Η ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΔΕΞΙΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ


1

Από τον Γιώργο Δελαστίκ

Ως και το ΔΝΤ ή την ακραία νεοφιλελεύθερη εφημερίδα «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» έχει οδηγήσει στον χώρο του… «αριστερισμού (!)» η πολιτική ακραίας λιτότητας που εφαρμόζουν η Γερμανία και η ΕΕ στην Ελλάδα. «Αυτή η πολιτική είναι μονόδρομος» διακηρύσσουν με κάθε ευκαιρία η Μέρκελ, ο Σόιμπλε, κάθε πολιτικό στέλεχος της κυβέρνησης του Βερολίνου. Είναι όμως έτσι; Πραγματικά, δεν υπάρχει άλλος δρόμος ανάπτυξης; «Οχι, υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις προς όφελος και του λαού και των επιχειρήσεων», απαντά εμπράκτως ένας ομοϊδεάτης της Γερμανίδας καγκελαρίου από την άλλη άκρη του πλανήτη.

Είναι ο σκληρότατος δεξιός πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σίνζο Αμπε, ο οποίος απαντά με πράξεις, όχι με θεωρίες. Την Παρασκευή η κυβέρνησή του ενέκρινε ένα πρόγραμμα κρατικών δαπανών 10 τρισεκατομμυρίων γεν, που ισοδυναμούν με 116 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό τεράστιο, προκειμένου να δώσει κίνητρα για μια επιθετική ανάκαμψη της ιαπωνικής οικονομίας. «Θα δώσουμε τέλος στη συρρίκνωση της οικονομίας μας. Στόχος μας είναι να οικοδομήσουμε μια ισχυρότερη οικονομία, όπου τα κέρδη και τα εισοδήματα μπορούν να αυξηθούν. Για να το πετύχουμε αυτό, η κυβέρνηση πρέπει πρώτη να πάρει την πρωτοβουλία να δημιουργήσει ζήτηση και να ενισχύσει ολόκληρη την οικονομία», δήλωσε ο Ιάπωνας πρωθυπουργός. Αμ’ έπος, αμ’ έργον.

Η κυβέρνηση Αμπε, λοιπόν, θα ξοδέψει βάσει του προγράμματος που κατάρτισε τα προαναφερθέντα 116 δισεκατομμύρια δολάρια σε δημόσια έργα, σε ενισχύσεις προς επιχειρήσεις που επενδύουν σε νέες τεχνολογίες, σε οικονομική βοήθεια προς μικρές επιχειρήσεις, αλλά και σε προγράμματα ανακούφισης οικονομικής του πληθυσμού από διάφορες καταστροφές. Με το έκτακτο αυτό οικονομικό πρόγραμμα η κυβέρνηση έχει στόχο να πετύχει αύξηση του ΑΕΠ της Ιαπωνίας κατά 2% και να δημιουργήσει 600.000 νέες θέσεις εργασίας. Ο Σίνζο Αμπε, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία της χώρας μόλις τον περασμένο μήνα μετά τη σαρωτική νίκη του στις εκλογές, πιέζει επίσης ασφυκτικά την κεντρική τράπεζα της Ιαπωνίας να χαλαρώσει τη νομισματική της πολιτική και να διοχετεύσει πολύ περισσότερα χρήματα στην πραγματική οικονομία από όσα δίνει σήμερα.

Την Κυριακή και τη Δευτέρα συνεδριάζει το διοικητικό σώμα της κεντρικής ιαπωνικής τράπεζας και εκεί θα δούμε αν οι πιεστικές παραινέσεις του πρωθυπουργού θα βρουν άμεση ανταπόκριση.

Πάντως και μόνο η συζήτηση και η απόφαση της κυβέρνησης για κίνητρα ώθησης της οικονομίας οδήγησαν σε θεαματική άνοδο τις τιμές των μετοχών στο χρηματιστήριο του Τόκιο και παράλληλα έπεσε η αξία του γεν, το οποίο έχει ενισχυθεί υπέρμετρα τα τελευταία χρόνια τόσο έναντι του δολαρίου όσο και απέναντι στο ευρώ.

Η εξέλιξη αυτή έδωσε βαθιά ανάσα στους Ιάπωνες εξαγωγείς, οι οποίοι πιέζονται αφόρητα από τις υψηλές συναλλαγματικές ισοτιμίες του γεν, που κάνουν τα ιαπωνικά προϊόντα στο εξωτερικό πανάκριβα.

