Πληροφορία σημαίνει φέρω πληρότητα.Πληροφορημένος σημαίνει ολοκληρωμένος,όχι διαμεσολαβημένος


Από το πολύ καλό «ελεύθερη σκέψη»…

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη*

Έφαγα 25 χρόνια ζωής, σπουδάζοντας στην θεωρία αλλά και στην πράξη την οργάνωση της ανθρώπινης εργασίας.
Σας ομολογώ ότι απελπίστηκα. Κόντρα στα όνειρα μου για συμμετοχή, για αυτονομία, για αυτοδιεύθυνση, για αυτοοργάνωση, ο Έλληνας της μεταπολιτευτικής περιόδου αρνιόταν πεισματικά να αναλάβει την ……….ευθύνη της ενηλικίωσης του.
Αρνιόταν να πάρει την υπόθεση επάνω του.

Ένοιωθα συχνά πως οι άνθρωποι γύρευαν ένα κάποιο «αφεντικό» να αποθέσουν πάνω του την ευθύνη της διοίκησης και να λουφάξουν ήσυχοι στην ασφάλεια που παρέχει η άρνηση της ριψοκινδύνευσης. Συνέχεια

Δουλειά, ένα ολέθριο δόγμα


667216065

«Ένας παράλογος κόσμος μερμηγκιών αποκαλεί τρελό τον τζίτζικα.» (Κ.Μπεβεράτος)

Επιστρέφοντας ένα απόγευμα από τη δουλειά στο σπίτι μου, το βλέμμα μου έπεσε σ’ ένα σύνθημα κάποιας αριστερής οργάνωσης γραμμένο σ’ ένα τοίχο του Ηρακλείου.

Το σύνθημα έλεγε: «Το μέλλον ανήκει στο κόσμο της δουλειάς». Διαβάζοντας το ένιωσα επιπλέον κούραση. «Διάολε» σκέφτηκα, «υπάρχει ακόμη κόσμος που δοξάζει τη σκλαβιά». Καταλαβαίνω φυσικά ότι αυτός που το έγραψε ήθελε να εξυμνήσει το προλεταριάτο, αλλά η πρόταση στην ορθή σημασία της μου άφησε μια «ρατσιστική» εντύπωση. Αν το «μέλλον ανήκει στο κόσμο της δουλειάς» τι θα γίνει με αυτούς που δε θέλουν να δουλεύουν; Αυτοί δε θα έχουν μέλλον;

Πέρα από το χιουμοριστικό του πράγματος, αναγνωρίζω το δικαίωμα στη δουλειά για όποιον την επιθυμεί, θα ήθελα όμως να μιλήσω και για ένα άλλο δικαίωμα το οποίο αντιμετωπίζεται ως «βαριά ασθένεια», το δικαίωμα στη τεμπελιά. Ο Πωλ Λαφάργκ, αυτός ο μποέμ γαμπρός του Μαρξ το 1880 έγραφε στη μπροσούρα του «Το δικαίωμα στη τεμπελιά»: Μια αλλόκοτη τρέλα διακατέχει τις εργατικές τάξεις των εθνών στα οποία βασιλεύει ο καπιταλισμός. Η τρέλα αυτή είναι ο έρωτας για τη δουλειά, το θανατηφόρο πάθος για τη δουλειά που φτάνει μέχρι την εξάντληση των ζωτικών δυνάμεων του ατόμου και των απογόνων του.»

Αναλογιζόμενοι τα λόγια αυτά συμπεραίνουμε ότι η «ανάγκη» για δουλειά είναι μια πραγματική διανοητική διαστροφή, όπου αντί οι άνθρωποι να καταπολεμήσουν έναν από τους μεγαλύτερους καταπιεστικούς κι εξουσιαστικούς μηχανισμούς (αυτού της δουλειάς), τον εξύψωσαν σε πρωταρχική τους ανάγκη και κυρίαρχο ζήτημα της ζωής τους. Από τη περίοδο ακόμη της Γαλλικής κομμούνας το 1871 όπου το βασικό σύνθημα της ήταν το «επανάσταση για το δικαίωμα στη δουλειά» οι άνθρωποι ζητούσαν οι ίδιοι την αιώνια καταδίκη τους και όρισαν σαν ποινή το να δουλεύουν ατελείωτα ώρες, μέρες και χρόνια εξαντλώντας τους εαυτούς τους διανοητικά, σωματικά και ψυχικά, στερώντας τους από τις απολαύσεις μιας ανέμελης και ξεκούραστης με πολύ ελεύθερο χρόνο ζωής, ώστε αντί να διασκεδάζουν, να γλεντούν και να χαίρονται τις χαρές του έρωτα, της φύσης, του στοχασμού, επέλεξαν να καταπονούν σώμα και σκέψη μέσα σε ανήλιαγα βρώμικα εργοστάσια και εργαστήρια να αρρωσταίνουν μέσα σε γραφεία τεχνητού φωτισμού. Συνέχεια

Εθνικοσοσιαλισμός και Ομοφυλοφιλία


Ροζ-σβάστιγγα

Σημ.απ.γαλαζ.:Νομίζω ότι είναι η 2η ή η 3η φορά που αναδημοσιεύω άρθρα από ένα blog που δεν με αντιπροσωπεύει καθόλου και με λογόκρινε στο παρελθόν…αλλά δεν πειράζει, ας είναι καλά ο γιατρός Π.Τσιμούχας.

