Εικοσιπέντε άνθρωποι ελέγχουν την αγορά εργασίας!


Εργασία1Της Ρούλας Σαλούρου

«Όλη η Ελλάδα, Μανωλάδα». Κάπως έτσι περιέγραψε την κατάσταση της ανασφάλιστης, παράνομης εργασίας όχι μόνο αλλοδαπών αλλά και Ελλήνων στη χώρα μας, ο Διευθυντής της Ειδικής Υπηρεσίας Ελέγχου Ασφάλισης (ΕΥΠΕΑ) του ΙΚΑ Μάρκος Τούντας.

Τα στοιχεία που παρουσίασε χθες, η Ομοσπονδία Εργαζομένων στο ΙΚΑ για την ανασφάλιστη εργασία δεν καταδεικνύουν απλώς το μέγεθος του προβλήματος (τέσσερις στους δέκα εργαζόμενους είναι ανασφάλιστοι, αφού οι έλεγχοι του ΙΚΑ για τον Μάρτιο τοποθετούν στο 40,5% την «μαύρη» εργασία»). Καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς όλων όσοι υποστηρίζουν ότι γίνεται προσπάθεια ελέγχου της κατάστασης στην ελληνική αγορά εργασία. Οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους. Από το 2009 έως το τέλος του 2012, οι έλεγχοι της ειδικής υπηρεσίας του ταμείου μειώθηκαν δραματικά. Συγκεκριμένα, από 107.115 επιτόπιους ελέγχους που πραγματοποίησε το 2009 η ΕΥΠΕΑ, σε  κοινές και οικοδομικές επιχειρήσεις, αυτοί μειώθηκαν σε 46.730 ελέγχους το 2012 που αντιστοιχεί σε μείωση κατά 56%! Ειδικά στις κοινές επιχειρήσεις η μείωση είναι ακόμα μεγαλύτερη αφού από 48.583 ελέγχους το 2010, έπεσαν σε 18.085 το 2012 (μείωση κατά 63%)… Συνέχεια

Ναόμι Κλάιν: Κλασικό παράδειγμα του δόγματος σοκ η Ελλάδα


naomi-klein-thumb-medium

“Είναι αποκαρδιωτικό να βλέπεις τα ίδια κόλπα και τις ίδιες τακτικές να χρησιμοποιούνται τόσο βίαια»

Η συγγραφέας του best seller “Το Δόγμα του Σοκ” , το οποίο αναφέρεται στο πως τα επιχειρηματικά συμφέροντα και τα ισχυρά κράτη χρησιμοποιούν τα σοκ όπως οι φυσικές καταστροφές, τα οικονομικά προβλήματα και οι πολιτικές αναταραχές ως ευκαιρία να αναδιαρθρώσουν την οικονομία ευάλωτων χωρών.

Σε αποκλειστική της συνέντευξη στο EnetEnglish και στη δημοσιογράφο Lynn Edmonds, εξηγεί πως πιστεύει ότι το βιβλίο της αντανακλά την Ελλάδα του σήμερα. Συνέχεια

Τα παιδιά του τρίτου κόσμου


Σημ: «ΑΝ όλα  τα κράτη  σταματούσαν  την παραγωγή όπλων για 3 ημέρες θα  είχαν να φάνε τα παιδιά  όλου του κόσμου από  νεογέννητα  έως  15 ετών για 12 χρόνια!!!!!!   ΑΝ»

                     ……………………………………………………………..

Τα παιδιά είναι πάντα πιο ευπαθή από τους ενήλικες σε δύσκολες καταστάσεις. Στο Αφγανιστάν, τα παιδιά έχουν επηρεαστεί ιδιαίτερα από τον πόλεμο, την έλλειψη τροφίμων και την αστάθεια του πολιτικού συστήματος της χώρας. Τα στοιχεία που έχουμε στην διάθεση μας λένε πως:

Ένα στα τέσσερα παιδιά πεθαίνει πριν φτάσει στην ηλικία των πέντε ετών.

