Που με βιά μετράει C.V.


1Είναι πολύ ωραίο για έναν άνθρωπο να μιλά για τη βία από μια θέση συναίσθησης ότι τα δικά του χέρια είναι καθαρά. Και ψευδές. Είναι αδύνατο να έχεις καθαρά χέρια όταν ο κόσμος είναι άδικος. Και είναι αδύνατον να πράξεις το δίκαιο όσο κινείσαι νομιμοφρόνως μέσα στα πλαίσια ενός άδικου κόσμου.

Πριν λίγες ημέρες, εργάστηκα σε μια επιτροπή πρόσληψης για μια θέση. Υπήρχαν δεκαεπτά αιτήσεις. Κατ’ εξαίρεση, επειδή από λάθος της διοίκησης η θέση διαφημίστηκε λιγότερο από ότι συνήθως. Σε άλλες προκηρύξεις, εξήντα άτομα, σαράντα, τριανταπέντε. Βιογραφικά στοίβα στο γραφείο, ζωές που περιμένουν να τις κοιτάξεις, να τις ζυγίσεις και να πεις πόσο αξίζουν. Φαντασματική επανάληψη των πλειστηριασμών δούλων: αυτόν να πάρεις, έχει γερά δόντια, είναι υγιής και θα σου δουλέψει. Στις φωτογραφίες των σύγχρονων βιογραφικών, τώρα που η ανεργία χτυπά ταβάνι παγκόσμια, ο δούλος μπορεί να χαμογελάει και να φοράει κουστούμι, αλλά η ανατριχίλα απέναντι στην πράξη επιλογής ανάμεσα σε ζωές-εμπορεύματα είναι η ίδια. Να ζήσει ή να μαραζώσει ο Χ ή η Ψ; Να κλάψει η Α ή ο Β; Να αισθανθεί θριαμβευτής ο Γ ή κουρέλι; Αποφασίστε.

Στη διαδικασία της συνέντευξης κλήθηκαν επτά άτομα, από τα οποία το ένα δεν μπόρεσε να παραστεί. Όλοι οι υποψήφιοι που κλήθηκαν σε συνέντευξη ήταν οικτρά υπερεξοπλισμένοι για τις τυπικές απαιτήσεις της θέσης. Το διδακτορικό ήταν πλέον το μίνιμουμ, και ας μην χρειαζόταν καν τυπικά διδακτορικό. Αναγκαστήκαμε να τους ζητήσουμε να υποβάλλουν επιπρόσθετα έγγραφα, ώστε να μπορέσουμε να κρίνουμε αυτό που στην ουσία ήταν εξ ορισμού άδικο να κριθεί:  ποιος από τους έξι θα έχει εργασία εφεξής.

Κρίναμε, πιστεύω κατά το δυνατόν δικαιότερα, λαμβάνοντας υπόψη την συνολική εικόνα βιογραφικού, συνέντευξης και πρόσθετων εγγράφων. Την επόμενη μέρα, ένας από τους υποψήφιους που δεν επιλέχθηκαν, Έλληνας στην καταγωγή, μου ζήτησε, με μάτια σβησμένα και σφιγμένα χείλη, να τον ενημερώσω για την απόφαση άτυπα ώστε να μπορέσει να δει τι θα κάνει στο μέλλον.

Τον ενημέρωσα. Ανάμεσα σε άλλα, αναφέρθηκα στις αδυναμίες του βιογραφικού, που δεν είχε αρκετές ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις. Αληθές, και συνάμα ψευδές, διότι η θέση δεν ήταν καν ερευνητική. Αλλά όταν όλοι έχουν δημοσιεύσεις, και η θέση είναι μόνο μία, αναγκάζεσαι να το λάβεις υπόψη. Μου απάντησε αποστομωτικά: για να επιβιώσεις στην Ελλάδα, για να θρέψεις παιδιά, αναγκάζεσαι να κάνεις άλλα πράγματα απ’ το να γράφεις επιστημονικά άρθρα. Τα άρθρα δεν τρέφουν τα στόματα των παιδιών σου, μου είπε. Αν μου δινες την ευκαιρία, θα δούλευα όσο ποτέ, θα το βλεπες, θα το βλεπες. Δεν του είχα δώσει την ευκαιρία.

