Η δυσωδία τους φτάνει πάλι στην Αθήνα…


123Κάποιοι λοιπόν αρχίζουν και φοβούνται την Ελληνική Δικαιοσύνη.

Οι φίλοι εδώ μέσα θα θυμούνται παλαιότερα ότι πολλές φορές έχω σχολιάσει το γεγονός ότι δεν είχαμε Δικαστική εξουσία στην Ελλάδα.

Το Διεθνές Στατιστικό Ινστιτούτο, http://www.isi-web.org/, λοιπόν, έβγαλε μία ανακοίνωση ΥΠΕΡ του κ.Α.Γεωργίου του ανθρώπου δηλαδή που κατηγορείται για την γνωστή αλλοίωση των στατιστικών στοιχείων…

1234Το τί έκανε, το περιγράφει επακριβώς η κα Ζωή Γεωργαντά στο blog της…

Φαίνεται όμως, και σύμφωνα με τα λεγόμενά της, πως το σκάνδαλο αγγίζει και άλλους, Ευρωπαίους…

Αυτό όμως που διαφαίνεται από την επιστολή είναι και μία έμμεση απειλή προς την Ελληνική Δικαιοσύνη…

Ετσι το αντιλήφθηκα εγώ στη σημειολογία της επιστολής…

Πιστεύω να έχουν γνώση οι φύλακες…

Η επιστολή…
http://www.isi-web.org/images/news/20130304ISIGreece-Statement.pdf

Μιλάνε για «φαντασίες» και άλλα φαιδρά…διαβάστε τη μόνοι σας.

Τη σιχαμερή δυσωδία τους, το αεράκι την φέρνει πάλι στην Αθήνα.

-Αμετανόητος

Wukan: Η «Κερατέα» της Κίνας, υπό την πολιορκία των ΜΑΤ


Σ.απ.γαλ.: Για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδή…

έχουν πάρει τρελλή φόρα, τα μαύρα κοράκια, παντού…

1

Το κινεζικό κράτος έχει στείλει ένα σωρό οπλισμένους αστυνομικούς, προκειμένου να περικυκλώσουν ένα ολόκληρο χωριό, το οποίο πλέον τελεί υπό πολιορκία, με τους αστυνομικούς να έχουν αποκλείσει την προμήθεια τροφίμων προς το χωρίο.

Δημοσιεύουμε μεταφρασμένα αποσπάσματα από άρθρα της Telegraph για το θέμα (τα αυθεντικά άρθρα μπορούν να βρεθούν εδώ και εδώ):

***

Χιλιάδες Κινέζοι ΜΑΤατζήδες έχουν πολιορκήσει ένα χωριό στα νότια της χώρας, διακόπτοντας την προμήθεια τροφίμων και νερού σε μια προσπάθεια να καταστείλουν μια σειρά από εξεγέρσεις.

Εδώ και μήνες, οι 20.000 χωρικοί που ζουν στο Wukan, κοντά στην πόλη Shanwei στην επαρχία Γκουανγκντόνγκ, κινητοποιούνται αρχικά εναντίον της αρπαγής της γης τους (αξίας 154 εκατομμυρίων δολαρίων), η οποία κατασχέθηκε και πουλήθηκε από την τοπική κυβέρνηση, και στη συνέχεια εναντίον των βάναυσων τακτικών που χρησιμοποιούνται από την αστυνομία προκειμένου να ανακτήσει τον έλεγχο του χωριού.

Οι τελευταίες διαδηλώσεις ξεκίνησαν την Κυριακή, όταν η αστυνομία προσπάθησε να συλλάβει έναν χωρικό, αλλά αποκρούστηκες από χωρικούς οπλισμένους με ραβδιά. Η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων πριν υποχωρήσει.

2

Ο Xue Jinbo

Την ίδια ώρα, η τοπική κυβέρνηση «έριξε λάδι στη φωτιά» του θυμού του χωριού όταν παραδέχτηκε ότι ο Xue Jinbo, ένα 43χρονος χασάπης που εκπροσωπούσε τους χωρικούς στις διαπραγματεύσεις τους με την κυβέρνηση, είχε πεθάνει όταν ήταν υπό αστυνομική κράτηση λόγω «καρδιακής ανεπάρκειας».

