Απειλή στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κίνας


Γουάν3

Χάρη εν μέρει στην έλλειψη διαφάνειας από τις κινεζικές αρχές και εν μέρει στην άγνοια από τον υπόλοιπο κόσμο, τα οικονομικά στοιχεία από το Πεκίνο έχουν την τάση να προκαλούν πανικό και ευφορία σχεδόν συγχρόνως μερικές φορές.Έτσι, μια επιβράδυνση της κινεζικής ανάπτυξης το πρώτο τρίμηνο και η αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι η Κίνα έχει εισέλθει σε μια νέα περίοδο επιβράδυνσης έχουν κλονίσει τις παγκόσμιες αγορές από βασικά αγαθά ως το συνάλλαγμα κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ημερών

Στον απόηχο της πτώσης του πρώτου τριμήνου, οι φόβοι για επικείμενη οικονομική κατάρρευση έχουν πολλαπλασιαστεί. Αλλά μια γρήγορη ανάλυση του πώς λειτουργεί η Κίνα θα πρέπει μάλλον να σταματήσει αυτή την τάση πανικού προς το παρόν.

Όταν αναλογιζόμαστε μια αρχετυπική οικονομική κρίση συνήθως τη σκεφτόμαστε από την άποψη μιας καταστροφικής και ταχείας απώλειας πίστης στην ευρωστία ενός χρηματοπιστωτικού ιδρύματος ή του συστήματος. Για να απλοποιήσουμε τα πράγματα, μπορούμε να χωρίσουμε τις οικονομικές κρίσεις σε τρεις κατηγορίες.

Στο πιο πρόσφατο παράδειγμα το 2008, η συντριβή ήρθε καθώς ο πανικός εξαπλώθηκε σε ιδρύματα που θεωρούνταν στέρεα στο παρελθόν όπως η Lehman Brothers, δεδομένου ότι θεσμικοί φορείς ξαφνικά αποφάσισαν ότι δεν υπήρχε τίποτα πραγματικά να στηρίζει τις σωρούς των έξυπνων χρηματοοικονομικών μέσων που είχαν συσσωρευστεί στη Lehman για χρόνια.

Το 1997, είδαμε μια άλλη κατηγορία κρίσης όταν οι παγκόσμιοι επενδυτές έχασαν την πίστη τους και τράβηξαν τα χρήματά τους από τις ασιατικές τίγρεις και δράκους, όπως η Ταϊλάνδη και η Νότια Κορέα.

Η τρίτη κατηγορία κρίσης – ένας δημόσιος τραπεζικός πανικός – συμβαίνει από τότε που οι άνθρωποι δανείζουν χρήματα ο ένας στον άλλο όπως είδαμε πρόσφατα στη Βρετανία με τη Northern Rock το 2007.

Κανένα από αυτά τα παραδοσιακά συστημικά χρηματοπιστωτικά γεγονόττα δεν μπορεί να συμβεί στην Κίνα.

Πρώτον, όλες τα μεγάλα κινεζικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ανήκουν κατά πλειοψηφία και ελέγχονται άμεσα από το κράτος, με ανώτερα στελέχη που διορίζονται από το κυβερνών Κομμουνιστικό Κόμμα. Μια κατάρρευση όπως της Lehman είναι αδύνατη, διότι για να την αποφύγει η κυβέρνηση το μόνο που έχει να κάνει είναι να διατάξει όλες τις μεγάλες τράπεζες να αρχίσουν να δανείζουν η μία στην άλλη και πάλι.

Όσο για την προοπτική μιας εξόδου από διεθνείς επενδυτές, οι αυστηροί έλεγχοι της Κίνας κάνουν κάτι τέτοιο πολύ δύσκολο, ενώ τα $ 3.44 τρις σε συναλλαγματικά αποθέματα δίνουν στο Πεκίνο άφθονη δύναμη πυρός για να υπερασπιστεί το νόμισμα και το σύστημα του, ακόμη και αν κεφάλαια φύγουν από το σύστημα.

Το τρίτο σενάριο, περιορίζεται επίσης από τους ελέγχους κεφαλαίων και την κρατική ιδιοκτησία των τραπεζών.