Είχα κρίνει, και τώρα ήταν η ώρα να κριθώ. Ήταν άδικο να πρέπει να κρίνω, και άδικο να κρίνομαι για αυτό. Ήταν δίκαιο και αναπόφευκτο, και το να κρίνω και το να κριθώ. Ο άνθρωπος που δεν επέλεξα δεν έχει πια δουλειά στην Ελλάδα. Αυτήν που είχε την άφησε για να έρθει και την έχασε. Έχει δύο παιδιά. Δουλεύει όλη του τη ζωή, σκληρά, σκληρά. Είναι χαρακτηριστικό δείγμα του φιλότιμου, του νομοταγούς παιδιού, αυτού που πληρώνει την εργατικότητά του με κλειστές πόρτες. Πριν, επειδή βρισκόταν σε ένα περιβάλλον που δεν του επέτρεπε να εργαστεί όσο έπρεπε ακαδημαϊκά. Τώρα, επειδή κρίνεται με βάση καθαρά ακαδημαϊκού είδους εργασία. Από εμένα, που από καθαρή τύχη είχα την πολυτέλεια να εργαστώ ακαδημαϊκά. Η ζωή του και η ζωή μου, παιχνίδι σε μια αυθαίρετη λοταρία. Ο κύριος κέρδισε, ο άλλος κύριος έχασε.

Ο άνθρωπος που δεν επέλεξα δεν είναι Μαρξιστής. Το τελευταίο πράγμα στο μυαλό του είναι η πάλη των τάξεων και η επανάσταση. Είναι όμως ένας από τους λόγους για τους οποίους είμαι εγώ Μαρξιστής. Εγώ, που δεν τον επέλεξα. Ακολουθώντας το γράμμα του νόμου, το γράμμα του βιογραφικού που είναι πλέον ο νόμος που σε κρίνει και σε καταδικάζει ή σε αθωώνει. Της αποκορύφωσης της πραγμοποίησης της ζωής, που μεταμορφώνεται σε κέντρο παραγωγής δημοσιεύσεων. Να κρίνω προσπαθώντας να μην αδικήσω κάποιον άλλο, κάποια άλλη από τις αδήλωτες ζωές πίσω απ’ τα βιογραφικά, κάποια άλλη από τις αγωνίες που μεταμφιέζονται σε αυτοπεποίθηση για τριάντα λεπτά, όσο διαρκεί μια συνέντευξη σε μια εποχή εργασιακού τρόμου. Χθες, έτερη έντρομη υποψήφιος, η οποία διαισθάνθηκε ότι δεν απάντησε όσο καλά θα ήθελε σε ερώτηση που της έκανα, έστειλε δισέλιδη επεξήγηση. Πολύ αργά. Η απόφαση είχε ήδη βγει. Δεν υπάρχει αναστολή. Χάσατε. Η πύλη έκλεισε.

Σε λίγες μέρες, ο πρώτος θα επιστρέψει στην Αθήνα, σαράντα ετών και άνεργος. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα τι θα κάνει για να ζήσει την οικογένειά του, απ’ την οποία χωρίστηκε για να μπορέσει να εργαστεί έστω για ένα χρόνο εδώ. Ούτε ο ίδιος βέβαια ξέρει τι να κάνει. Εδώ και μέρες, το άγχος για την διαδικασία, την οποία έβλεπε ως τελευταία του ευκαιρία, και η συντριβή της απογοήτευσης, τον έχουν κάνει φάντασμα. Περιφέρεται σαν ζωντανός-νεκρός. Εγώ, που έκρινα, ήμουν τυχερός. Είμαι επιβιώσας. Έχω δουλειά, κρίνω για το αν θα έχουν άλλοι δουλειά. Και δεν μπορώ να μην γνωρίζω ότι η δική μου επιβίωση προϋποθέτει, όσο έμμεσα και απόμακρα, τη δική τους συντριβή.

