7 Παιδιά που άλλαξαν τον κόσμο


Πρόκειται για παιδιά που έχουν αλλάξει τον κόσμο με τις πράξεις ή τα παραδείγματά τους.


7. Άννα Φρανκ
1929 – 1945


Annelies Μαρία «Άννα» Φρανκ ήταν γερμανικής καταγωγής εβραιοπούλα από την πόλη της Φρανκφούρτης. Έχει αποκτήσει παγκόσμια φήμη από τη δημοσίευση του ημερολογίου της, το οποίο καταγράφει τις εμπειρίες της και το έγραψε ενώ κρυβόταν, μαζί με τους δικούς της και τέσσερις οικογενειακούς φίλους, σε ένα σπίτι στο Άμστερνταμ κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Ολλανδίας

Το ημερολόγιο, που είχε δοθεί στην Άννα ως δώρο για τα 13α γενέθλιά της, περιγράφει τα γεγονότα της ζωής της από τις 12 Ιουνίου 1942 μέχρι την τελευταία μέρα πουν έγραψε σ’ αυτό, την 1η Αυγούστου 1944. Γραμμένο στα ολλανδικά, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες κι έγινε ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία του κόσμου. Διασκευάστηκε για την τηλεόραση, τον κινηματογράφο, το θέατρο, ακόμα και για την όπερα. Το βιβλίο δίνει μια λεπτομερή περιγραφή της καθημερινής ζωής κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής· μέσω των γραπτών της, η Άννα Φρανκ έγινε ένα από τα πιο γνωστά θύματα του Ολοκαυτώματος.

6. Σαμάνθα Σμιθ
1972 – 1985
Εικόνα: 1985 ΕΣΣΔ Σφραγίδα με το «Samantha Smith» στο κυριλλικό αλφάβητο.

Η Σαμάνθα Σμίθ (29 Ιουνίου 1972 – 25 Αυγούστου, 1985) ήταν αμερικανή μαθήτρια από το Μάντσεστερ , η πιο μικρή πρεσβευτής της Αμερικής στις Ηνωμένες Πολιτείες και πρεσβευτής καλής θέλησης στη Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια της διάρκειας ζωής της. Έγινε διάσημη σε αυτές τις δύο χώρες και γνωστή παγκοσμίως μετά που έγραψε μια επιστολή στο σοβιετικό κομμουνιστικό γενικό γραμματέα Yuri Andropov κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου και έλαβε απάντηση από τον Andropov που περιέλαβε και μια προσωπική πρόσκληση για να επισκεφτεί η Σοβιετική Ένωση, την οποία η Σμίθ δέχτηκε. Βοηθήμενη από την εκτενή προσοχή των μέσων μαζικής επικοινωνίας και στις δύο χώρες, συμμετείχε στις δραστηριότητες για ειρήνη σε μερικές άλλες χώρες μετά από την επίσκεψή της στη Σοβιετική Ένωση, έγραψε ένα βιβλίο και πρωταγωνίστησε σε μια τηλεοπτική σειρά πριν από το θάνατό της σε μια συντριβή αεροπλάνου.


5. Έκτορας Pieterson
1964 – 1976

16 Ιουνίου 1976. Ο Έκτορ Πίτερσον μεταφέρεται αιμόφυρτος συνοδευόμενος από την αδελφή του Έκτορα, Αντουανέτα.


Έκτορας Pieterson (1964 – 16 Ιουνίου 1976) έγινε η εικονική εικόνα της εξέγερσης το 1976 στο Σοβέτο της Νότιας Αφρικής  όταν κυκλοφόρησε αυτή η  φωτογραφία  σε όλο τον κόσμο. Σκοτώθηκε σε ηλικία 12 ετών, όταν η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον φοιτητών που διαμαρτυρόντουσαν.  Ο Έκτορας έγινε   σύμβολο της αντίστασης της βαρβαρότητας της κυβέρνησης του απαρτχάιντ. Σήμερα, είναι γνωστή ως Εθνική Ημέρα Νεολαίας – ημέρα κατά την οποία οι Νοτιοαφρικανοί τιμούν  τους νέους και επιδιώκουν την προσοχή στις ανάγκες τους.