Αν χάσετε ξαφνικά την εμπιστοσύνη σας στην Βιομηχανική και Εμπορική Τράπεζα της Κίνας, γιατί να την έχετε ακόμα για την China Construction Bank και την Τράπεζα της Κίνας, δεδομένου ότι όλες έχουν τον ίδιο ιδιοκτήτη και όλες είναι υπό την διεύθυνση των ίδιων περίπου γραφειοκρατών;

Δεδομένου ότι οι τράπεζες υποστηρίζονται αποτελεσματικά από το συνολικό βάρος του Κομμουνιστικού Κόμματος, το κοινό θα πρέπει να χάσει συνολικά την εμπιστοσύνη του σε αυτό,  προκειμένου να εγκαταλείψουν τις κρατικές τράπεζες. Αν το κόμμα είχε ανατραπεί, η οικονομική κρίση θα μπορούσε πιθανότατα να είναι χαμηλά στη λίστα των ανησυχιών.

Αν σκεφτόμαστε μια οικονομική κρίση ως μια σχετικά σύντομη στιγμή κατά την οποία η παλιά τάξη φεύγει γρήγορα, η Κίνα φαίνεται να είναι μάλλον καλά προστατευμένη.

Αλλά υπάρχει ένα άλλο οικονομικό σενάριο καταστροφής – κάτι που έγινε στην Κίνα, λίγο πριν από μια δεκαετία. Τότε, τα κρατικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, υπό τις διαταγές του κόμματος να αποφευχθεί μια παραδοσιακή κρίση πάση θυσία, ήταν απασχολημένα να καλύψουν τα λάθη τους και να κρύψουν τα βουνά των επισφαλών δανείων που είχαν δημιουργηθεί μέσω δανεισμού (υπό κρατικές οδηγίες πάντα) στη δεκαετία του 1990.

Το αποτέλεσμα ήταν μη εξυπηρετούμενα δάνεια σε αναλογία μέχρι 50 τοις εκατό και μια χούφτα τράπεζες υπό κατάρρευση που συνέχιζαν το δανεισμό, αλλά δημιουργούσαν προοδευτικά όλο και λιγότερη πραγματική οικονομική δραστηριότητα.

Ορισμένοι αναλυτές προειδοποιούν ότι μια παρόμοια δυναμική εμφανίζεται και σήμερα, μετά την τεράστια επέκταση του δανεισμού προς τις τοπικές κυβερνήσεις και τακρατικά έργα υποδομής στον απόηχο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το 2008.

Τα ποσά πιστωτικής έντασης στην Κίνα δείχνουν ότι όλο και περισσότερα δάνεια χρειάζονται πλέον για να οδηγούν όλο και χαμηλότερα ποσοστά ανάπτυξης και υπονοεί ότι τα παλιά παιχνίδια της δεκαετίας του 1990 είναι πίσω στη μόδα.

Είναι δύσκολο να φανταστούμε μια καταστροφική κατάρρευση του κινεζικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά μια αργή διάβρωση είναι πιθανώς ήδη σε εξέλιξη.

http://www.sofokleous10.gr/portal2/index.php?option=com_content&view=article&id=94400&catid=&Itemid=73

http://www.economist.gr/index.php/2012-02-09-10-57-23/2012-02-09-11-11-58/14381-apeili-sto-xrimatopistotiko-systima-tis-kinas

15 comments on “Απειλή στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κίνας

  1. Ο/Η swans λέει:

    Για ρίχτε μια ματιά και δω :

    http://ciaoant1.blogspot.gr/2013/04/blog-post_1583.html

    • Ο/Η Αμετανόητος λέει:

      Πολύ καλό το λινκ αλλά μάλλον σενάρια… αλλά κάποια πράγματα είναι ανησυχητικά…όπως οι πόλεις φαντάσματα…
      Τα ακίνητα παίζουν ΤΕΡΑΣΤΙΟ ρόλο στην σύγχρονη οικονομία…
      Πολλές οι αναφορές του Κέϋνς σε αυτά στην «Γενική Θεωρία» του…
      Το πρόβλημα είναι σύνθετο και πολυδιάστατο…
      Ενώ το μέσο ημερομίσθιο έχει ανέβει τα τελευταία 10χρόνια…νομίζω 20δολλάρια στις περισσότερες επαρχίες…δεν υπάρχει ισορροπία στην ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ…
      (Είχα γράψει και ένα σχετικό άρθρο σχετικά με τους μισθούς Κίνας και Ελλάδας…)
      Φαίνεται ότι η Κίνα αργεί να καταναλώσει και να υϊοθετήσει πλήρως τα κοστοβόρα Δυτικά πρότυπα ζωής και σε συνδυασμό με τον ΜΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΟ μισθό για αγορά Διαρκών καταναλωτικών αγαθών έχει σαν αποτέλεσμα να έχουμε μία υστέρηση σε εξαγωγές ετοίμων προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας… ΠΡΟΣ τη Κίνα…