Ο κ. Xue συνελήφθη την περασμένη εβδομάδα με την κατηγορία της «υποκίνησης ταραχών». Ο κ. Xue πιστεύεται ευρέως ότι είχε υποστεί βασανιστήρια, ίσως μέχρι θανάτου, και η οικογένειά του φημολογείται ότι κατά την παραλαβή του πτώματός του, διαπίστωσε ότι αρκετά από τα οστά του ήταν σπασμένα.

Τη Δευτέρα, περίπου 6.000 άνθρωποι παρακολούθησαν την κηδεία του κ. Xue και φωτογραφίες των συγκεντρωμένων μαζών που πήγαν στην κηδεία κυκλοφόρησαν στο κινεζικό διαδίκτυο. «Είμαστε πολύ πικραμένοι και θυμωμένοο με το θάνατό του», είπε ένας χωρικός που προτίμησε να παραμείνει ανώνυμος. «Αυτός δεν έχει τελέσει καμία αξιόποινη πράξη. Ήταν απλά ένας διαπραγματευτής που μιλούσε με την κυβέρνηση, και προσπαθούσε να πάρει τη γη μας πίσω. Υπερασπιζόταν τα δικαιώματα των αγροτών».

Εν τω μεταξύ, νεότερες φωτογραφίες έδειξαν χιλιάδες κινέζους ΜΑΤατζήδες να συγκεντώνονται στους δρόμους γύρω από το Wukan, και οι χωρικοί δήλωσαν ότι είχε επιβληθεί αποκλεισμός του χωριού. Οι χωρικοί, χρησιμοποιώντας το ίντερνετ, υποστήριξαν ότι οι προμήθειες των τροφίμων, συμπεριλαμβανομένου του ρυζιού, ήταν χαμηλές. «Πολλοί αστυνομικοί συγκεντρώνονται έξω από το χωριό», έγραψε ένας χωρικός στο Weibo, την Κινεζική έκδοση του Twitter, με το ψευδώνυμο Charles Suen.

3

«Οι χωρικοί έχουν μια συνάντηση και ετοιμάζονται να απαντήσουν σήμερα το απόγευμα για να δώσουν ξανά τα αιτήματα τους στην κυβέρνηση», πρόσθεσε.

«Οι άνθρωποι δεν μπορούν να έρθουν μέσα στο χωριό, και εμείς δεν μπορούμε να βγούμε έξω. Δε θα επιβιώσουμε εάν η κατάσταση συνεχιστεί να συμβαίνει, καθώς δεν έχουμε τρόφιμα», δήλωσε ένας άλλος χωρικός στο Γαλλικό Πρακτορείο Τύπου από το τηλέφωνο. «Εμείς κανονικά πηγαίνουμε έξω από το χωριό για να αγοράσουμε τρόφιμα, αλλά είμαστε αποκλεισμένοι, οπότε δεν μπορούμε να τα αγοράσουμε», πρόσθεσε. Τη προηγούμενη εβδομάδα, κρατικοί αξιωματούχοι πιάστηκαν όμηροι από εξαγριωμένους χωρικούς στο χωριό για λίγες ώρες, και η αστυνομία έστησε μπλόκα στην είσοδο του χωριού ως απάντηση.

Οι συγκρούσεις στο Wukan ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο, όταν ένα κυβερνητικό γραφείο είχε καταστραφεί από έναν εξαγριωμένο «όχλο». Περίπου 400 αστυνομικοί απάντησαν με ωμή βία, ξυλοδαρμό κάποιων κάτοικοι και φέρεται να σκοτώσαν ένα παιδί.

Σε απάντηση, ΜΑΤ πλημμυρίσει το χωριό, χτυπώντας τους άνδρες, γυναίκες και παιδιά αδιακρίτως, σύμφωνα με τους κατοίκους του χωριού.

4

Η τελευταία αποστολή κινέζων αξιωματούχων στο Wukan του έφυγε τη Δευτέρα, καθώς χιλιάδες άνθρωποι μπλόκαραν την προσπάθεια των κινεζικών ΜΑΤ να ανακαταλάβουν το χωριό, που στέκεται με αποφασιστικότητα έναντι δακρυγόνων και κανονιών νερού.

Από τότε, η αστυνομία έχει υποχωρήσει σε ένα οδόφραγμα, περίπου τρία χιλιόμετρα μακριά, προκειμένου να κόψουν την προμήθεια σε τρόφιμα και νερό από το χωριό, και να μην αφήσουν τους χωρικούς να βγουν έξω. Ο αλιευτικός στόλος του Wukan, η κύρια πηγή εισοδήματος του χωριού, έχει επίσης σταματήσει από το να βγει από το λιμάνι.