Το ποσοστό θνησιμότητας στα νεογέννητα είναι το τρίτο κατά σειρά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της ιλαράς και της θανατηφόρας διάρροιας.

Πολλά παιδιά έχουν χάσει τους γονείς τους ή έχουν αποχωριστεί από αυτούς.

Τα περισσότερα παιδιά είναι τρομοκρατημένα από την βία, τον θάνατο και τις ασθένειες
που καθημερινά αντιμετωπίζουν.

Σχεδόν τα μισά παιδιά του Αφγανιστάν, που είναι κάτω από 5 ετών είναι σοβαρότατα υποσιτισμένα.

Το Αφγανιστάν χρειάζεται επειγόντως ανθρωπιστική βοήθεια. Συνέχεια

Ντανιέλ Κοέν: Η θρησκεία του κέρδους και του πλούτου


daniel_cohenΑπό τον Θανάση Γιαλκέτση

Ο Ντανιέλ Κοέν είναι καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Paris I (Panthéon – Sorbonne) και στην École Normale Supérieure. Είναι επίσης πρόεδρος του επιστημονικού συμβουλίου του Ιδρύματος Ζαν Ζορές. Στη γλώσσα μας κυκλοφορούν από τις εκδόσεις «Πόλις» τα βιβλία του «Η ευημερία του κακού», «Η Οικονομία σήμερα» και «Οικονομική κρίση: αίτια και προοπτικές» (τα δυο τελευταία τα έχει συγγράψει μαζί με τον Philippe Askenazy). Στο βιβλίο του «Homo Economicus» (Albin Michel, 2012), ο Κοέν επικρίνει τη θρησκεία του κέρδους και του πλούτου και υποστηρίζει ότι μια κοινωνία που έχει ως μόνη σπονδυλική της στήλη την οικονομική ζωή είναι καταδικασμένη να καταρρεύσει.

Η ακόλουθη συνέντευξη του Ντανιέλ Κοέν δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Le Nouvel Observateur».

-Εκτιμάτε ότι η ιστορία του σύγχρονου καπιταλισμού σημαδεύεται από μεγάλες ασυνέχειες;

Ναι. Στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, το σοκ που προκλήθηκε από τις διαδοχικές εκρήξεις του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου και της κρίσης της δεκαετίας του 1930 οδήγησε τις δυτικές κοινωνίες να ξανασκεφτούν και να δαμάσουν τον καπιταλισμό. Αναπτύχθηκε έτσι αυτό που αποκαλείται κοινωνική οικονομία της αγοράς, η οποία θριάμβευσε την επαύριο του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Με την ενίσχυση του συνδικαλισμού και την ανάδυση του κράτους πρόνοιας εμφανίστηκαν νέοι τρόποι κοινωνικο-επαγγελματικής οργάνωσης, στους κόλπους των οποίων η αναζήτηση του κέρδους συγκρατήθηκε από άλλες αξίες, περισσότερο συνεργατικές. Αλλά αυτή η ισορροπία καταστράφηκε βαθμιαία με αφετηρία τη δεκαετία του 1980. Εκτοτε η οικονομική ισχύς βασιλεύει ως απόλυτα κυρίαρχη και αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, που καθιστά τον κόσμο μας τόσο αβίωτο. Και καθιστά επίσης τα εργαλεία δράσης που διαθέτουμε τόσο αναποτελεσματικά.

-Τι εννοείτε;

Οταν η οικονομία, στο όνομα της αποτελεσματικότητας, εκτοπίζει τις αξίες που διατηρούν τη συνοχή της κοινωνίας, το σύστημα καταρρέει. Θυμηθείτε το παράδειγμα που αναφέρει η Maya Beauvallet, στο βιβλίο της «Les Stratégies absurdes» (Seuil, 2009), το οποίο καταδεικνύει τον αντιπαραγωγικό χαρακτήρα μιας ορισμένης αντίληψης του μάνατζμεντ, βασισμένης μόνο στην επίδοση και μόνο στα οικονομικά κίνητρα. Οταν οργανώνετε την εθελοντική αιμοδοσία, έχετε ένα ορισμένο θετικό αποτέλεσμα, επειδή απευθύνεστε στον «ηθικό άνθρωπο». Αν εισάγετε ένα πρώτο οικονομικό κίνητρο για τους δωρητές, ελπίζοντας ότι θα αυξήσετε τον αριθμό των υποψηφίων, θα δείτε παράδοξα να μειώνονται οι συμμετοχές. Υπάρχουν λιγότεροι άνθρωποι που είναι έτοιμοι να δώσουν το αίμα τους για να εισπράξουν χρήμα σε σχέση με τους εθελοντές αιμοδότες. Εισάγοντας την οικονομική μεταβλητή χάνετε το πλεονέκτημα του «ηθικού ανθρώπου». Συνέχεια