Με ρωτούν τι λέω για τη βία και γιατί. Με ρωτούν τι θέση έχω για τη βία. Εκτελούμε ο ένας τον άλλο, καταδικάζουμε ο ένας τον άλλο, αφανίζουμε ο ένας τον άλλο κάθε μέρα. Για να επιβιώσουμε. Για να κάνουμε τη δουλειά μας «σωστά.» Για να είναι όλα καθαρά και νόμιμα. Για να ζήσουν οι θεσμοί.

Και με ρωτούν.

Πηγή. Radicaldesire.blogspot.gr

Σ.α.γ. Σήμερα η ανεργία Οκτωβρίου μετρήθηκε στο 26,8%.

Στην Αττική ξεπέρασε το 28%. Δηλαδή, μπορεί και να μιλάμε για ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ανεργία, στο 40% του εργατικού δυναμικού της Χώρας…

ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΩΡΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ.

Και συνεχίζουν το έργο τους ακάθεκτοι…

Κάτι δεν πήγε καλά στη Μονόπολυ…


11Γράφει ο Αμετανόητος

Διαβάζοντας κάποια πρόσφατα σχόλια στο Ολυμπία και ακούγοντας και τον Σαμαρά να λέει προχτές από τη Γερμανία «[…] κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να διασφαλίσουμε τη ρευστότητα, που είναι το αίμα της οικονομίας […]» το μυαλό μου,δεν προσπάθησε να βρεί ποιουνού το αίμα θα δώσει στην «οικονομία» ο κ.πρωθυπουργός.Αυτό το ξέρω και το ξέρετε.

Το μυαλό μου πήγε αλλού, παρατηρώντας κάτι ανεπαίσθητες (σχεδόν) γκριμάτσες, ενώ η μετάφραση ηχούσε στα αυτιά της κ-αγκέλας.

Και εξηγούμαι αφού κάνω μία απαραίτητη,σχετικά σύντομη εισαγωγή.

Εχουμε γράψει και έχουμε πεί και έχουμε βροντοφωνάξει, από το 2009, ότι όλα γίνονται από τις Γερμανικές και τις Γαλλικές τράπεζες…

Είχαν ανοιχτεί πάρα πολύ….φάγανε και το ξύλο της αρκούδας με τη Lehman Brothers κι έπρεπε να «μαζέψουν» το χρήμα που είχαν ρίξει στα κράτη (ιδιαίτερα στα Ευρωπαϊκά) μέσω των «αγορών» και των άλλων «ευαγών» φιλευσπλαχνικών ιδρυμάτων του τόκου και της απληστίας…

Οι ειδήμονες και οι μη ειδήμονες (πιά) γνωρίζουν ότι σε ένα ΜΟΝΕΤΑΡΙΣΤΙΚΟ σύστημα διαχείρισης του χρήματος (τα χαρτάκια που αλλάζουμε στο μπακάλη) σαν αυτό που υϊοθετεί η ΕΚΤ και η Ε.Ε., δεν είναι πρέπον και σωστό να «κόβει» αβέρτα-κουβέρτα«χαρτί»…

Θα έχουμε πληθωρισμό και θα μας «φάει» την ΑΞΙΑ τουνομίσματος…θα μας φάει και τον τόκο…

Και σου λέει απλά…αγαπητή Deutche Bank,αν έχεις μοιράσει και έχεις παίξει 2τρις (παράδειγμα) ευρωχαρτονομισματάκια που σε προμήθεψα, πάρτα πίσω…σκίστους.

Εδώ και τώρα τα ευρώπουλα πίσω…

Εγώ ΔΕΝ κόβω άλλο χαρτάκι…Δεν ξέρω τι θα κάνεις εσύ, «κόψε το λαιμό σου» και πάρε πίσω (με τους τόκους βέβαια) τα χρήματα που ΕΣΥ δάνεισες…

Ετσι λοιπόν πρέπει να «ρουφήξει» το χρήμα από το παιχνίδι…

Φανταστείτε μία μονόπολυ που τα χρήματα είναι αυστηρώς «τόσα», μετρημένα και δεν αυξάνονται. Κάποιος από τους παίκτες τα μαζεύει όλα στο τέλος και για να ξαναγίνει παιχνίδι πρέπει να ξαναμοιραστούν χρήματα στους παίχτες…