Από πίσω από το οδόφραγμα, έναν πόλεμο προπαγάνδας έχει ξεσπάσει. Έχουν στηθεί πινακίδες από την πλευρά του κεντρικού δρόμου προς το Wukan που παροτρύνουν τους οδηγούς «να υποστηρίξουν τη σταθερότητα έναντι της αναρχίας» – σε κοντινή απόσταση, κάποιος έχει απλά γράψει «Δώστε μας πίσω τη γη μας».

7Η είδηση για το Wukan έχει λογοκριθεί μέσα στην Κίνα. Αλλά μια μπλε οθόνη, η οποία διακόπτει τα τηλεοπτικά προγράμματα κάθε λίγα λεπτά μέσα στο χωριό, επιμένει ότι τα «επεισόδια» είναι το έργο μιας μειονότητας ανατρεπτικών, και έχουν πλέον ηρεμήσει. «Είναι όλα ψέματα», είπε ο κ. Xue.

Τον Νοέμβριο, 4.000 χωρικοί είχαν παραπονεθεί ξανά, δημοσίως, ότι κανείς δεν είχε διερευνήσει την αρπαγή της γης που αποτελεί τη ρίζα του προβλήματος τους και των κινητοποιήσεων τους. Οι μη-βίαιες διαδηλώσεις αφέθηκαν από την κυβέρνηση να ξεδιπλωθούν χωρίς να υπάρξει επίσημη απάντηση, μια κίνηση που εγκωμιάστηκε τότε από παρατηρητές. Αλλά το ζήτημα παρέμεινε άλυτο.

Για πρώτη φορά στην ιστορία, το «Κομμουνιστικό Κόμμα» της Κίνας έχει χάσει κάθε έλεγχο, με τον πληθυσμό των 20.000 κατοίκων στο νότιο αυτό ψαροχώρι να βρίσκεται πλέον σε ανοικτή εξέγερση.

Παρά το γεγονός ότι στην Κίνα έχουμε περίπου 180.000 λαικές εξεγέρσεις ανά έτος, είναι ανήκουστο για το Κόμμα να υποχωρεί.

Ο Zhou Yongkang, επικεφαλής ασφαλείας της Κίνας, έχει προειδοποιήσει ότι η οικονομία της χώρας αρχίζει να επιβραδύνει, και οι διαμαρτυρίες είναι πιθανό να φουντώνουν – γι΄αυτό και οι κρατικοί αξιωματούχοι θα πρέπει να ασχοληθούν με τις καταγγελίες άμεσα ώστε να «αφαιρέσουν» πηγές πιθανής σύγκρουσης.

http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/12/wukan.html

14-12-2011

Η Βενεζουέλα του Τσάβες, χωρίς τον Τσάβες


13Ερωτήσεις και απαντήσεις για τη νέα εποχή που πλησιάζει στη Βενεζουέλα.
Ο καθηγητής Δημήτρης Καλτσώνης μιλά στο NEWS 247 για τον άνθρωπο που άλλαξε τη μοίρα ενός λαού

Ο Ουγκο Τσάβες διέψευσε όλες τις Κασσάνδρες που τον ήθελαν ακόμα και νεκρό και  μέσα από τρία μηνύματά του στο Twitter ανακοίνωσε την επιστροφή του στην Βενεζουέλα,  ύστερα από την πολύμηνη νοσηλεία του στην Κούβα.

Ωστόσο είναι γεγονός ότι η επόμενη μέρα στη Βενεζουέλα έχει ήδη αρχίσει, καθώς είναι απίθανο ο Τσάβες να ασκήσει ξανά τα καθήκοντά του.

(Σ.απ.γαλ. η συνέντευξη ήταν στις 21/02/2013 πριν το θάνατο του Ούγκο Τσάβεζ)

Το News247.gr, μίλησε με τον Δημήτρη Καλτσώνη, επίκουρο καθηγητή θεωρίας κράτους και δικαίου,  στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, για τις αλλαγές που προώθησε στη Βενεζουέλα ο Ούγκο Τσάβες, αλλά και το μέλλον της χώρας, χωρίς τον ίδιο στο τιμόνι.