4. Iqbal Masih
1982 – 1995

 

Ο Iqbal Masih πουλήθηκε μόλις σε ηλικία τεσσάρων ετών σε μία βιομηχανία χαλιών στο Πακιστάν για  12  ευρώ.
Ο μικρός Πακιστανός έμεινε στην ουσία σαν σκλάβος στην μικρή πόλη Muridke. Δουλεύε επί 12 ώρες την ημέρα χωρίς επαρκές φαγητό. Σε ηλικία 12 ετών, έμοιαζε με 6χρονο.

Στην ηλικία των 10, δραπετεύει από τη βάρβαρη σκλαβιά και αργότερα προσχωρεί στην οργάνωση Ομολογιακό Απελευθερωτικό Μέτωπο Εργασίας του Πακιστάν για να βοηθήσει να σταματήσει η παιδική εργασία σε ολόκληρο τον κόσμο,  βοήθησε πάνω από 3.000 παιδιά στο Πακιστάν που ήταν σε καταναγκαστική εργασία, να ξεφύγουν από την σκλαβιά Πραγματοποίησε ομιλίες στα μήκη και στα πλάτη της Γης και τελικά, δολοφονήθηκε το Πάσχα του 1995, πιθανώς από την «Μαφία των Χαλιών» που δρούσε στην περιοχή. 

3. Nkosi Τζόνσον
1989 – 2001

Ο νεαρός Nkosi Johnson ήρθε αρχικά στη δημοσιότητα  το 1997, όταν ένα δημοτικό σχολείο στο προάστιο του Γιοχάνεσμπουργκ αρνήθηκε να τον δεχτεί ως μαθητή λόγω του ιού  AIDS που είχε . Το περιστατικό προκάλεσε σάλο στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο της Νότιας Αφρικής το να υπάρχουν  διακρίσεις για λόγους ιατρική κατάσταση και το σχολείο αργότερα αντέστρεψε την απόφασή του.
Ο μικρός Nkosi ήταν ο κεντρικός ομιλητής στο 13ο Διεθνές Συνέδριο AIDS, όπου ενθάρρυνε τα θύματα του AIDS να  ζητούν  ίση μεταχείριση και  τελείωσε την ομιλία του με τις λέξεις.

Νοιαστείτε για μας και προσπαθήστε να μας αποδεχτείτε. Είμαστε όλοι ανθρώπινα όντα. Είμαστε κανονικοί. Έχουμε χέρια. Έχουμε πόδια. Μπορούμε να περπατήσουμε, να μιλήσουμε, έχουμε ακριβώς τις ίδιες ανάγκες με οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο. Μην μας φοβάστε.. είμαστε όλοι ίδιοι!

2. Om Prakash Gurjar
1992

Του απονεμήθηκε το Βραβείο Ειρήνης από τον πρώην Πρόεδρο της Νοτίου Αφρικής FW de Klerk, ο οποίος κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης το 1993.


Σε ηλικία 9 χρονών βοήθησε να δημιουργηθεί  ένα δίκτυο το οποίο έχει ως στόχο να δώσει σε όλα τα παιδιά πιστοποιητικό γέννησης ως έναν τρόπο που θα συμβάλλει στην προστασία τους από την εκμετάλλευση. Εργάστηκε επίσης για να εξασφαλίσει στα παιδιά  πιστοποιητικά γέννησης. Λέει ότι η εν λόγω καταχώριση είναι το πρώτο βήμα προς την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των παιδιών, που αποδεικνύουν την ηλικία τους, και συμβάλλει στην προστασία τους από τη δουλεία, την εμπορία και εξαναγκασμό τους.
1. Thandiwe Chama
1991