«Για να αναπτυχθούμε με έναν βιώσιμο τρόπο πρέπει να βοηθήσουμε ως κυβέρνηση στη δημιουργία ενός ενάρετου κύκλου όπου οι επιχειρήσεις θα δανείζονται ενεργά και θα επενδύουν.

2Κάνοντάς το αυτό θα αυξάνουν την απασχόληση και τα εισοδήματα των εργαζομένων», δήλωσε ο Αμπε.

Διαμετρικά αντίθετη, δηλαδή, είναι η πολιτική της ιαπωνικής κυβέρνησης από αυτήν που έχει επιβάλει η Γερμανία στην Ευρωζώνη. Καμιά αναφορά των Γιαπωνέζων στη λιτότητα, στα ελλείμματα του προϋπολογισμού, στο δημόσιο χρέος. Για να σταθούμε ειδικά στο τελευταίο, στο δημόσιο χρέος, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι το χρέος της Ιαπωνίας έχει ήδη ξεπεράσει το… 220% (!) του ΑΕΠ.

Αυτό αποδεικνύει πόσο αυθαίρετα είναι τα όρια π.χ. του 60% του ΑΕΠ που ορίζει το Μάαστριχτ ως ανώτατο ανεκτό από την ΕΕ δημόσιο χρέος ή το 120% του ΑΕΠ που τώρα τελευταία μας είπαν η ΕΕ και το ΔΝΤ ότι δήθεν είναι το έσχατο όριο βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους.

Η Ιαπωνία έχει χρέος 220% του ΑΕΠ και η κυβέρνησή της προτίθεται αδίστακτα να το αυξήσει προκειμένου να βοηθήσει την οικονομία να αναπτυχθεί.

Δεν τα γράφουμε αυτά υπονοώντας ότι η Ελλάδα έχει άπειρα περιθώρια αύξησης του χρέους της, αλλά για να αποδείξουμε ότι ακόμη και μια δεξιά -το υπογραμμίζουμε πάλι αυτό- κυβέρνηση έχει και άλλες επιλογές για την ανάπτυξη.

Πηγή. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22792&subid=2&pubid=63767330

Ραγκούσης: Την Ελλάδα την οδήγησαν στο ΔΝΤ αυτοί που την χρεοκόπησαν


111Σ.α.γ. Eίναι σαφές ότι δεν τάσομαι υπέρ των μνημονίων. Αντιθέτως μάλιστα, πιστεύω εδώ και 4 χρόνια ότι ΜΠΟΡΕΙ να υπάρξει ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ για την Ελλάδα από αυτόν τον στραγγαλισμό που της επέβαλλαν. Και για αυτόν το λόγο, με την ισχνή φωνή μου, προσπάθησα να βροντοφωνάξω μαζί με άλλους ανθρώπους την γενοκτονία που οδηγείται ο Ελληνικός Λαός.Σε πολλά επίπεδα. Και σε ανύποπτο χρόνο…

Επειδή η επιστολή Ραγκούση (κατά τη γνώμη μου) λέει αλήθειες, θεωρώ χρέος να τη δημοσιεύσω. Είναι περιττό να πώ πόσο αντιπαθής, μου είναι…αλλά αυτό, δεν με εμποδίζει να δημοσιεύσω κι εγώ την επιστολή του.

Τώρα, έχει αρχίσει η «νύχτα των μεγάλων μαχαιριών»…Απολαύστε την (τα αρχικά σχόλια από την iefimerida).

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

Σαφείς αιχμές κατά της σημερινής κυβέρνησης, αλλά και της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ αφήνει ο Γιάννης Ραγκούσης αναφορικά με τις καταστάσεις που οδήγησαν τη χώρα στο μνημόνιο, την Τρόικα και το ΔΝΤ.

Ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ σε δήλωσή του τονίζει ότι για την προσφυγή στο μνημόνιο ευθύνονται εκείνοι που τη χρεοκόπησαν βάζοντας στο κάδρο των ευθυνών την κυβέρνηση Καραμανλή, εκείνους που «επί χρόνια 35 της μεταπολίτευσης λεηλατούσαν τα δημόσια ταμεία και υπερχρέωναν τις νέες γενιές», τους βουλευτές που χάριζαν χρέη επιχειρήσεων για να έχουν την εύνοια των τοπικών ψηφοφόρων.

Αφήνει ακόμη υπόνοιες και για τον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, αλλά και για υποθέσεις όπως εκείνη του Ακη Τσοχατζόπουλου.