Πως ανέβηκε στην εξουσία ο Ούγκο Τσάβες. Από την ίδρυση του Μπολιβαριανού Επαναστατικού Κινήματος  200 το 1983 στην προεδρία. Πως τα κατάφερε;

Η άνοδος του Τσάβες στην προεδρία ήταν αποτέλεσμα της βαθιάς κοινωνικής δυσαρέσκειας που επικρατούσε στη Βενεζουέλα ήδη από τη δεκαετία του 1980. Οι πολιτικές των κυβερνήσεων του δικομματισμού και τα προγράμματα εξοντωτικής λιτότητας που είχαν επιβάλλει μαζί με το ΔΝΤ είχαν οξύνει στο έπακρο τη φτώχεια. Οι κοινωνικές ανισότητες είχαν διευρυνθεί σε μια χώρα που είναι από τους μεγαλύτερους πετρελαιοπαραγωγούς του κόσμου. Η πτώση του βιοτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων οδήγησε στην εξέγερση του Φεβρουαρίου του 1989 η οποία καταπνίγηκε από τις ένοπλες δυνάμεις με χιλιάδες θύματα.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το βιοτικό επίπεδό τους δέχτηκε νέα πλήγματα ως συνέπεια των νεοφιλελεύθερων μέτρων και των ιδιωτικοποιήσεων του πετρελαίου και άλλων τομέων της οικονομίας που υιοθετήθηκαν κάτω από τις επίμονες οδηγίες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αλλά και τις  έντονες άμεσες πιέσεις των ΗΠΑ. Η καταλήστευση του εθνικού πλούτου από την εγχώρια ολιγαρχία και τις ΗΠΑ εντάθηκε. Η κατάσταση αυτή δημιούργησε ισχυρές κοινωνικές εντάσεις. Οι διαμαρτυρίες και οι αγώνες των λαϊκών στρωμάτων ισχυροποιήθηκαν. Απεργίες και διαδηλώσεις χαρακτήρισαν όλη τη δεκαετία του 1990.

Πέρα από τη λαϊκή εξέγερση του Φεβρουαρίου 1989, τις απεργίες και κοινωνικές διαμαρτυρίες της δεκαετίας του 1990, έκφραση της κοινωνικής αναταραχής υπήρξε η εκδήλωση δύο αποτυχημένων πραξικοπήματων το 1992 στα οποία συμμετείχε σημαντικό τμήμα των ενόπλων δυνάμεων. Το ένα από τα δύο πραξικοπήματα, του οποίου ηγήθηκε ο μετέπειτα πρόεδρος Ούγκο Τσάβες και που είχε ως στόχο την ανατροπή της ιδιωτικοποίησης του πετρελαϊκού τομέα, είχε τεράστια επίδραση στις πολιτικές εξελίξεις παρά την αποτυχία του. Βασικό αίτημα των εξεγερθέντων στρατιωτικών υπήρξε ακριβώς η αντίθεση στην ιδιωτικοποίηση του πετρελαϊκού τομέα.

Τα δύο παραδοσιακά κόμματα του δικομματισμού που εναλλάσσονταν στην κυβέρνηση είχαν περιπέσει σε ανυποληψία στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Τόσο το σοσιαλδημοκρατικό όσο και το φιλελεύθερο κόμμα είδαν τα εκλογικά τους ποσοστά, πρώτα στις βουλευτικές και έπειτα στις προεδρικές εκλογές του 1998, να κατακρημνίζονται. Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν ένα μήνα πριν τις προεδρικές του 1998, η σοσιαλδημοκρατική Δημοκρατική Δράση έλαβε 24%, το χριστιανοδημοκρατικό COPEI 12% ενώ το κόμμα του Τσάβες «Κίνημα για την 5η Δημοκρατία» έλαβε 20%, το «Κίνημα προς το Σοσιαλισμό» (MAS) έλαβε 9%,  το κόμμα «Πατρίδα για όλους» (PPT) 3,45%, το ΚΚ Βενεζουέλας 0,58%.

Στις προεδρικές εκλογές που ακολούθησαν (Δεκέμβριος 1998), ο υποψήφιος που στηρίχθηκε από τα κόμματα του δικομματισμού έλαβε το 40% ενώ ο Ούγκο Τσάβες, επικεφαλής ενός εκλογικού συνασπισμού κομμάτων με ριζοσπαστικό προσανατολισμό, επικράτησε λαμβάνοντας το 56,4%. Στο συνασπισμό αυτό που έφερε το όνομα «Πατριωτικός Πόλος» συμμετείχαν το «Κίνημα για την 5η Δημοκρατία» (MVR) που ίδρυσε ο Τσάβες το 1992, το κόμμα «Κίνημα προς το Σοσιαλισμό» (MAS),  το κόμμα «Πατρίδα για όλους» (PPT), το Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας και άλλοι σχηματισμοί.

