάχες.

 

• Η άποψη πως δεν υπήρξε ο ποιητής Ομηρος, αλλά τα ομηρικά έπη ήταν παλαιότερα δημοτικά τραγούδια, των οποίων ο Ομηρος έκανε την τελική σύνδεση, έχει επιστημονική υπόσταση;

 

Η ύπαρξη ενός προσωπικού ποιητή Ομήρου είναι εντελώς βεβαία. Φυσικά ο Ομηρος, στη Χίο ή στη Σμύρνη, γύρω στα 700 π.Χ., βασίστηκε στην προ αυτού μυκηναϊκή παράδοση μυθολογίας, θρύλων και προφορικής ποίησης.

 

• Υπάρχει σύνδεση πλευρών του δημοτικού τραγουδιού με τα ομηρικά έπη που παραπέμπουν σε έναν κοινό τρόπο ζωής;

 

Η χαρακτηριστικότερη σχέση του ομηρικού έπους με το νεοελληνικό δημοτικό τραγούδι είναι «η αναγνώριση του ξενιτεμένου», με σημάδια που αυτός αναφέρει για να αποδείξει την ταυτότητά του. Η λέξη που χρησιμοποιείται είναι η ίδια! Ο Ομηρος λέει σήματα, ο Νεοέλληνας λαϊκός ποιητής (που δεν ξέρει τον Ομηρο) λέει σημάδια!

 

• Στην Ιλιάδα ο Ομηρος αναφέρει τη σημασία της σύναξης των πολεμιστών πριν από τη μάχη για να ακούσουν και να αποφανθούν πάνω στις απόψεις των αρχηγών τους. Στην Οδύσσεια, στο κεφάλαιο για τους Κύκλωπες, τονίζει εμφατικά πως αυτοί δεν έχουν «Βουλή και αγορά». Υπονοώντας προφανώς πως οι ελληνικές πόλεις διαθέτουν αυτά τα ποιοτικά μεγέθη της Δημοκρατίας. Ηδη ο Καστοριάδης στο έργο του «Η ελληνική ιδιαιτερότητα από τον Ομηρο στον Ηράκλειτο», εκδόσεις «Κριτική», επιμένει στην ομηρική ρήση για τις ιωνικές πόλεις με «τας βουληφόρους αγοράς» των. Επικεντρώνεται μάλιστα η ανάλυσή του και στη σημασία της επιγραφής που βρέθηκε στην πόλη Δρήρο της Ανατολικής Κρήτης με το εγχάραγμα «τω δήμω έδοξεν». Νομίζετε πως εδώ εμφανίζεται το στοιχείο μιας ανώτερης πολιτισμικής και πολιτικής συγκρότησης από εκείνο της Ιλιάδας;

 

Πολύ σωστά παρατηρείτε ότι ο Ομηρος γνωρίζει τον Δήμο, την Αγορά (δηλαδή τη συγκέντρωση των πολιτών) και τη Βουλή των Γερόντων. Αν και το πολίτευμα ήταν βασιλικό, η γνώμη των πολιτών δεν αγνοείται. Είναι σπέρματα δημοκρατίας που εξελίχθηκαν αργότερα σε νεότερες κοινωνικές και πολιτικές μορφές. Οι Κύκλωπες, στην Οδύσσεια, ως πρωτόγονοι, αγνοούν ρητώς τη Βουλή και την Αγορά.

 

Στην Ιλιάδα, στην αφήγηση μιας εκστρατείας πολεμικής, είναι φυσικό να εμφανίζονται αυξημένες οι εξουσίες του βασιλέα-στρατηγού, χωρίς να λείπει όμως ούτε και εκεί η έννοια του Δήμου και της αντίθεσης βασιλιά – Δήμου.

 

• Στην Οδύσσεια ο Ομηρος παραθέτει αναλυτική αναφορά πόλεων και τοπωνυμίων στην Κρήτη που ισχύουν μέχρι σήμερα.

 

Ο Ομηρος είναι καλός γνώστης της Κρήτης: μνημονεύει τους πράγματι «δύσκολους λιμένες της Αμνισού», εκτεθειμένους στον βόρειο άνεμο, αναφέρει την Κνωσό, τη Γόρτυνα, τη Λύκτο, τους Κύδωνες (των Χανιών) και τα «χιονισμένα βουνά της Κρήτης».

 

Με ακρίβεια αναφέρεται επίσης «το λείο και απότομο ακρωτήριο δυτικά της Φαιστού» (= των Ματάλων). Πιθανώς είχε επισκεφθεί την Κρήτη.