Σημειώνει ότι ο ίδιος ήταν αντίθετος με την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ όταν δεν υπήρχε κανένας θεσμός στην Ε.Ε. Ωστόσο παραμένει απολύτως σύμφωνος με την «μοναδική εφικτή λύση του ευρωπαϊκού τριμερούςμηχανισμού στήριξης».

Ο Γιάννης Ραγκούσης αφήνει αιχμές και για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ σημειώνοντας «Προσωπικά ποτέ δεν ζήτησα υποκριτικά συγγνώμη γι αυτήν την απόφαση, όπως έκανε η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ τον Απρίλιο του 2012 εκμηδενίζοντας κάθε ίχνος πολιτικής αξιοπιστίας που της είχε απομείνει».

«Με το μνημόνιο συμφώνησα. Όμως ποτέ δε συμφώνησα οι μισθοί και οι συντάξεις που περικόπηκαν να μεταβιβαστούν στους προσωπικούς λογαριασμούς των επιχειρηματιών» καταλήγει ο Γιάννης Ραγκούσης.

Διαβάστε αναλυτικά τη δήλωση του Γιάννη Ραγκούση

«Πρώτον. Την Ελλάδα την οδήγησαν στο μνημόνιο, στην τρόικα και στο ΔΝΤ αυτοί που την χρεοκόπησαν. Και την Ελλάδα την χρεοκόπησαν :
Αυτοί που επί χρόνια 35 της μεταπολίτευσης λεηλατούσαν τα δημόσια ταμεία και υπερχρέωναν τις νέες γενιές.
Την Ελλάδα την έστειλε στο μνημόνιο η καταστροφική κυβέρνηση Καραμανλή που μόνον το 2009 σπατάλησε 24 δις ευρώ, «λεφτά που δεν υπήρχαν».
Την Ελλάδα την έστειλαν στο μνημόνιο όσοι, για παράδειγμα, στην πλάτη των φορολογουμένων και του δημόσιου χρέους χάρισαν δισεκατομμύρια χρέη ποδοσφαιρικών ομάδων των πόλεών τους για να εκλέγονται πρώτοι βουλευτές.
Την Ελλάδα έστειλαν στο μνημόνιο όσοι γέμισαν με συντοπίτες τους τα μουσεία της αρμοδιότητος τους, όπως αυτό της Ακρόπολης, με πελατειακές προσλήψεις σταζιέρ και συμβασιούχων.
Την Ελλάδα την έστειλαν στο μνημόνιο αυτοί που σήμερα βρίσκονται προφυλακισμένοι, κατηγορούμενοι για μίζες, διαφθορά και ανεντιμότητα.

Δεύτερον. Την εποχή που δεν υπήρχε κανένας σχετικός θεσμός στην Ε.Ε. ήμουν κι εγώ αντίθετος σε προσφυγή της Ελλάδας αποκλειστικά στο ΔΝΤ, » ΤΑ ΝΕΑ – Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010, σελ.5 «.

Ταυτόχρονα ήμουν και παραμένω απολύτως σύμφωνος με την μοναδική εφικτή λύση του ευρωπαϊκού τριμερούς μηχανισμού στήριξης (Ε.Ε.- Δ.Ν.Τ.- Ε.Κ.Τ. ) στον οποίο, αφού πέτυχε τη σύστασή του, αναγκαστικά προσέφυγε η Ελλάδα τον Μάιο του 2010. Η προσφυγή έγινε εξαιτίας της υπερχρέωσής της και όχι βάσει κάποιου σχεδίου του Γ. Παπανδρέου.
Προσωπικά ποτέ δεν ζήτησα υποκριτικά συγγνώμη γι αυτήν την απόφαση, όπως έκανε η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ τον Απρίλιο του 2012 εκμηδενίζοντας κάθε ίχνος πολιτικής αξιοπιστίας που της είχε απομείνει.
Ωστόσο ήμουν βαθιά πεπεισμένος ότι το πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης έπρεπε να είναι συνειδητή ελληνική πολιτική κι όχι έξωθεν επιβαλλόμενο.
Τον Ιούλιο του 2010 μίλησα στη Βουλή για να υποστηρίξω το ασφαλιστικό νομοσχέδιο – τομή που είχε ετοιμάσει ο Α. Λοβέρδος. Είπα ότι «το υπερψηφίζω γιατί μου το επιβάλει η τρόικα των τριών μου παιδιών κι όχι η τρόικα Μπαρόζο, Στρος Καν και Τρισέ».
Όταν, έχοντας την πολιτική ευθύνη του Υπουργείου Εσωτερικών, καταργήθηκαν τα στείτζ και οι εκτός ΑΣΕΠ προσλήψεις, θεσμοθετήθηκε ο Καλλικράτης με τις χιλιάδες καταργήσεις νομικών προσώπων του δημοσίου, καθώς και η Δι@ύγεια, δεν υπήρχε καν τρόικα και μνημόνιο. Τα θεσμοθετήσαμε γιατί αυτό απαιτούσε το συμφέρον της χώρας.