Το πολιτικό πρόγραμμα της κυβέρνησης  του Ούγκο Τσάβες διακήρυσσε μια «ειρηνική επανάσταση», μία «άλλου τύπου δημοκρατία» και όχι τη «δικτατορία του άγριου καπιταλισμού», μια δημοκρατία με «ισχυρό κοινωνικό περιεχόμενο». Υποστήριζε τη μετάβαση «από την αντιπροσωπευτική δημοκρατία σε μία συμμετοχική, άμεση δημοκρατία. με τη μεγαλύτερη παρέμβαση του λαού σε όλα τα επίπεδα της εξουσίας, για να αντισταθούμε καλύτερα σε κάθε παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», όπως τόνιζε ο Ούγκο Τσάβες.

Στη διάρκεια της πολυετούς διακυβέρνησης ο προγραμματικός λόγος του προέδρου Τσάβες σταδιακά έδειχνε να ριζοσπαστικοποιείται. Οι διακηρύξεις περί ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, του βασικού εθνικού πλούτου, του πετρελαίου δηλαδή, περί ανύψωσης του βιοτικού επιπέδου των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και ίδρυσης μιας νέου τύπου δημοκρατίας, άρχισαν να συμπληρώνονται με αναφορές σε κάποιου είδους σοσιαλισμό («σοσιαλισμός του 21ου αιώνα») ο οποίος όμως δεν ταυτίστηκε με το μαρξιστικό επιστημονικό σοσιαλισμό.

Τι αφήνει πίσω του ο Τσάβες; Ποια τα θετικά και ποια τα αρνητικά της προεδρίας του;

Οι πολιτικές των κυβερνήσεων Τσάβες, με αιχμή το νέο, δημοκρατικό Σύνταγμα του 1999 που υιοθετήθηκε μετά από σύγκληση Συντακτικής Συνέλευσης και λαϊκό δημοψήφισμα, άλλαξαν σημαντικά το τοπίο. Το άρθρο 12 διακήρυξε ότι τα πετρελαϊκά κοιτάσματα και ο ορυκτός πλούτος που βρίσκεται στον εθνικό χώρο και στην ΑΟΖ αποτελούν δημόσια περιουσία. Με τα άρθρα 302-303 δόθηκε η δυνατότητα εθνικοποίησης της πετρελαϊκής βιομηχανίας. Οι πολυεθνικές επιχειρήσεις αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν ή να συνεργαστούν με την κρατική εταιρεία πετρελαίου της Βενεζουέλας, με άλλους όρους πλέον. Με βάση το άρθρο 302 εθνικοποιήθηκαν μερικές ακόμη πολυεθνικές επιχειρήσεις.

Το άρθρο 13 του Συντάγματος απαγόρευσε την εγκατάσταση ξένων στρατιωτικών βάσεων στη χώρα. Βάσει αυτού, κόπηκαν τα δεσμά της στρατιωτικο-πολιτικής εξάρτησης από τις ΗΠΑ. Η χώρα απέκτησε ανεξάρτητη, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Με λίγα λόγια, αξιοποιώντας την κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας και τον ορυκτό πλούτο της, η κυβέρνηση μείωσε τη φτώχεια από το 85% στο 33%. Δημιουργήθηκε δημόσιο σύστημα υγείας. Ελήφθησαν δραστικά μέτρα εξάλειψης του αναλφαβητισμού.

Τι γνωρίζουμε για την ασθένεια του Τσάβες. Γιατί επέλεξε την Κούβα και ποια η σχέση του με τον Φιδέλ Κάστρο;

Νομίζω πως είναι περισσότερο από προφανές ότι επιλέχθηκε για τη νοσηλεία του η Κούβα, επειδή η τελευταία διαθέτει πολύ υψηλού επιπέδου σύστημα υγείας αλλά και επειδή εκεί ο πρόεδρος Τσάβες είναι απολύτως ασφαλής.

Η προσωπική σχέση του Τσάβες με τον Φιδέλ Κάστρο είναι γνωστή. Οι δυο ηγέτες δεν έχουν ταυτόσημες ιδεολογικο-πολιτικές απόψεις.