      Η Κίνα με ανησυχεί πολύ, αλλά ευχάριστα…
      Πιέζει πάρα πολύ και αθελά της την Αμερική και την Ευρώπη…
      Και αυτό θα βγεί εις ώφελος τελικά των εργαζομένων και σε Ευρώπη και σε Αμερική…
      Εννοώ μακροπρόθεσμα…δηλαδή σε 7-10 χρόνια…

      Αν ο Κινέζος δεν δεχθεί να ανεβάσει κι άλλο τους μισθούς…και εξακολουθεί να αγοράζει τα πάντα σε ΗΠΑ,Ευρώπη και Αφρική με φούλ Επίθεση….τότε πάμε για μπάμ…
      Μεγάλο μπάμ…
      Διότι θα θέλει να Κυριαρχήσει και οι άλλοι ΔΕΝ θα τον αφήσουν…
      Πρέπει να γίνει μία μοιρασιά στα 4 άντε 5 κομμάτια…

      Και ίσως κάποιοι να σκέφτονται «τι καλά θα ήταν να είχαμε τα Κινεζάκια συνέχεια σαν είλωτες…»
      Και να κάναμε εμείς κουμάντο…όχι το ΚΚΚ…
      Αλλωστε μαθημένοι είναι…
      Λέω ίσως…φαντασία…
      Μυαλό είναι…σκέφτεται…

  2. Ο/Η Kimwn λέει:

    Λες να μην τους ξεπληρώσουν τα αμερικ(λ)ανάκια τα ομόλογα ????
    Να τους τα κουρέψουν????
    Ε ΒΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ ΓΛΕΝΤΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑα

  3. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Υπαρχει και μια αλλη παραμετρος …..η πολυπληθης ανοργανωτη (ως χτες) εργατικη ταξη της Κινας ……ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝΕΤΑΙ Τ ΑΤΣΑΛΙ ….(ακουσα οτι δειλα δειλα συνδικαλιζονται)

    ΚΙ ΕΚΕΙ υπαρχουν 2 «διαβασματα» απο εναν αντικειμενικο μελετητη :
    -ή συνειδητοποιει καποια στιγμη οτι δουλευει με καρακαπιταλιστικες συνθηκες και ανατρεπει το απατεωνικο αφεντικο ,εστω και αν λεγεται «κομμουνιστικο κομμα» =ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ-ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ
    -ή «παραμυθιαζεται» οτι ετσι ειναι ο κομμουνισμος ! (αυτο το αθλιο δλδ που βιωνει) και …επανακαμπτει στον καπιταλιστικο κοσμο ΕΠΙΣΗΜΑ = ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ- «κυνοβουλευτισμος»-ΠΑΛΛΙΝΟΡΘΩΣΗ

    • Ο/Η Kimwn λέει:

      Ξέρουν και τον διαχειρίζονται καλά βρε…
      Δες πέρυσι το φθινόπωρο τις απεργίες και τις καταστροφές στα εργοστάσια την Χόντα που γύρισαν ενάντια στους ιάπωνες.
      Και δια να ομιλείς ορθά (αν και καθήμενος) την ελληνικήν, το σωστό λήμμα (για τα λύματα άλλη φορά ) είναι ΚΥΝΟ-ΒΟΛΕΥΤΙΣΜΟΣ = εκεί που βολεύονται οι κύνες…

      • Ο/Η Λεωνίδας λέει:

        αν και δεν μ αρεσει πραγματικα αυτη η λεξη !!!!
        ο ΛΟΥΚΑΝΙΚΟΣ ο ΛΕΒΕΝΤΗΣ πχ τι φταιει ;

  4. Ο/Η Λεωνίδας Παλαιοκώστας λέει:

    Κακά νέα για τα μονοπώλια που έχουν βρει στην Κίνα την κότα με το χρυσό αυγό. Τα σημάδια ότι μπορεί να υπάρξει και εκεί κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων ήταν θέμα χρόνου να καταγραφούν. Δεν είναι για λύπηση, με δεδομένο ότι ήδη έχουν αντλήσει πολλά, πάρα πάρα πολλά κέρδη από την εκμετάλλευση της κινέζικης εργατικής δύναμης. Εχει όμως ενδιαφέρον η εξέλιξη καθώς δίνει μία επίσης σημαντική απόδειξη για το γεγονός ότι ακόμα και με απόλυτο τσάκισμα της εργατικής δύναμης η καπιταλιστική κρίση θα συμβεί σαν έκφραση των αντιφάσεων και ορίων του συστήματος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s