 

• Είχατε στενή φιλία με κορυφαίες πνευματικές προσωπικότητες, όπως τον Σεφέρη, τον Ελύτη κ.λπ. Πώς ζήσατε αυτούς τους μεγάλους πνευματικούς δημιουργούς;

 

Οι αναμνήσεις από τον Σεφέρη και τον Ελύτη στα ταξίδια τους στην Κρήτη είναι για μένα ανεξάλειπτες. Γευμάτισα κάποτε στο σπίτι του Σεφέρη στην Αθήνα μαζί με τον Γ. Π. Σαββίδη. Ο Σεφέρης ήταν συνεχώς μαζί μου στο Εφορείο του Μουσείου Ηρακλείου όταν ήμουν διευθυντής. Είχε δώσει με τη Μαρώ Σεφέρη μια διάλεξη στο Ηράκλειο στα 1966 και ξαναήλθε μέσα στα χρόνια της δικτατορίας για παραθερισμό στον Αγιο Νικόλαο, όπου και τον επισκέφθηκα. Λίγο αργότερα έκαμε τη γνωστή ραδιοφωνική δήλωσή του εναντίον της δικτατορίας, προβλέποντας με προφητική διαίσθηση την κακή κατάληξή της (με τη διχοτόμηση της Κύπρου).

Πηγή. http://www.efsyn.gr/?p=79223

Η Τροφή των Θεών!


Image

Το σκοτάδι κυοφορεί όνειρα, φτιάχνει όνειρα, μέσα σε τρελές από έξαψη σκιές και λόγια που σιώπησαν μπροστά στον ενθουσιασμό. Το σκοτάδι είναι φίλος, εξευγενίζει τα θέλω και τα ντύνει όμορφα με φεγγαρόσκονη, πλάθει υποσχέσεις που ποτέ ίσως δεν θα τολμήσουν να λεχθούν και θα ξεψυχήσουν ηρωικά στο πρώτο φως της αυγής. Το σκοτάδι είναι μαγικό τελικά, συντροφεύει τα πάθη και τις επιθυμίες, όχι από θέμα σεμνοτυφίας, αλλά σχεδόν θεατρικά, συνυφαίνοντας ηδονικά τον αισθησιασμό μαζί με τις καυτές ανάσες και τα ατελείωτα φιλιά.

Και ο κόσμος ξαφνικά αποκτά φορτωμένες κερασιές, καραμέλες βουτύρου και ευτυχισμένα χαμόγελα, χάρτινα καραβάκια και ατίθασα γυαλιστερά μπαλόνια, μητέρες που αγκαλιάζουν τα  βρέφη τους και παχιά τεμπέλικα σύννεφα που περιδιαβαίνουν τους ουρανούς. Ο κόσμος ξάφνου γίνεται ροζ, μα και μπλε, και κόκκινος, γίνεται γλυκός σαν την Μερέντα των παιδικών μας χρόνων, ο κόσμος γίνεται τόσος δα, σαν ένα σπυρί σιτάρι έτοιμο να βλαστήσει, και είναι δικός σου, κατάδικός σου, τι Θεϊκή ψευδαίσθηση… Συνέχεια

Η πάταξη της φοροδιαφυγής και άλλα παραμύθια!


tax_the_rich_how_hard_can_it_be

Έχουμε την υποχρέωση να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα σχετικά με την φοροδιαφυγή, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το καπιταλιστικό κράτος και την οικονομική εξουσία, και ας προσπαθεί η αριστερά να μας πείσει ότι αναλαμβάνοντας τα ηνία της εξουσίας θα προσπαθήσει να εξαλείψει το φαινόμενο νομοθετώντας προς την κατεύθυνση μιας δικαιότερης φορολογικής μεταρρύθμισης. Αν και καθημερινά ακούμε για το φαινόμενο της φοροδιαφυγής, κανείς δεν μπαίνει στο κόπο να μας ενημερώσει για την πραγματική της φύση, χαρακτηρίζοντας την ως μια απλή δυσλειτουργία του οικονομικού συστήματος που θα μπορούσε να εξαλειφθεί αν και όταν υπάρξει πραγματική κυβερνητική βούληση, μέσω θέσπισης αυστηρών νόμων και διατάξεων που θα εξασφαλίζουν την χωρίς εξαιρέσεις εφαρμογή τους.

Η φοροδιαφυγή όμως είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις οικονομικές πολιτικές του αστικού-δημοκρατικού κράτους και δεν αποτελεί ένα παρασιτικό φαινόμενο, όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα ΜΜΕ και οι φορείς εξουσίας. Η φοροδιαφυγή αποτελεί αναγκαίο παράγοντα ισορροπίας των σχέσεων της πολιτικής εξουσίας και του μεγάλου κεφαλαίου. Τα πολιτικά κόμματα αναλαμβάνοντας την διακυβέρνηση της χώρας, ουσιαστικά ως εντολοδόχοι των κυρίαρχων οικονομικών ελίτ και όχι των πολιτών, απεργάζονται τις δομές εκείνες που ευνοούν την εκτεταμένη φοροδιαφυγή και φυσικά τη διατήρηση της εξουσίας τους. Η πάταξη της φοροδιαφυγής που επικαλούνται ποτέ δεν τους ενδιέφερε πραγματικά, γιατί πολύ απλά το μαύρο χρήμα συντελεί στην διατήρηση της ταξικής υπόστασης της κοινωνίας. Και όταν λέμε ταξική δεν συμπεριλαμβάνουμε σε αυτόν τον όρο μόνο τη κλασσική – μαρξιστικού τύπου – σύγκρουση εργατικής τάξης και πλουτοκρατίας. Με τον όρο ταξικό εννοούμε την σύγκρουση του συνόλου της κοινωνίας με την εξουσία και τις κυρίαρχες δομές της, μιλάμε για ταξικούς πόλους εξουσιαζόμενων και εξουσιαστών. Κι αυτό γιατί η υποτιθέμενη πάταξη της φοροδιαφυγής θ’ αφορά μόνο τους εξουσιαζόμενους: τους συνταξιούχους, τους υπαλλήλους όλων των κατηγοριών, τους νεόπτωχους επιστήμονες, τους νέους, τις οικογένειες, τους εργάτες ακόμα και ανήλικους που δεν έχουν αποκτήσει ακόμα δικαιοπρακτική ικανότητα (π.χ. φορολόγηση ακίνητης περιουσίας χωρίς εξαιρέσεις κλπ.). Συνέχεια