Αγαπητό Antinews,

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στην ελληνική Βουλή και τις ιδεολογικές αναφορές της Χρυσής Αυγής στον εθνικοσοσιαλισμό (αναφορές τεκμηριωμένες πληθωρικά με δικά τους βιβλία και άρθρα) θα ήθελα να ενημερώσω τους αναγνώστες σας για μια σχέση μάλλον άγνωστη στο ευρύ ελληνικό κοινό: την σχέση εθνικοσοσιαλισμού και ομοφυλοφιλίας. Όχι του (νεο)εθνικοσοσιαλισμού ως ιδεολογίας σήμερα, αλλά του κινήματος των εθνικοσοσιαλιστών (Nationalsozialisten, “Nazi”) που έφερε τον Αδόλφο Χίτλερ στην εξουσία.

Θα ήθελα να τονίσω από την αρχή ότι εδώ δεν πρόκειται για αναλύσεις κατόπιν εορτής και θεωρητικολογίες σχετικά με εικαζόμενα κίνητρα και τα λοιπά: αναφέρομαι σε στοιχεία και έρευνες, ότι οι πρώιμοι ναζί και κυρίως η ηγετική ομάδα δεν ήταν απλώς σε συντριπτικό ποσοστό ομοφυλόφιλοι, αλλά πως το ίδιο το κίνημα των εθνικοσοσιαλιστών ως κίνημα, ήδη από τις απαρχές του, είχε καθαρά ομοφυλοφιλικό χαρακτήρα. Γι’ αυτό και οι διώξεις των ομοφυλοφίλων από το Γ’ Ράϊχ, και πάντοτε μετά την «Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών» ήταν σαφώς ηπιότερες από τις λοιπές διώξεις που ενήργησαν οι Ναζί, ενώ έλαβαν χώρα μόνο μετά από εσωκομματική πολιτική πίεση.

Για το ζήτημα έχουν δημοσιευθεί άπειρα μελετήματα, με γνωστότερο το “The Pink Swastika: Homosexuality in the Nazi Party” των Scott Lively και Kevin Abrams (Veritas Aeterna Press 1995), πολυσυζητημένο διεθνώς και διαθέσιμο στο διαδίκτυο. Εδώ θα βασιστούμε (ενίοτε μέχρις απευθείας μεταφράσεως) σε μια εργασία του Dr. Michael W. Johnson, διδάκτορος πολιτικών επιστημών του Massachussets Institute of Technology και μεταδιδακτορικού ερευνητή του Harvard University, εξέχοντος στελέχους του αμερικανικού στρατού. Δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Geopolitical Strategist (Τεύχος XVIII, αρ. 3, 1η Αυγούστου 2002) και φέρει τον τίτλο “Homosexuality: The Essence of Nazism”, οι παραπομπές μας σε αυτό θα σημειώνονται με αγκυλωτές καμπύλες (η ίδια η φράση «αγκυλωτές καμπύλες» είναι εξόχως ταιριαστή με το θέμα μας), ο αριθμός των οποίων θα αντιστοιχεί στις υποσημειώσεις της εργασίας του Johnson. Πρέπει να σημειώσουμε ότι η συζήτηση αυτή θεωρήθηκε από το ομοφυλοφιλικό κίνημα στην Αμερική ως απειλή, ως προσπάθεια συσχετισμού όχι του ναζισμού με την ομοφυλοφιλία, αλλά της ομοφυλοφιλίας με τον ναζισμό, και γι’ αυτό πολεμήθηκε σκληρά – αλλά αυτή η πτυχή του ζητήματος δεν ενδιαφέρει την μικρή μας μελέτη, εδώ θα ασχοληθούμε καθαρά με την ιστορική πλευρά του πράγματος. Συνέχεια

Πρός Νοικοκυραίους επιστολή!


Για σένα, φίλε μου, δουλεύουν όλοι αυτό τον καιρό. Για σένα δουλεύει ο Δένδιας, για σένα δουλεύει ο Κεδίκογλου, για σένα ο Χατζηδάκης, ο Μουσουρούλης, για σένα κι ο ίδιος ο Σαμαράς. Μπορεί και να μην τα καταφέρνουν και τόσο καλά στο δίχτυ προστασίας των αδυνάτων, στην ανάπτυξη, στον έλεγχο των τιμών, στη συλλογή των φόρων. Αλλά μοχθούν για να σου εξασφαλίσουν εσένα το αίσθημα της ασφάλειας, την τήρηση του νόμου και της τάξεως.

Για να μπορείς να νιώθεις εσύ ότι υπάρχει επιτέλους εξουσία «να βάλει σειρά σ’ αυτό το μπάχαλο» που είναι η Ελλάδα. Το ότι το μπάχαλο είναι δικό τους δημιούργημα δεν έχει και τόση σημασία. Τώρα θα το ταχτοποιήσουν για χάρη σου – με την αστυνομία.

Για χάρη σου υπόσχονται να ξεκαθαρίσουν «όλους τους λογαριασμούς» απ’ τη μεταπολίτευση και μετά. Το γεγονός ότι το «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» αποτελεί  κλασική μεθοδολογία του υποκόσμου δεν τους πειράζει καθόλου – εφόσον δεν σε πειράζει κι εσένα…

Εσύ χρειάζεσαι παιδεία για το παιδί σου, υγεία για τον εαυτό σου και την οικογένειά σου, φροντίδα για τα γεράματά σου. Χρειάζεσαι πολιτισμό, αξιοκρατία, ισονομία. Κι αυτοί σπεύδουν να σου προσφέρουν αυτή την απατηλή αίσθηση της ασφάλειας και την απολύτως ρεαλιστική αίσθηση της πυγμής του κράτους. Δεν επιχειρούν να σε καθησυχάσουν, να σε τρομάξουν θέλουν. Συνέχεια