Η Thadiwe Chama από την Ζάμπια ήταν μόλις 8 ετών το 1999, όταν το σχολείο της έκλεισε λόγω έλλειψης δασκάλων. Η νεαρή Αφρικανή αρνήθηκε να το δεχθεί καιπαρακίνησε άλλα 60 παιδιά να πραγματοποιήσουν μια πορεία για να βρουν ένα άλλο σχολείο. Τελικά, το σχολείο Jack Cecup δέχθηκε τους μαθητές και η Thadiwe, ενθουσιασμένη με την επιτυχία, ξεκίνησε ένανευρύτερο αγώνα για το παιδικό δικαίωμα στην εκπαίδευση. Παράλληλα, συνέγραψε ένα παιδικό βιβλίο με τίτλο «Το κοτόπουλο που είχε AIDS» εξηγώντας στα μικρά παιδιά τους κινδύνους της ασθένειας. «Είναι εξαιρετικά σημαντικό να ξέρεις ότι ένα παιδί έχει δικαιώματα. Και στο σχολείο έμαθα για τα δικαιώματα. Και ήξερα ότι είναι κάτι για το οποίο ήθελα να παλέψω», δήλωσε αργότερα η Thandiwe, που το 2007 έλαβε το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης Παίδων.

http://to-paliatzidiko.blogspot.gr/2012/04/7_19.html

Δημοσίευμα – σοκ βελγικής εφημερίδας


Μερκελ-ΠαπανδρέουΠαπανδρέου: «Οι αριθμοί μας είναι ψεύτικοι –

Η χώρα μου ταλανίζεται από διαφθορά»

Σημ.απ.γαλ. Το Βελγικό άρθρο μιλάει για τις 10/12/2009 και ΟΧΙ για τις 10/12/2010 που μεταφράζει το «πρώτο θέμα».Εχει τεράστια διαφορά…

Angela Merkel, prise au piège grec

http://www.lalibre.be/actu/international/article/814769/angela-merkel-prise-au-piege-grec.html

«Η Άγκελα Μέρκελ μέσα στην ελληνική παγίδα» είναι ο τίτλος δημοσιεύματος της γαλλόφωνης εφημερίδας του Bελγίου «La Libre Belgique» το οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται στα όσα συνέβησαν στην Ελλάδα στην αρχή της οικονομικής κρίσης, δηλαδή από το 2008 και μετά. Το εν λόγω δημοσίευμα αποτελεί τμήμα συνολικότερου αφιερώματος της εφημερίδας στη Γερμανίδα καγκελάριο.

Το πλήρες κείμενό του είναι το εξής: Συνέχεια

DRUGS & ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ


Τζιζ!!! Ξέρω, ευαίσθητη χορδή, χαλαρώστε, δε βγαίνει τίποτα με το να στρουθοκαμηλίζουμε, ας δούμε το θέμα λογικά, δίχως σημαίες και ταμπούρλα. Ποια είναι η αλήθεια για τα ναρκωτικά στην Ελλάδα; Mamma mia! Κάνει και η κουτσή Μαρία που γεννήθηκε μετά την μεταπολίτευση, ο κόσμος το ‘χει τούμπανο και το Κράτος κρυφό καμάρι. Πολύ ναρκωτικό μιλάμε, και παντού, το βρίσκεις και στη λαική αγορά που λένε. Ποιοι και πως πεθαίνουν από τα ναρκωτικά; Αμετανόητοι και εξαρτημένοι χρήστες που συνήθως παίρνουν τη “λάθος” δόση που προέρχεται από την μακρά αλυσίδα προώθησης που καταλήγει στο φτωχομπατίρι το βαποράκι. Δύο φίλους έχω χάσει από αυτή τη μαλακία και ξέρω, δε ξέρω τι διάολο τους είχαν βάλει μέσα και “φύγαν” τα παιδιά. Τώρα ποιος τα εμπορεύεται και ποιος πλουτίζει; Πέρα του προφανές που είναι οι έμποροι και οι dealers και η αστυνομία βρε κουτά, όχι ότι είναι ταμπού για μένα να εμπλέκεται η αστυνομία, άνθρωποι είναι και αυτοί, αλλά πως να το κάνουμε, σχήμα οξύμωρο… Ναι, πολλά drugs σπρώχνονται από αστυνομικά χέρια ή απλά κάτω από την αστυνομική ανοχή έναντι πολύ σεβαστών μιζών.