Μεξικανοί αμφισβητούν το σύστημα και δημιουργούν δικό τους νόμισμα!


Μια απομακρυσμένη πόλη, με 24.000 μόνο κατοίκους, στα βουνά της Veracruz κάνει θρύψαλα τις αρχές της Κεντρικής Τράπεζας του Μεξικού μετά την εφεύρεση δικού της νομίσματος, που ονόμασε Tumin, το οποίο βασίζεται σε ένα σύστημα ανταλλαγής και του οποίου τα χαρτονομίσματα κυκλοφορούν και σε εννέα ακόμα δήμους με δυνατότητα επέκτασης και σε άλλες περιοχές.

Ο φορέας που είναι υπεύθυνος για τη ρύθμιση της νομισματικής πολιτικής της χώρας ανησυχεί για την κίνηση αυτή, καθώς και για την μεγάλη αποδοχή που έχει το παράλληλο αυτό νόμισμα, που διευκολύνει με τη χρήση – στην ουσία – κουπονιών να γίνεται ανταλλαγή εμπορευμάτων.

Σύμφωνα με τις νομισματικές αρχές, το Tumin δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο μια απάτη που προσπαθεί να αντικαταστήσει το εθνικό νόμισμα, όμως, οι δημιουργοί του λένε ότι έχει πολλά οφέλη: επαγγελματίες έμποροι πωλούν περισσότερα προϊόντα και οι καταναλωτές αγοράζουν περισσότερο και φθηνότερα.

Το Tumin άρχισε να κυκλοφορεί το Νοέμβριο του 2010 σε ονομαστικές αξίες του ενός, πέντε, δέκα και 20 μονάδων, με πρωτοβουλία μιας ομάδας ακαδημαϊκών που στόχο είχε την αναζωογόνηση της οικονομίας της περιοχής και να λύσει το πρόβλημα της έλλειψης χρημάτων που κυκλοφορούν μεταξύ των ανθρώπων της ανατολική περιοχή της φτωχής χώρας. Ωστόσο, στα τέλη του περασμένου έτους, έγινε περισσότερο δημοφιλές και εξαπλώθηκε.

«Δεν έχουμε πέσος Μεξικού, επειδή είμαστε φτωχοί και γι ‘αυτό έχουμε εφεύρει το δικό μας νόμισμα», εξηγεί ο Juan Castro Soto, καθηγητής στο Διαπολιτισμικό Πανεπιστήμιο Veracruzana (UVI) και συγγραφέας της οικονομικής πρωτοβουλίας.

Λέει ότι το Tumin διανεμήθηκε για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής των εμπορευμάτων τα οποία σάπιζαν εδώ και καιρό στα ράφια των καταστημάτων, καθώς ο κόσμος δεν είχε χρήματα για να κάνει αγορές ακόμη και για βασικά ήδη πρώτης ανάγκης.

«Θέλουμε να προωθήσουμε την παραγωγή, αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση, η δημιουργία τοπικής παραγωγής. Επειδή η εξωτερική πολιτική και κάθε άλλη πολιτική δεν παράγει πλέον τίποτα. Το θέμα είναι να μπορεί να πάει κάποιος σε ένα κατάστημα και να έχει εναλλακτικές λύσεις για να μπορεί να πάρει αυτό που θέλει και αν ένας πωλητής δεν έχει σε ποιον να προσφέρει τα προϊόντα του, εμείς θα βοηθήσουμε με αυτόν τον τρόπο στο να τα ‘πουλήσει’ «, είπε ο Soto, ένας από τους υποστηρικτές αυτού του συστήματος.
«Το νόμισμα μας αυτό υποστηρίζεται από τους ανθρώπους που το χρησιμοποιούν και όχι από τα αποθέματα χρυσού της χώρας», δήλωσε ο ειδικός, και απέρριψε τους ισχυρισμούς του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα που χαρακτήρισε την δημιουργία αυτού του νομίσματος ως έγκλημα πλαστογραφίας και πλαστοπροσωπίας του μεξικανικού πέσο.Παρά το γεγονός ότι το νόμισμα όντως αναβίωσε την οικονομία της περιοχής, τα στελέχη της Κεντρικής Τράπεζας κατηγόρησαν τους εφευρέτες του Tumin για κερδοσκοπία και οικονομική ζημία.