Ετσι λοιπόν στη δική μας Ευρωπαϊκή Μονόπολυ, η ΕΚΤ και η Γερμανική Κεντρική τράπεζα (που είναι όπως ο κώλος με το βρακί) που βρίσκονται και στην ίδια πόλη, στο ίδιο οικόπεδο…αποφασίζουν ότι για να έχει η Γερμανία ρευστότητα, πρέπει να μαζέψει το χρήμα των άλλων παιχτών…διότι κάποια χρήματα από το τραπέζι μας «καταστράφηκαν»…(τα έφαγε ο μαύρος σκύλος ο ταμ-ταμ-ταμ…ο αμερικάνικος)

Και το είπαμε, αφού δεν θέλουμε να τυπώσουμε και να δώσουμε νέα χαρτονομίσματα στη Γερμανία…θαδώσουμε αυτών των νότιων «γύφτων», δηλαδή των γνωστών PIGS…!!!

Ετσι λοιπόν η ρουφήχτρα-βαμπίρ-Γερμανία, ρουφάει όλο το αίμα-χρήμα από τα PIGS και εσύ πηγαίνεις ακόμα και στην τουαλέτα σου με την πιστωτική σου κάρτα…

S/M για χαρτί υγείας ? βενζινάδικο ? οδοντίατρο για σφράγισμα ? ακόμα και ΦΟΡΟΥΣ (στα Ελτα και στις τράπεζες πλέον) πληρώνεις με ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΚΑΡΤΑ.

Τώρα θα μου πεί κάποιος που δεν σκαμπάζει γιατί γίνεται αυτό…άστο θα του πώ εγώ και διάβασε κάποιονPhillips και την σχέση μεταξύ πληθωρισμού-ανεργίαςπου εξηγήσαμε τότε… [ Ξεπεράσαμε τη Μποτσουάνα και τη Νιγηρία…http://olympia.gr/2012/07/12/%CE%BE%CE%B5%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B1%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%AC%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7-%CE%BD%CE%B9%CE%B3%CE%B7%CF%81/ ]

Σου ρουφάνε και το χρυσό της Χώρας…τα είπαμε εδώ…[ Ο ήχος του χρυσούhttp://olympia.gr/2012/09/17/%CE%BF-%CE%AE%CF%87%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%8D/ ]

αλλά και εδώ [ Η GoldmanSachs και τα παιχνίδια του (Ελληνικού) χρυσού (απίστευτο)!http://olympia.gr/2012/05/30/%CE%B7-goldman-sachs-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%87%CF%81/ ]

κι έτσι σε λίγο καιρό και τα χωραφάκια του Ελληνα θα περάσουν υπό Γερμανική κατοχή…

Διότι αφού δεν θα έχεις ΟΥΤΕ πιστωτική κάρτα (θα την έχεις τιγκάρει άνεργος και μπατίρης και κακοπληρωμένος και,και,και…) θα πληρωθεί το Γερμανόδουλο κράτος σε ΕΙΔΟΣ.

13Και εσύ ρε Αμετανόητε τι μας τα ξαναλές ? Που είναι το καινούριο ?

Τα ξαναθύμισα όλα αυτά διότι η προχθεσινή δήλωση είναι πολύ πονηρή…ή μου φάνηκε εμένα σαν «πονηρή».

Ο Σαμαράς λοιπόν, έθεσε πρόβλημα ρευστότητας αλλά ταυτόχρονα, αμέσως μετά, στην ίδια δήλωση, έθιξε ΚΑΙ το θέμα της Ανεργίας που διαλύει την Ελλάδα.

Αυτή η δήλωση μάλλον ΔΕΝ ήταν για εσωτερική κατανάλωση…ήταν για άλλους ή και για την ίδια τη Μέρκελ…έτσι λέει το ένστικτό μου.Ο Σαμαράς σαν «καλός» νεοφιλελεύθερος οικονομολόγος, γνωρίζει τι σημαίνει «ρευστότητα» και «μείωση της ανεργίας» στο ευρωσύστημα ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ.