Κάθε εξάρτηση είναι μαλακία, όλοι το ξέρουμε, αλλά μεγάλα παιδιά είμαστε και αν θέλουμε να παίζουμε Ρώσικη ρουλέτα είναι δική μας επιλογή. Προσωπικά το κράτος σε ρόλο αυταρχικού μπαμπά ποτέ δεν με συνεπήρε, το θεωρώ βλακώδες να απαγορεύεις σε κάποιον την πιθανότητα να αυτοκτονήσει, αν θέλει να το κάνει θα το κάνει και το κάνει και τώρα, την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές. Δεν μπορείς να απαγορέψεις σε κανένα να έχει μαχαίρια σπίτι του με την δικαιολογία ότι μπορεί να κόψει τις φλέβες του, είναι απόλυτα γελοίο. Όλο αυτό το πανηγυράκι με την και καλά μηδενική ανοχή απέναντι στα ναρκωτικά, ενώ όλοι οι μεγαλοέπμοροι τριγυρνάνε ανενόχλητοι πολύ μου βρομάει. Για τα λεφτά τα κάνεις όλα λέει το λαικό άσμα και έχει όπως ξέρετε δίκιο, όταν λαδωθεί κατάλληλα η μηχανή, κλείνεις τα μάτια και τα ναρκωτικά ρέουν ελεύθερα σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ελλάδας. Και άντε, για τα μάτια του κόσμου στέλνεις και 100 φουκαράδες στις αίθουσες των δικαστηρίων για να δείξεις τι ευσυνείδητο και καλό Κράτος είσαι, ε άι σιχτίρ… Συνέχεια

Χάουαρντ Ζιν ο ακατάβλητος επαναστάτης


Ο Χάουαρντ Ζιν, ήταν   η πλέον γνωστή προσωπικότητα της αμερικανικής Αριστεράς, και πέθανε στις 27 Ιανουαρίου του 2010 σε ηλικία 87 ετών.
Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνιας ενώ ετοίμαζε την επόμενη διάλεξή του. Μέχρι το τέλος της ζωής του ο Ζιν υπήρξε ακούραστος επαναστάτης, τον χαρακτήριζε το ίδιο ασίγαστο πάθος όπως και στη νεότητά του.
Το πιο επιτυχημένο βιβλίο του Ζιν είναι το Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών το οποίο διαπαιδαγώγησε εκατομμύρια αναγνώστες μεταδίδοντάς τους το πάθος της αντίστασης και της επανάστασης ενάντια στον καπιταλισμό. Το βιβλίο έχει πουλήσει πάνω από δυο εκατομμύρια αντίτυπα και είναι μοναδική περίπτωση βιβλίου που κάθε χρόνο πουλάει περισσότερα αντίτυπα από τον προηγούμενο.
Το 2004 ο Ζιν σε συνεργασία με τον Άντονι Αρνοφ (Anthony Arnove) συμπλήρωσαν τοΙστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών με τον τόμο Φωνές από τη Λαϊκή Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών (Voices of a People”s History of the United States) στο οποίο συμπεριλαμβάνονται ομιλίες, άρθρα και δοκίμια, ποίηση και στοίχοι τραγουδιών από λαϊκούς αγώνες στις ΗΠΑ. Το βιβλίο έγινε ταινία τον περασμένο Δεκέμβριο από το History Channel1.
Εκτός από την Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειώνο Ζιν έγραψε πολλά βιβλία που υπήρξαν εξαιρετικά επιτυχημένα (βιβλία για το κίνημα της δεκαετίας του 1960 και βιβλία που καταγγέλλουν το σύγχρονο μιλιταρισμό και ιμπεριαλισμό). Όπως γράφει ο Νόαμ Τσόμσκι:
«Τα γραπτά του έχουν αλλάξει τη συνείδηση μιας ολόκληρης γενιάς, ενώ βοήθησαν να ανοιχτούν νέα μονοπάτια στην κατανόηση του κόσμου που είναι κρίσιμης σημασίας για τη ζωή μας»2.

Συνέχεια