Οι Άχρηστοι (ή γιατί οι φιλελεύθεροι είναι πιο επικίνδυνοι από τους νεοναζί)


Οι αξίες στη ζωή μας καθορίζουν το μέτρο που η κοινωνία μας σήμερα μετρά την επιτυχία ανθρώπων. Άσχετα από τις επιθυμίες δογμάτων, θρησκειών, πολιτικών θεωριών και φιλοσοφιών το μέτρο της επιτυχίας θα είναι πάντα αγοραίο… της πιάτσας δηλαδή. Θα περνάει σε εμάς από το θαυμασμό ή την απόρριψη μιας παρέας, από την επιδοκιμασία ή αδιαφορία του προϊσταμένου στη δουλειά, ή του αφεντικού όποτε έχουμε τη πολυτέλεια να τον βλέπουμε παρόντα ή παρούσα στη δουλειά. Βλέπεις σε μεγάλες δουλειές, σε μεγάλες εταιρείες οι εργαζόμενοι δεν θα δουν ποτέ στη ζωή τους τα αφεντικά τους, μάλιστα δεν θα δουν ποτέ στη ζωή τους τον γενικό διευθυντή της εταιρείας τους, ιδιαίτερα αν είναι μεγάλη πολυεθνική.
Το μέτρο της επιτυχίας επίσης θα περνά από την αποδοχή ή απόρριψη αυτών που επιθυμούμε σαν ερωτικούς συντρόφους. Θα περνά επίσης από την ίδια αποδοχή ή απόρριψη των συντρόφων μας από αυτούς που θεωρούμε φίλους ή φιλές μας, αλλά και από τους άγνωστους σε μας καθώς θα παρατηρούν αυτόν ή αυτήν που είναι μαζί μας.
Το μέτρο της επιτυχίας θα περνά επίσης, αποφασιστικά, από την ρητορική και την εικόνα της επιτυχίας που προβάλλουν τα ΜΜΕ και οι ταινίες. Θα είναι άσχετα από ηλικία ή εμφάνιση, ο πλούσιος, ο σοφός με επιρροή και δύναμη που αντιμετωπίζει κάθε δυσκολία σαν Τσακ Νορρις ψύχραιμα με αυτοπεποίθηση , που ‘ναι πάντα δίπλα σου όταν δεν τον περιμένεις, βλέπει και ξέρει τα πάντα, κάτι σαν θεός επί της Γής, και είναι πάντα ήπιος ανοικτόμυαλος και έτοιμος να συζητήσει το κάθε θέμα αρκεί να μη του φέρεις πολλές αντιρρήσεις γιατί ξέρεις ότι στην οργή του θα τα σπάσει. Το μέτρο της επιτυχίας  περνά και μέσα από τις διαφημίσεις και τα βιντεοκλίπ των λαϊκών τραγουδιών κάθε χώρας. Εκεί πωλείται και ένα άλλο πρότυπο επιτυχίας. Το νέο όμορφο σώμα, με το αμόλυντο από τη διαφθορά των μεγάλων μυαλό, που είναι έτοιμο να πουληθεί ακριβά να οργωθεί, να προσφέρει ανείπωτη ικανοποίηση στο διψασμένο παλιό και έτσι με την αξία χρήσης του να ανέβει κτίζοντας το δικό του μύθο, και ζώντας μέσα σε αυτόν. Συνέχεια