Πως γίνεται όμως να δώσεις ρευστότητα σε μία Οικονομία τη στιγμή που ο στόχος σαν Ευρωζώνη-Γερμανία είναι να «μαζέψεις» τα χαρτονομίσματα και συνεπώς να κρατήσεις τον πληθωρισμό στάσιμο και πολύ χαμηλά ?

Πως γίνεται λοιπόν να δημιουργήσεις θέσεις εργασίας χωρίς να εφαρμόσεις «πληθωριστικές τάσεις» στην οικονομία που θα την ζεστάνουν αλλά θα «φάνε» τους τόκους και τις σταθερές αποδόσεις των 3% των 5% στα εκάστοτε τζογαρίσματα των αγορών…?

Εδώ υπάρχει όπως είπαμε μία σχετική ασυμβατότητα σύμφωνα με τον νομπελίστα Phillips…Και επειδή ο «αξιαγάπητος» πρωθυπουργός μας δεν είναι ο Χάρυ Πότερ αλλά ούτε και ο Χουντίνι,συνεπώς μάλλον αρχίζει και παίζεται χοντρό κόλπο με ορίζοντα πάρα πολύ κοντυνό…

Και αυτό βέβαια, δεν είναι άλλο από την ΕΞΟΔΟ της Ελλάδας από το Ευρώ ΕΑΝ και εφ’όσον το πράγμα δεν τραβήξει…

Και πώς να τραβήξει δηλαδή ?

Θα επενδύσουν ξαφνικά οι Ευρωπαίοι στην Ελλάδα ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ θέσεις εργασίας τη χρονιά που η Μέρκελ είπε στους Γερμανούς «σφίξτε το ζωνάρι» ?

Τη χρονιά που η Ε.Ε. και εννοώ τα βόρεια Κράτη, μπαίνουν σε κύκλο Υφεσης ?

Μήπως θα επενδύσουν οι Αμερικάνοι ? χλωμό…

Μήπως οι Κινέζοι και οι Ρώσοι ? ακόμα πιο χλωμό, λόγω πολλών παραγόντων αλλά και του υφιστάμενου πολέμου στη Συρία,

Είναι σε επιφυλακή…

Οι Αραβες ? Ω ναι,σίγουρα, περιμένουμε τον «σεϊχη» για να πληρωθούν οι παίχτες που δεν μπορεί να πληρώσει ο Αλαφούζος…

12Θα μου πείτε είναι ποτέ δυνατόν ? Ο τρισμέγιστος Αντώνης να σκέφτεται το «λόμπυ της δραχμής» ? να συγκρουστεί τώρα με τα γερμανικά στρατά ?

Μπορεί και «ναι», γιατί ΚΑΙ οι αμέσως επόμενες στιγμές…είναι πολύ πονηρές.
Και ποιές είναι οι «αμέσως επόμενες» θα μου πείτε…αυτό δεν θα το προσδιορίσω,άντε μέχρι την άλλη Τετάρτη, ας πούμε όλως τυχαίως…

Δεν ξέρω ποιοί αναλυτές και πόσες τράπεζες στοιχηματίζουν ότι το Grexit είναι πλέον παρελθόν, αλλά στα μάτια μου το Grexit φαντάζει ακόμα πιο κοντά,ΑΝ…

Και δεν πάει να χτυπιέται και να φωνάζει ο Στουρνάρας και ο Σταϊκούρας για τα «πρωτογενή πλεονάσματα» που επέτυχαν ?

Στη Μονόπολυ πρέπει να ρίξεις χρήμα για να αρχίσεις καινούριο παιχνίδι.

Δεν γίνεται να τους βάλεις όλους φυλακή…

Και άντε και τους έβαλες…και μετά, τί ? Δεν μπορεί να παιχτεί παιχνίδι…

Kαι εσένα, σε ενδιαφέρει πάντα το παιχνίδι…έστω και με σημαδεμένα χαρτιά.

Οχι,η φυλακή.Για αυτό επιμένω.

Κάτι δεν πήγε καλά προχτές στη Μονόπολυ…