Όταν έλαβα την απόφαση να αυξηθούν σε 40 οι ώρες εργασίας στο δημόσιο (όσες και στον ιδιωτικό τομέα), πρώτα ενημερώθηκε η ΑΔΕΔΥ και μετά η τρόικα.
Ακόμη, για το πραγματικό άνοιγμα των επαγγελμάτων, που και για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης έπρεπε να εφαρμοστεί και στα ταξί, εισηγήθηκα ένα νομοσχέδιο που τελικά εγκαταλείφθηκε από την τρόικα και την κυβέρνηση Παπαδήμου. Με το νόμο Βορίδη υιοθετήθηκαν οι επιταγές της συντεχνίας του κ. Θ. Λυμπερόπουλου εξαιτίας των πιέσεων του κ. Α. Σαμαρά με τη σύμφωνη γνώμη της τρόικας.

Τρίτον. Αποτελεί βαθιά μου πεποίθηση ότι η δημόσια συζήτηση εξυπηρετεί μόνον αδικαιολόγητα ενοχικά σύνδρομα όταν επικεντρώνεται, αντί για τέσσερις, σε μια μόνον παράμετρο του σύγχρονου ελληνικού δράματος.
Δεν υπάρχει μόνον το μνημόνιο.
Υπάρχουν, είναι αλληλένδετα και συνεξαρτώμενα με το μνημόνιο, η χρεοκοπία, οι λίστες φοροφυγάδων και ο νέος φορολογικός σκανδαλώδης νόμος.
Μόνον με μια, σύνθετη και πολυεπίπεδη δημόσια συζήτηση δεν συσκοτίζονται όσα απαράδεκτα αποφασίζονται σήμερα. Αυτή η συζήτηση είναι ευεργετική. Έχει ουσιαστικό περιεχόμενο και κυρίως έχει αρχή, μέση και τέλος.

Γιατί τι νόημα έχει η συζήτηση μόνον για το μνημόνιο την ώρα που :
1) ο μεγαλύτερος πολέμιος του μνημονίου ο κ. Α. Σαμαράς – ο οποίος έκανε ανυπολόγιστη ζημιά στον τόπο με την αντιπολίτευση που άσκησε από το 2009 ως το 2011 – όπως και ο κ. Κουβέλης έχουν πιστοποιήσει με τη στάση τους ότι δεν υπάρχει άλλη λύση για την πατρίδα.
2) με τη λίστα Λαγκάρντ αποκαλύφθηκε ότι παίζονταν, πίσω από την πλάτη μας, απαράδεκτα παιγνίδια, τα οποία εκ των πραγμάτων προστάτευαν μεγαλοκαταθέτες και ενδεχομένως φοροφυγάδες. Μάλιστα από αυτούς που εισηγήθηκαν ως Υπουργοί Οικονομικών, περικοπές, νέους φόρους και χαράτσια.
Τέταρτον. Το πιο σημαντικό από όλα.
Με το μνημόνιο συμφώνησα. Όμως ποτέ δε συμφώνησα οι μισθοί και οι συντάξεις που περικόπηκαν να μεταβιβαστούν στους προσωπικούς λογαριασμούς των επιχειρηματιών.

Αυτό ακριβώς το σκανδαλώδες αποφάσισε προχθές η κυβέρνηση Σαμαρά.
Δυστυχώς και με την ψήφο όλων των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, μειώθηκε από το 25% στο 10% ο φόρος στα κέρδη των επιχειρήσεων που θα γίνουν ατομικό εισόδημα για τους επιχειρηματίες.
Κέρδη που προήλθαν αποκλειστικά από τις μειώσεις μισθών και ημερομισθίων που επέφεραν τα μνημόνια και κυρίως θα επιφέρει το 3ο μνημόνιο της τρικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά».
Πηγή: Ραγκούσης: Την Ελλάδα την οδήγησαν στο ΔΝΤ αυτοί που την χρεοκόπησαν | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/86763#ixzz2IYEKNiBh