Έχουν όμως πολλά κοινά σημεία και κοινές κατευθύνσεις. Ο Τσάβες, μέχρι ένα σημείο τουλάχιστον, έδειχνε να εμπνέεται και να ριζοσπαστικοποιεί τις απόψεις του υπό την επίδραση της προσωπικότητας του Φιδέλ Κάστρο.

Ο  Τσάβες και η σχέση του  με τις άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Ήταν ένας αντιαμερικανός ή πρόκειται για έναν μύθο;

Ο Τσάβες προώθησε ενεργά την ισότιμη συνεργασία των κρατών και των λαών της Λ. Αμερικής ως αντίβαρο στην ιμπεριαλιστική επικυριαρχία των ΗΠΑ. Η πολιτική αυτή έχει αποδώσει ήδη πολλά ωφέλη για τους λαούς της περιοχής, χωρίς να μπορεί βέβαια να εξαλείψει το πρόβλημα.

14Από την εποχή της παντοδυναμίας όταν εξελέγη πρόεδρος το 1998 στο πραξικόπημα του 2002. Ποιοι οι σημαντικότεροι σταθμοί κατά τη διάρκεια της προεδρίας του;

Σημεία καμπής της προεδρίας Τσάβες υπήρξαν το πραξικόπημα του Απριλίου 2002 και η ανατροπή των πραξικοπηματιών από το λαό και τμήμα των ενόπλων δυνάμεων μετα από τρεις μέρες διαδηλώσεων, η νίκη του προέδρου Τσάβες στις εκλογές που προκάλεσε η αντιπολίτευση για την ανάκλησή του τον Αύγουστο του 2004, η δεύτερη επικράτησή του στις προεδρικές εκλογές του 2006.

Σημείο καμπής υπήρξε επίσης η υποβολή πρότασης για αναθεώρηση του μπολιβαριανού Συντάγματος το 2007 η οποία απορρίφθηκε, με μικρή πλειοψηφία, στο σχετικό δημοψήφισμα. Η πρόταση αυτή εξέφραζε μια τάση ριζοσπαστικοποίησης και εμβάθυνσης των επιδιωκόμενων κοινωνικών αλλαγών. Ωστόσο, δεν υπήρξαν οι πολιτικές προϋποθέσεις για την υιοθέτησή της. Οι πολιτικές δυνάμεις στο εσωτερικό του κυβερνητικού συνασπισμού, που υποστήριζαν την περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση, δεν κατάφεραν να δώσουν την αναγκαία ώθηση. Εκ των πραγμάτων επήλθε κάποια στασιμότητα, ίσως και οπισθοδρόμηση.

Ποια θα είναι η επόμενη μέρα στη Βενεζουέλα;

Τα όρια των παρεμβάσεων των κυβερνήσεων Τσάβες τείνουν να εξαντληθούν. Για να μειωθούν παραπέρα η φτώχεια και οι ανισότητες απαιτούνται πιο ριζοσπαστικές πολιτικές από αυτές του Συντάγματος του 1999. Απαιτείται μια ευρύτερη αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου σε όφελος των λαϊκών στρωμάτων με τη διεύρυνση του προγράμματος εθνικοποιήσεων. Απαιτείται επίσης να δημιουργηθούν και να εδραιωθούν νέοι θεσμοί λαϊκής εξουσίας, όπως η παλλαϊκή άμυνα και πολιτοφυλακή, ο εργατικός έλεγχος όλων των επιχειρήσεων, δημόσιων και ιδιωτικών. Αν αυτό δεν γίνει, μοιραία το «πείραμα Τσάβες» θα εκφυλιστεί και οι λαϊκές κατακτήσεις θα εξανεμιστούν. Το βήμα σημειωτόν δεν μπορεί να κρατήσει επ’ άπειρο.

Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι η πρόταση νόμου του συγκυβερνώντος Κομμουνιστικού Κόμματος για εγκαθίδρυση εργατικού ελέγχου δεν υιοθετήθηκε ποτέ. Ακόμη και η ριζοσπαστικοποίηση των ενόπλων δυνάμεων μέσω της εισαγωγής του θεσμού της παλλαϊκής πολιτοφυλακής και άμυνας, που είχε εξαγγελθεί το 2007, υπήρξε τελικά άτολμη και παρέμεινε ημιτελής.

Πηγή. http://news247.gr/eidiseis/synentefxeis/h_venezoyela_toy_tsaves_xwris_ton_tsaves.2135272.html